Τελευταία ενημέρωση : Σήμερα 18:40
–
Από τον Μάριο Κωνσταντόπουλο
Η Χαρά Μάλεση παραχώρησε συνέντευξη στο FTHIS και μίλησε για τη συμμετοχή της στην καθημερινή εκπομπή “Καλημέρα Ελλάδα“. Η ίδια περιέγραψε πώς προέκυψε η ευκαιρία να εργαστεί στον ANT1, αλλά και το πώς διαχειρίστηκε το άγχος της έκθεσης μπροστά στις κάμερες.
Μάλιστα, αποκάλυψε πώς είναι η καθημερινότητά της στο πλατό, η σχέση της με τους παρουσιαστές Παναγιώτη Στάθη και Στέφανο Σίσκο, αλλά και τον στόχο της να εξηγεί τον καιρό με απλά λόγια. Παράλληλα, μίλησε για την αγάπη της για τη μετεωρολογία και τις προσωπικές της εμπειρίες που τη διαμόρφωσαν.
Όσα είπε η Χαρά Μάλεση στο FTHIS
Πώς προέκυψε η συμμετοχή σου στο “Καλημέρα Ελλάδα” ως μετεωρολόγος;
Απρόσμενα θα έλεγα! Θυμάμαι να είμαι στο πανεπιστήμιο, τον περασμένο Ιούλιο, δουλεύοντας τότε για το διδακτορικό μου. Με ρωτάει λοιπόν η καθηγήτρια μου και διευθύντρια του τμήματος μετεωρολογίας αν θα με ενδιέφερε να έρθω στον ΑΝΤ1 τον Αύγουστο, στην άδεια του κυρίου Αρνιακού. Ήταν κάτι, που δεν πέρναγε από το μυαλό μου -ειδικά σε εκείνη την περίοδο που είχα επικεντρωθεί στην έρευνά μου- και διστακτικά λέω “γιατί όχι”. Σκέφτηκα ότι είναι μια ευκαιρία να δοκιμάσω για έναν μήνα τον εαυτό μου σε κάτι που είναι το αντικείμενό μου και ταυτόχρονα εκτός του χαρακτήρα μου, αφού φοβόμουν την έκθεση και τόσα χρόνια οι δουλείες που έκανα -είτε στο εκπαιδευτικό είτε στο ερευνητικό κομμάτι- ήταν μοναχικές! Κάπως έτσι βρέθηκα 1η Αυγούστου στο δελτίο ειδήσεων και προς το τέλος του καλοκαιριού μου ζητήθηκε και η συμμετοχή μου στο “Καλημέρα Ελλάδα”.
Με το πρωινό ξύπνημα πώς τα πας; (γέλια)
Τώρα “χτύπησες” φλέβα (γέλια). Από μικρό παιδί ήμουν “νυχτοπούλι”. Απολάμβανα να διαβάζω και να χαλαρώνω αργά το βράδυ, όταν παντού επικρατούσε ησυχία, αλλά και να ξυπνάω… με τις μεγάλες ώρες! Γενικά η σχέση μου με τον ύπνο είναι σχέση πάθους! Πλέον έχω συνειδητοποιήσει ότι το πρωινό ξύπνημα δεν συνηθίζεται. Παρόλα αυτά, αν ξυπνάς για να κάνεις κάτι που απολαμβάνεις, γίνεται λίγο πιο εύκολο!
Συνεργάζεσαι καθημερινά με τον Παναγιώτη Στάθη και τον Στέφανο Σίσκο! Πώς είναι η χημεία σας στο πλατό;
Και ο Παναγιώτης αλλά και ο Στέφανος είναι σαν μεγάλα παιδιά με ευφυΐα, ιδιαίτερο χιούμορ και θετική ενέργεια. Επειδή και εγώ κρύβω ένα παιδί μέσα μου …νιώθω ότι αυθόρμητα, βρισκόμαστε στον “αέρα”, περνάμε όμορφα και επινοούμε “συνήθειες” που μας κάνουν να περνάμε ακόμα καλύτερα (όπως το ότι επέστρεψαν στα θρανία – με εμένα να απολαμβάνω το πρωί και την παράλληλη ιδιότητα μου ως καθηγήτρια -γέλια-). Σίγουρα όσο περνάει ο καιρός, η επικοινωνία και η χημεία μεταξύ μας ανεβαίνει επίπεδο και νομίζω είναι κάτι που φαίνεται και στον κόσμο!
