Στα μάτια του κόσμου και παρόλο που έχει κυβερνήσει, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται πιο άφθαρτος και αντισυστημικός από τον Νίκο Ανδρουλάκη
Η σύγκρουση στην ελληνική κεντροαριστερά εισέρχεται σε μια νέα, πιο οξυμένη φάση, με επίκεντρο την αντιπαράθεση ανάμεσα στον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα.
Το ενδεχόμενο νέου πολιτικού φορέα υπό τον Τσίπρα δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη σενάριο, συνιστά έναν καταλύτη που μπορεί να αναδιατάξει συνολικά τους συσχετισμούς στον προοδευτικό χώρο και να ασκήσει ασφυκτική πίεση στο ΠΑΣΟΚ.
Ο Ανδρουλάκης, είναι αλήθεια, θα βγει πιο δυνατός από το συνέδριο διότι κατάφερε να το ελέγξει και παράλληλα επενδύει σε μία στρατηγική πολιτικής αυτονομίας που με βάση τις δημοσκοπήσεις έχει παγιώσει το ΠΑΣΟΚ στο 14-15%.
Η επιλογή του να αποφύγει τις υψηλές εντάσεις με πολιτικούς αρχηγούς της αντιπολίτευσης και να κάνει διευρύνσεις σε παλιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ, έχει εν μέρει πιάσει τόπο.
Ωστόσο, αυτό το κλίμα έχει δημιουργηθεί χωρίς να έχει μετρηθεί ο Αλέξης Τσίπρας.
Ένα νέο κόμμα Τσίπρα θα μπορούσε να μεταβάλει ριζικά τους όρους του ανταγωνισμού με το ΠΑΣΟΚ.
Ο Τσίπρας διατηρεί αναγνωρισιμότητα, πολιτικό κεφάλαιο και ένα δίκτυο στελεχών που μπορούν να ενεργοποιηθούν άμεσα.
Επίσης, στα μάτια του κόσμου και παρόλο που έχει κυβερνήσει, εμφανίζεται πιο άφθαρτος και αντισυστημικός από τον Νίκο Ανδρουλάκη ο οποίος κινήθηκε πάντα εντός του κομματικού σωλήνα.
Πιο κεντρώος ο Τσίπρας με τάση για τα πατριωτικά θέματα
Η πίεση Τσίπρα προς το ΠΑΣΟΚ θα εκδηλωθεί σε πολλαπλά επίπεδα.
Πρώτον, σε εκλογικό επίπεδο, ένα νέο σχήμα υπό τον Τσίπρα έχει τη δυνατότητα να αποσπάσει κρίσιμα τμήματα ψηφοφόρων που κινούνται μεταξύ μετριοπαθούς κεντροαριστεράς και αντιδεξιού πόλου.
Πρόκειται κυρίως για ψηφοφόρους με ιστορικές αναφορές είτε στο ΠΑΣΟΚ είτε στον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι αναζητούν μια προοπτική διακυβέρνησης και όχι απλά μια ψήφο διαμαρτυρίας.
Ο Τσίπρας εμφανίζεται πλέον με πιο κεντρώες θέσεις σε αρκετά ζητήματα και τονίζει πολύ τα πατριωτικά θέματα.
Ο Τσίπρας θέλει να τονίζει την πιθανή συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ
Δεύτερον, σε ιδεολογικό επίπεδο, ο Τσίπρας μπορεί να επιβάλει την ατζέντα. Το περιβάλλον Τσίπρα θεωρεί το σημερινό ΠΑΣΟΚ ως συμπλήρωμα του Μητσοτάκη που σε αρκετά θέματα έχει δώσει χέρι βοήθειας.
Και θεωρεί ότι και στο μέλλον μπορεί να παίξει ένα τέτοιο ρόλο, αφού όπως τονίζουν στο δεξί χέρι του Ανδρουλάκη βρίσκεται το δίδυμο Βενιζέλου-Διαμαντοπούλου που συνομιλούσε και συνομιλεί με τη ΝΔ. Ο πρώτος προοριζόταν ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η δεύτερη συνομιλούσε για να πάρει υπουργείο παλαιότερα από τον κ. Μητσοτάκη.
Ο Τσίπρας θέλει να επενδύσει πάνω σε μία πιθανή συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, όπως και το 2012 διότι τον έφερε στην εξουσία.
Ο Ανδρουλάκης πασχίζει να αποδείξει ότι πρέπει να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ
Τρίτον, σε επίπεδο πολιτικής δυναμικής, ο Τσίπρας έχει κάνει εμφανή της παρουσία του με το βιβλίο του που έχει πουλήσει χιλιάδες αντίτυπα, έχει κυβερνητική εμπειρία καθώς και κύκλο επιχειρηματιών που μπορεί να στηρίξει το πολιτικό του εγχείρημα.
Ο Ανδρουλάκης ακόμα πασχίζει να αποδείξει ότι μπορεί να ηγηθεί κομματικά απέναντι στους εσωκομματικούς του αντιπάλους.
Τέταρτον, σε επίπεδο ρητορικής.
Ο Τσίπρας διαθέτει καλύτερο πολιτικό λόγο, μπορεί να κάνει γκελ σε μικρότερες ηλικίες, έχει ακόμα ένα κύκλο υποστηρικτών σε κρίσιμες ηλικίες.
Ο Ανδρουλάκης επιμένει σε έναν ξύλινο λόγο με θέματα που δεν απασχολούν πολύ την ελληνική κοινωνία, όπως οι υποκλοπές. Αν σώζει κάτι αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ, είναι ότι πολύ δυνατό σε δίκτυα και μηχανισμούς στην αυτοδιοίκηση και τον συνδικαλισμό.
Όταν θα αρχίσει ο Τσίπρας να μετριέται κανονικά ως κόμμα τότε θα μπορούμε να εκφέρουμε σαφή άποψη για το ποιος θα κερδίσει την δεύτερη θέση. Αυτή η αντιπαράθεση δεν θα είναι πλέον πολιτική αλλά υπαρξιακή, δηλαδή ζωής και θανάτου και για τους δύο.
Σ.Π.
www.bankingnews.gr