Φόρτωση Text-to-Speech…
Primavera ★★★
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ (2025), 110΄
Σκηνοθεσία: Νταμιάνο Μικιελέτο
Ερμηνείες: Μικέλε Ροντίνο, Τέκλα Ινσόλια
Ο καταξιωμένος Ιταλός σκηνοθέτης της όπερας Νταμιάνο Μικιελέτο κάνει το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, αποδίδοντας φόρο τιμής στον μεγάλο Αντόνιο Βιβάλντι, αλλά και φωτίζοντας μια άγνωστη πτυχή της ιστορίας του 18ου αιώνα. Βρισκόμαστε στο 1716, σε ένα από τα μεγαλύτερα ορφανοτροφεία για κορίτσια της Βενετίας.
Εκεί η νεαρή Τσετσίλια παίρνει μέρος ως βιολίστρια στην εξαιρετική γυναικεία ορχήστρα του ιδρύματος, η οποία πάντως παίζει μόνο πίσω από κιγκλιδώματα προς τέρψιν των πλούσιων ευεργετών. Η ζωή της θα αλλάξει όταν επικεφαλής της ορχήστρας θα προσληφθεί ο ιδιοφυής Βιβάλντι, ο οποίος θα ξεχωρίσει αμέσως το ταλέντο της και θα της δώσει τα κατάλληλα εργαλεία για να το αναπτύξει.
Ο Μικιελέτο και οι συνεργάτες του κάνουν πολύ καλή δουλειά στην απόδοση της ατμόσφαιρας της εποχής, έχοντας στη διάθεσή τους μια ευμεγέθη παραγωγή και πραγματοποιώντας γυρίσματα στις αυθεντικές τοποθεσίες τής (ούτως ή άλλως) παραμυθένιας Βενετίας. Η ιδέα της έκκεντρης αφήγησης από τη σκοπιά της Τσετσίλια είναι επίσης αρκετά έξυπνη, αφήνοντας τη μεγαλειώδη μουσική του Βιβάλντι –εκτελέστηκε ζωντανά για τα γυρίσματα– να πάρει τη θέση των βιογραφικών λεπτομερειών. Ευπρόσδεκτα και τα σχόλια για τον τρόπο που το ταλέντο των νεαρών γυναικών γινόταν αντικείμενο εκμετάλλευσης («όλα γίνονται για το χρήμα») σε ένα γενικώς καλοφτιαγμένο φιλμ, δίχως μεγάλες εκπλήξεις, που σίγουρα θα γοητεύσει ακόμη περισσότερο τους λάτρεις της κλασικής μουσικής.
The Drama ★★★
KOMENTI (2026), 106΄
Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Μπόργκλι
Ερμηνείες: Ζεντάγια, Ρόμπερτ Πάτινσον
Ο Νορβηγός δημιουργός των τολμηρών «Σιχάθηκα τον εαυτό μου» και «Ονειρικό σενάριο», Κρίστοφερ Μπόργκλι, βάζει λίγο νερό στο κρασί του, σκηνοθετώντας τη Ζεντάγια και τον Ρόμπερτ Πάτινσον σε μια ρομαντική κομεντί, η οποία πάντως διατηρεί στοιχεία του ιδιαίτερου χιούμορ του. Ενα ευτυχισμένο ζευγάρι βρίσκεται μία εβδομάδα πριν από τον γάμο του, όταν μια απρόσμενη αποκάλυψη έρχεται να εκτροχιάσει τα πάντα. Πλέον η Εμα και ο Τσάρλι θα πρέπει να αποφασίσουν αν μπορούν να συνεχίσουν την κοινή ζωή τους ή αν ετοιμάζονται να κάνουν ένα τραγικό λάθος.
Ο Μπόργκλι ξεκινά από την κοινή παραδοχή ότι τα πιο αγαπημένα ζευγάρια «μοιράζονται τα πάντα», ανατρέποντας απολαυστικά το συγκεκριμένο, αλλά και μερικά ακόμη, στερεότυπο. Το διαχρονικό δίλημμα «θέλω/δεν θέλω να ξέρω» μπαίνει εδώ στο επίκεντρο, με τους δύο λαμπερούς πρωταγωνιστές να στέκονται στο ύψος τους και το ανά στιγμές σκοτεινά κωμικό σενάριο να τους προμηθεύει το κατάλληλο υλικό.
Σε ένα τρομερά κορεσμένο κινηματογραφικό είδος, το φιλμ του στούντιο Α24 δεν φέρνει ακριβώς αέρα ανανέωσης, αλλά σίγουρα περνάει πάνω από τον πήχυ και εγγυάται μια ευχάριστη βραδιά στο σινεμά.