Υπάρχει κάποια στιγμή on air με τον Παναγιώτη Στάθη ή τον Στέφανο Σίσκο που σου έχει μείνει αξέχαστη φέτος;
Θα έλεγα ότι η κάθε μέρα έχει το δικό της highlight! Μία στιγμή που μου έρχεται στο μυαλό είναι η μέρα που ήμασταν όλοι στο πλατό (μαζί με τον Γιώργο και τον Δημήτρη) την ώρα του καιρού και των αθλητικών και ήταν μία από τις στιγμές που είχα ξεχάσει ότι κάποιοι μας παρακολουθούν.. ήταν αυτό το αυθόρμητο, το χαλαρό και το “παρείστικο” που θέλω να μπαίνω και να το ξαναβλέπω!
Οι τηλεθεατές σας παρακολουθούν καθημερινά! Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που θέλεις να τους περάσεις για τον καιρό;
Προσπαθώ πάντα να κάθομαι εγώ στη θέση του τηλεθεατή. Αν ήμουν εγώ απέναντι από την οθόνη, πέρα από το πώς θα ντυθώ, ή αν θα πάρω ομπρέλα – σε μια εποχή που ο καιρός γίνεται συχνά αντικείμενο “clickbait” ή τρομολαγνείας- θα ήθελα κάποιον να μου εξηγήσει την πολυπλοκότητα της φύσης με απλά λόγια, χωρίς να με τρομάζει.
Ο καιρός και οτιδήποτε συμβαίνει στον αέρα που μας περιβάλλει είναι κάτι που μας αφορά όλους, κάθε μέρα, στο 100%. Γι’ αυτό και αυτό που προσπαθώ -όσο μπορώ- είναι να φέρω την επιστήμη λίγο πιο κοντά μας και να την μετατρέψουμε σε βίωμα, πέρα από τους τυπικούς χάρτες και τα ψυχρά γραφήματα!
Μου αρέσει να καταλαβαίνει ο κόσμος τι σημαίνουν όλα αυτά για την καθημερινότητά του, την υγεία και την τσέπη του. Πιστεύω πως αν καταφέρουμε να μετατρέψουμε τον φόβο σε γνώση και τη δύσκολη ορολογία σε μια χρήσιμη συμβουλή ώστε να προλαβαίνουμε τις εξελίξεις αντί να τρέχουμε πίσω από αυτές, τότε ο κόσμος θα νιώθει πιο σίγουρος.
Πώς είναι η σχέση σου με τον Τάσο Αρνιακό, τον άλλο μετεωρολόγο του σταθμού; Ανταλλάσσετε εμπειρίες ή συζητάτε προβλέψεις καιρού;
Από την πρώτη στιγμή που μίλησα με τον κύριο Τάσο και αρχίσαμε να περνάμε ώρες μαζί, ένιωσα ασφάλεια.. σαν να είχα έναν δεύτερο πατέρα στη δουλειά! Με συμβούλεψε από την πρώτη στιγμή “να είμαι ο εαυτός μου, να μην επηρεάζομαι από άλλους και να κοιτάζω πάντα τον δρόμο μου”. Νιώθω ότι υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση και εμπιστοσύνη! Η αλήθεια είναι ότι δυστυχώς δεν θα βρεθούμε πολλές φορές από κοντά… όμως όταν αυτό συμβαίνει ή ακόμα και τηλεφωνικώς πάντα θα αναλύσουμε τον καιρό των επόμενων ημερών ή κάτι που μας έκανε εντύπωση προγνωστικά! Προσωπικά είναι μεγάλη μου τιμή που εκπαιδεύτηκα και δουλεύω μαζί του!
Η τηλεόραση πώς σου φαίνεται ως εμπειρία; Σου αρέσει;
Όταν ξεκίνησα, με τρόμαζε η ιδέα του να δουλεύει κάποιος μπροστά από τις κάμερες και να εκθέτει τον εαυτό του καθημερινά για θέματα που ο κόσμος περιμένει να τον εμπιστευτεί!
Πέρα από το άγχος της έκθεσης, με άγχωνε σε υπερθετικό βαθμό το ενδεχόμενο να κάνω κάποιο λάθος σε κάποια πρόγνωση ή σαρδάμ ή να μπερδέψω κάποια ορολογία στον αέρα.. με γνώμονα πάντα ότι όλοι κάνουμε, αναπόφευκτα λάθη καθημερινά.
Επίσης, η σχέση μου με την περιποίηση, τα καλά ρούχα, τις γόβες και το μακιγιάζ ήταν ανύπαρκτη… Όσοι με ξέρουν οριακά με αναγνώρισαν στην οθόνη χωρίς τα αθλητικά μου… και το κοτσάκι μου (γέλια).
Πλέον όμως, επειδή συνεργάζομαι καθημερινά με υπέροχους ανθρώπους -μπροστά και πίσω από τις κάμερες- και κάνω τη δουλεία που σπούδασα και αγαπάω.. εστιάζω σε αυτά και όλο το άγχος σιγά-σιγά μειώνεται και υπερισχύει ένα πολύ θετικό συναίσθημα! Άλλωστε μια δουλεία είναι όπως όλες! Σημασία έχει να την αγαπάς και να σε γεμίζει!
Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τη Μετεωρολογία;
Αν με ρωτούσες μικρή τι ήθελα να γίνω, μάλλον θα σου έδειχνα τον ουρανό. Πάντα με μάγευε το πώς κάτι τόσο χαοτικό όσο η ατμόσφαιρα, έχει τη δική του εσωτερική λογική. Έτσι, η επιλογή μου να ασχοληθώ με τη Μετεωρολογία δεν ήταν απλώς μια σπουδή, ήταν η ανάγκη μου να καταλάβω πώς λειτουργεί ο κόσμος γύρω μας.
Η απάντηση, λοιπόν, κρύβεται αρκετά χρόνια πίσω! Θυμάμαι τον εαυτό μου από παιδί να κολλάει στο παράθυρο και να κοιτάζει τον ουρανό μέρα-νύχτα. Δεν μπορούσα να κλείσω μάτι στο αεροπλάνο για να μη χάσω ούτε ένα σύννεφο! Είχα ένα μόνιμο “γιατί” για τους γονείς μου: γιατί ο ουρανός είναι μπλε, πόσο μακριά βλέπουμε στον ουρανό, τι είναι η βροντή, γιατί ενώ κινούμαστε με το αμάξι το αεροπλάνο φαίνεται σταματημένο, κτλ κτλ… Ευτυχώς επιβίωσαν! (γέλια).
Έτσι, στο λύκειο κατάλαβα ότι ο μόνος δρόμος για να απαντήσω στα τόσα “γιατί” μου ήταν οι επιστήμες που απαντούν με σαφήνεια: τα Μαθηματικά και η Φυσική. Ήθελα πρώτα να μάθω τα Μαθηματικά -τη γλώσσα που εξηγεί τον κόσμο- και μετά, με αυτά ως όπλο, να ερμηνεύσω όσα συμβαίνουν γύρω μας. Και έτσι και έγινε.. μπαίνοντας στο Μαθηματικό Αθήνας.
Όταν εκεί ήρθα σε επαφή με την Αστροφυσική και τη Μετεωρολογία, σιγουρεύτηκα ότι αυτή θα ήταν η συνέχεια των σπουδών μου μεταπτυχιακά (ολοκληρώνοντας το αντίστοιχο μεταπτυχιακό στο Φυσικό Αθήνας), ερευνητικά (ξεκινώντας το διδακτορικό μου και συμμετέχοντας και σε διεθνή συνέδρια) αλλά και της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας. Άλλωστε, ως άνθρωπος λατρεύω να έχω τις “σταθερές” μου, ταυτόχρονα όμως αναζητώ το ρίσκο και τις εναλλαγές. Και η δουλειά του μετεωρολόγου είναι ιδανική για μένα, γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι η κάθε μέρα είναι διαφορετική! Δεν υπάρχει μονοτονία στην ατμόσφαιρα, όπως δεν υπάρχει και στη ζωή, και αυτό είναι που την κάνει συναρπαστική.
Υπάρχουν φαινόμενα που βλέπουμε τελευταία και θέλεις να προσέξουν περισσότερο οι τηλεθεατές;
Αυτό που είδαμε αυτό το φθινόπωρο και τον χειμώνα με τις παρατεταμένες βροχές και τις καταστροφικές πλημμύρες, είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Το κλειδί εδώ είναι η ραγδαιότητα. Λόγω της υπερθέρμανσης των ωκεανών και των θαλασσών μας, η ατμόσφαιρα “φορτώνει” με πολύ περισσότερους υδρατμούς – έχει δηλαδή πολύ μεγαλύτερα αποθέματα ενέργειας.
Αυτό μεταφράζεται σε βροχοπτώσεις που δεν έχουν πια τον παλιό, ήπιο ρυθμό τους, αλλά πέφτουν με τρομακτική ένταση και διάρκεια σε πολύ συγκεκριμένες περιοχές. Όπως επίσης και τα αυξανόμενα επεισόδια μεταφοράς αφρικανικής σκόνης! Θέλω ο κόσμος να προσέξει ότι αυτά τα φαινόμενα δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα μιας θάλασσας που “βράζει” και τροφοδοτεί τα συστήματα με τέτοια ορμή, που οι υποδομές μας δυσκολεύονται να ακολουθήσουν. Πρέπει πλέον να μάθουμε να υπολογίζουμε αυτή τη νέα δυναμική της φύσης.
Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να προσέχουμε στον καιρό καθημερινά;
Το πιο σημαντικό είναι να μην γινόμαστε “μετεωρολόγοι” της στιγμής. Συχνά κοιτάμε έξω από το παράθυρό μας, βλέπουμε ήλιο και λέμε “σιγά μην γίνει κάτι”, αγνοώντας τις προειδοποιήσεις. Όμως ο καιρός δυνητικά αλλάζει τόσο γρήγορα, που η εικόνα του ουρανού πάνω από το σπίτι μας μπορεί να είναι παραπλανητική.
Καθημερινά λοιπόν, αυτό που πρέπει να προσέχουμε είναι η έγκυρη ενημέρωση. Να ακούμε τους ειδικούς και να ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες των αρχών. Αν οι μετεωρολόγοι και οι αρμόδιες αρχές επισημαίνουν έναν κίνδυνο, δεν ρισκάρουμε, ακόμα κι αν εκείνη την ώρα μας φαίνεται υπερβολικό. Η πρόληψη είναι η μόνη μας άμυνα. Το να εμπιστευόμαστε την επιστήμη και τους ανθρώπους που την υπηρετούν, είναι τελικά το πιο ουσιαστικό βήμα για να είμαστε όλοι ασφαλείς.
Κλείνοντας, πες μας λίγα λόγια για σένα, για να σε μάθουν και οι τηλεθεατές καλύτερα.
Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπάει τις απλές αλλά ουσιαστικές στιγμές. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, αλλά ποτέ δεν ένιωσα παιδί της πόλης! Λατρεύω να περνάω χρόνο με τους ανθρώπους μου και τους λίγους αλλά καλούς φίλους μου – που ως μοναχοπαίδι καταλαβαίνεις πόσο πολύτιμοι είναι για εμένα. Η τεράστια αδυναμία μου, όμως, είναι ο Ερμής, ο τετράποδος συνοδοιπόρος μου. Εδώ και δέκα χρόνια είναι δίπλα μου σε κάθε αλλαγή, κάνοντας κάθε στιγμή πιο όμορφη και κάθε δυσκολία πιο υποφερτή!
Γενικά, με διακατέχει μια ανεξάντλητη ενέργεια – μου αρέσει πολύ να δουλεύω, να αθλούμαι, να διαβάζω, να ταξιδεύω και έτσι δυσκολεύομαι να “κάτσω ήσυχη” ! Θέλω συνεχώς να παίρνω νέα γνώση, να εξερευνώ νέα μέρη και να δοκιμάζω νέα πράγματα, από σκι και beach volley, μέχρι καταδύσεις, και γενικά οτιδήποτε με φέρνει κοντά στη φύση. Παρόλο που μου αρέσει να μοιράζομαι, η ανεξαρτησία με χαρακτηρίζει από μικρή και αναζητώ πάντα τον δικό μου “χωροχρόνο”. Έχω ένα “εκνευριστικό” πείσμα και μια ακόμα πιο εκνευριστική τελειομανία, αλλά αυτά είναι που με βοηθούν να προχωράω.
Πέρα από τις χαρές, όμως, έμαθα να διαχειρίζομαι και τις δυσκολίες μου. Ζω με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα από πολύ μικρή ηλικία – και φυσικά η πηγή της ήταν το άγχος που με διακατείχε πάντα. Υπήρξαν φάσεις, ειδικά στις πανελλήνιες ή αργότερα στις σπουδές και τη δουλειά, που το αυτοάνοσο “έκανε πάρτυ” στο σώμα μου με φριχτούς πόνους και ένιωθα ότι με πολεμάει. Τότε, έπαιρνα τεράστια δύναμη διαβάζοντας ιστορίες ανθρώπων που τα κατάφεραν αγκαλιά με ένα αυτοάνοσο.
Γι’ αυτό και το αναφέρω.. θέλω αν κάποιος, μικρός ή μεγάλος, αντιμετωπίζει κάτι αντίστοιχο, να πιστέψει ότι με θέληση και την κατάλληλη ψυχολογία μπορεί να βγει πιο δυνατός- ακόμα και αν μάθει να ζει με αυτό -και να πετύχει τα πάντα. Αυτή η πρόκληση με έμαθε να μην το βάζω κάτω και να αντιμετωπίζω την κάθε μέρα με χαμόγελο. Αν και δυσκολεύτηκα, τελικά νομίζω είπα πολλά…
Θα κλείσω λέγοντας ότι αυτό που προέχει για εμένα είναι να είμαι ο εαυτός μου και να φέρνω παντού μαζί μου τη… Χαρά. Κυριολεκτικά και μεταφορικά! Άλλωστε με αυτό το όνομα δεν είχα και πολλές επιλογές (γέλια).
*Πηγή φωτογραφιών: Instagram
Απαγορεύεται η αναπαραγωγή του παρόντος άρθρου, χωρίς αναφορά στην πηγή antenna.gr (με ενεργό σύνδεσμο προς το antenna.gr)