Φόρτωση Text-to-Speech…
Ο Απρίλιος δεν ξεκίνησε με ψέματα για τη NASA, αλλά με τη μεγαλύτερη διαστημική αποστολή της έως τώρα. Η «Artemis II» και το σκάφος Orion, επανδρωμένο με τρεις Αμερικανούς (Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κοχ) και έναν Καναδό αστροναύτη (Τζέρεμι Χάνσεν), έπειτα από έξι μέρες μακριά από τη Γη έγραψαν ιστορία. Οχι μόνο ο άνθρωπος πήγε πρώτη φορά στο φεγγάρι μετά το 1972 και την αποστολή του «Apollo 17», αλλά έφτασε και μακρύτερα από ποτέ: 406.771 χιλιόμετρα μακριά από τη Γη, στη «σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού».
Μπορεί στο Orion να μην ακούστηκαν Pink Floyd, αλλά αυτή η αποστολή είχε σίγουρα πολλή μουσική, παιχνίδι αλλά… και το μεγαλύτερο μέιλ που εστάλη ποτέ. Ανατρέχουμε σε αυτές τις μικρές στιγμές που έχουν τη χάρη τους και πάνε πέρα από την επιστημονική σπουδαιότητα της αποστολής, τη στιγμή που η «Artemis II» διανύει τον δρόμο της επιστροφής.
Τετάρτη, 1 Απριλίου
Πρώτα, λίγο χαρτάκι
Μια τέτοια διαστημική αποστολή ξεκινά πολύ πριν από την απογείωση και φυσικά περιλαμβάνει μια πολύωρη προετοιμασία, κατά την οποία ελέγχονται όλες οι δικλίδες ασφαλείας για το πλήρωμα και το διαστημικό σκάφος. Ακριβώς όμως πριν πατήσει στο σκάφος, στις 14.00, η ομάδα της «Artemis II» πήρε τον χρόνο της για… μια παρτίδα χαρτιά. Είναι μια παράδοση που κρατά χρόνια για τις διαστημικές αποστολές της NASA και πατροπαράδοτα το πλήρωμα παίζει μέχρι να χάσει ο κυβερνήτης του (δηλαδή, στην προκειμένη, ο Ριντ Γουάισμαν). Η εθιμοτυπία θέλει αυτή την έκβαση να «εξολοθρεύει» όλη την κακή τύχη πριν από τη μεγάλη απογείωση.
Να μην πετάει ούτε τρίχα
Οι εξονυχιστικά λεπτομερείς προετοιμασίες πριν από την απογείωση πήραν το «να μην πετάει ούτε τρίχα» κυριολεκτικά. Αφού το πλήρωμα επιβιβάστηκε στο διαστημόπλοιο Orion, η ομάδα κλεισίματος (ναι, υπάρχει ακόμα και τέτοια ειδική ομάδα) ανέλαβε να σφραγίσει τις θύρες του αεροστεγώς, στις 14.31. Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι και τόσο: είναι μια διαδικασία που πολλές φορές μπορεί να πάρει έως και τέσσερις ώρες, μιας και ακόμα και μία τρίχα να μπει μέσα στις πόρτες, μπορεί να μην τους επιτρέψει να κλείσουν σωστά.
Να πετάξει κανείς ή να μην πετάξει;
Οι προετοιμασίες για την εκτόξευση κορυφώνονται πριν από την τελική αντίστροφη μέτρηση με την πλέον δημοκρατική διαδικασία. Στις 18.22, λοιπόν, ο υπεύθυνος απογείωσης Τσάρλι Μπλάκγουελ Τόμπσον διεξήγαγε ψηφοφορία ανάμεσα στα μέλη του πληρώματος. Το ερώτημα; «Go» ή «not go». Το «go» αναδείχθηκε ομόφωνα και στις 18.35 το Orion απογειώθηκε, ξεκινώντας τη δοκιμή του για το μεγαλύτερο ταξίδι του ανθρώπου προς το φεγγάρι.
Πέμπτη, 2 Απριλίου
Το «πράσινο φως» από τον Τζον Λέτζεντ και τον Andre 3000
To Orion έβαλε μπρος τις μηχανές του στις 19.49 προκειμένου πλέον να βγει εκτός τροχιάς της Γης και να στείλει την ανθρωπότητα στη Σελήνη για πρώτη φορά μετά το 1972 και την αποστολή του «Apollo 17». Νωρίτερα, το τετραμελές πλήρωμα ξεκίνησε τη μέρα του στις 14.35 με λίγη μουσική που του έδωσε το «πράσινο φως»: άκουσαν το κομμάτι «Green Light» από τον Τζον Λέτζεντ και τον Andre 3000.