Ανάμεσα στις καλαμιές ★★½
ΘΡΙΛΕΡ (2025), 110΄
Σκηνοθεσία: Σβεν Μπρέσερ
Ερμηνείες: Γκέριτ Κνόμπε, Λόις Ρέιντερς
Ενδιαφέρον σκηνοθετικό ντεμπούτο από τον Ολλανδό Σβεν Μπρέσερ, ο οποίος δίνει ποιητικό χαρακτήρα σε ένα ιδιότυπο ψυχολογικό θρίλερ με αστυνομικά στοιχεία. Ενας μεσήλικος αγρότης ανακαλύπτει ανάμεσα στις καλαμιές του κτήματός του το πτώμα μιας νεαρής κοπέλας. Η φαινομενική αδιαφορία της αστυνομίας, αλλά και η δική του ευαισθησία λόγω της έφηβης εγγονής του, θα τον παρακινήσουν να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, με απρόβλεπτες συνέπειες. Ξεκινώντας από την απεραντοσύνη του τοπίου και την ησυχία, μεταφορική και κυριολεκτική, της παραδοσιακής αγροτικής εργασίας (ακούμε μόνο τους ήχους της φύσης και των εργαλείων), ο Μπρέσερ επιχειρεί να μας εμβυθίσει σε μια κινηματογραφική εμπειρία και λιγότερο να δημιουργήσει μια πειστική αστυνομική πλοκή. Η ελλειπτική προσέγγισή του είναι ανά διαστήματα γοητευτική, όμως στερείται κάπως συνοχής και μπορεί εύκολα να κουράσει τον λιγότερο υπομονετικό θεατή.
Gorgona ★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 95΄
Σκηνοθεσία: Εύη Καλογηροπούλου
Ερμηνείες: Μελισσάνθη Μάχουτ, Ορόρα Μάριον
Η Εύη Καλογηροπούλου («Στον θρόνο του Ξέρξη») παρουσιάζει την πρώτη της μεγάλου μήκους δουλειά, στέλνοντάς μας σε μια άχρονη, πατριαρχική πόλη-κράτος, όπου η βία και η περιβαλλοντική μόλυνση κυριαρχούν. Εκεί, δύο γυναίκες θα κάνουν τη δική τους επανάσταση, υπερασπιζόμενες την ελευθερία και την ταυτότητά τους. Αντλώντας στοιχεία από κλασικούς αρχαιοελληνικούς μύθους, αλλά και από σύγχρονους σαν αυτόν του «Mad Max», η Καλογηροπούλου δημιουργεί ένα σύνολο που βομβαρδίζει τις αισθήσεις και το μυαλό με ερεθίσματα τόσο καλλιτεχνικής όσο και πολιτικής φύσης. Κάποια από αυτά είναι εύστοχα, ωστόσο κατά κανόνα παραμένουν απόλυτα και επιφανειακά σε βαθμό… κακουργήματος. Ειδικά από ένα σημείο κι έπειτα, όσα περνούν από την οθόνη προκαλούν περισσότερο αμηχανία και σύγχυση, ακόμη και σε σχέση με την ίδια την αποτελεσματικότητα του φεμινιστικού μηνύματος που (υποτίθεται πως) εκπέμπουν.
Το μυστικό του δάσους ★★
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ (2025), 97΄
Σκηνοθεσία: Μάκης Τσούφης, Στέλιος Ορφανίδης
Ερμηνείες: Κώστας Καραθωμάς, Ιωάννα Πηλιχού
Το σινεμά είδους, που σπάνια εξασκείται στη χώρα μας, επιχειρεί να αναδείξει το φιλμ των Μάκη Τσούφη και Στέλιου Ορφανίδη. Σε κάποιο ελληνικό νησί, η ηρεμία διαταράσσεται όταν μια οικογένεια τουριστών εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Οταν ο επικεφαλής της αστυνομικής έρευνας, Αντώνης, θα βρεθεί σε αδιέξοδο, ζητάει βοήθεια από τον παιδικό του φίλο, Κώστα, πρώην αστυνομικό με βίαιες μεθόδους και ένα βαρύ ψυχικό τραύμα να τον στοιχειώνει. Η ατμόσφαιρα του θρίλερ υπάρχει, όμως τα κακοπαιγμένα κλισέ και η σχηματικότητα των χαρακτήρων δεν βοηθούν την ταινία να «αναπνεύσει» και να σταθεί στο ύψος ανάλογων παραγωγών του εξωτερικού.