Παρασκευή, 3 Απριλίου
Σαν σε όνειρο
Η τρίτη ημέρα της «Artemis II» ξεκίνησε επίσης με μουσική: οι τέσσερις αστροναύτες ξύπνησαν στις 13.00 υπό τους ήχους του «…In a Daydream» της Freddy Jones Band, που επιλέχθηκε πίσω στη Γη από το διαστημικό κέντρο της NASA στο Χιούστον. Στη συνέχεια το πλήρωμα ακολούθησε διαφόρων ειδών προετοιμασίες για την επικείμενη παρατήρηση της Σελήνης, όπως η επιστημονική προετοιμασία καθώς και δοκιμές στα συστήματα επικοινωνίας έκτακτης ανάγκης και την απόδοσή τους στο βαθύ Διάστημα.
Σάββατο, 4 Απριλίου
Τσάπελ Ρόουν και selfies στο Orion
Ποιος να το έλεγε πριν από λίγα χρόνια στην Τσάπελ Ρόουν, όταν η δισκογραφική της την είχε απορρίψει, πως το 2026 η μουσική της θα ακουγόταν στο Διάστημα. Το Σάββατο οι αστροναύτες ξύπνησαν σχεδόν 272.000 χιλιόμετρα μακριά από τη Γη υπό τους ήχους του «Pink Pony Club». Τους χώριζαν περίπου 178.000 χιλιόμετρα από τη Σελήνη, την επιφάνεια της οποίας θα μελετούσαν. Οι αποστολές «Apollo» πετούσαν περίπου 112 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης, σε αντίθεση με το Orion που έφτασε μόλις 6,4 χιλιόμετρα μακριά. Φυσικά, δεν είναι ένα ταξίδι που κάνει κάποιος κάθε μέρα, γι’ αυτό και οι αστροναύτες τράβηξαν μερικές selfies για να το θυμούνται.
Κυριακή, 5 Απριλίου
Ενας φίλος από το 1972
Σαν ήρωες που είναι, οι αστροναύτες ξύπνησαν ακούγοντας το «Working Class Heroes (Work)» από τον CeeLo Green, 104.000 χιλιόμετρα πλέον μακριά από το φεγγάρι. Λίγο τους χώριζε από τη μεγάλη μέρα, γι’ αυτό ανέλαβε κάποιος που ξέρει καλά από διαστημικές αποστολές να τους ανυψώσει το ηθικό. Και αυτός ήταν ο Τσάρλι Ντιουκ, που συμμετείχε στην αποστολή του «Apollo 16» το 1972. Το ηχητικό του μήνυμα ήταν το εξής: «Ο Τζον Γιανγκ και εγώ προσγειωθήκαμε στη Σελήνη το 1972 με ένα σκάφος που ονομάσαμε Orion. Χαίρομαι που βλέπω ένα διαφορετικό είδος Orion να συμβάλει στην επιστροφή των ανθρώπων στη Σελήνη, καθώς η Αμερική χαράζει την πορεία της προς την επιφάνεια της Σελήνης. Στη Σελήνη, βρίσκεται μια φωτογραφία της οικογένειάς μου. Εύχομαι να σας θυμίζει ότι εμείς, η Αμερική και ολόκληρος ο κόσμος σάς υποστηρίζουμε».
Δευτέρα, 6 Απριλίου
Επτά ώρες γύρω από τη Σελήνη και το πιο μακρινό μέιλ που στάλθηκε ποτέ
Μετά από έξι μέρες, η αποστολή «Artemis II» έφτασε πλέον στην κορύφωσή της. Το διαστημόπλοιο έκανε έναν επτάωρο περίπλου του φεγγαριού. Ετσι οι αστροναύτες είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουνν στοιχεία της επιφάνειάς του που θα βοηθήσουν στην περαιτέρω επιστημονική μελέτη του δορυφόρου της Γης. Επί 40 λεπτά το Orion είχε φτάσει τόσο μακριά, που είχε χάσει την επικοινωνία με το διαστημικό κέντρο στη Γη. Και κατάφερε το μέχρι τώρα ακατόρθωτο: να φτάσει 406.771 χιλιόμετρα απόστασης από τη Γη, το μακρύτερο σημείο στο οποίο έχει βρεθεί ο άνθρωπος από τον πλανήτη του.
Μαζί, την έκτη ημέρα της αποστολής, έσπασε ακόμα ένα ανθρώπινο ρεκόρ: Ο διευθυντής πτήσεων της NASA Μπράντον Λόιντ, η υπεύθυνη επικοινωνίας της κάψουλας Εϊμι Ντιλ και ο υπεύθυνος δεδομένων διοίκησης και χειρισμού Μπράντον Μπόρτερ έστειλαν στο πλήρωμα ένα μέιλ, που θεωρείται πλέον το πιο μακρινό προσωπικό μήνυμα που έχει σταλεί ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Μετά τις ιστορικές αυτές έξι μέρες, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η αποστολή «Artemis II» έχει πάρει πλέον τον δρόμο της επιστροφής στη Γη.