Ένα αποκαλυπτικό άρθρο που δημοσιεύει σήμερα η New York Times μεταφέρει το κλίμα της μυστικής συνεδρίασης στην αίθουσα επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου, κατά την οποία Ισραηλινοί αξιωματούχοι με κορυφαίο τον Μπενιαμίν Νετανιάχου έπεισαν τον Τραμπ να πάρει την μοιραία απόφαση να επιτεθεί στο Ιράν.
Σταχυολογούμε τα 7 σημεία που δίνουν την πιο εναργή εικόνα της επιπολαιότητας σχεδόν με την οποία λήφθηκε μια τόσο σοβαρή απόφαση:
Ο Νετανιάχου παρουσίασε το επιχείρημά του υπέρ του πολέμου μέσα στην Αίθουσα Επιχειρήσεων — έναν χώρο που σπάνια χρησιμοποιείται για κατ’ ιδίαν συναντήσεις με ξένους ηγέτες. Το ακροατήριο ήταν ο Πρόεδρος Tραμπ και ο στενός του κύκλος. Αποδείχθηκε μια μοιραία συνάντηση, όπως δείχνει στο ρεπορτάζ της η Μaggie Haberman και ο συνάδελφός της Jonathan Swan.
Ο Νετανιάχου σκιαγράφησε σενάρια για αλλαγή καθεστώτος, τα οποία ο Διευθυντής της CIA Ράτκλιφ την επόμενη μέρα χαρακτήρισε ιδιωτικά ως «φαρσοκωμωδία» και ο Υπουργός Εξωτερικών Ρούμπιο αποκάλεσε «ανοησίες».
Ο Tραμπ πίστευε ότι ένας πόλεμος με το Ιράν θα ήταν σύντομος και αποφασιστικός — όπως η επιχείρησή του για τη σύλληψη του Mαδούρο στη Βενεζουέλα. Όταν οι βοηθοί του τον προειδοποίησαν για τριγμούς στην αγορά πετρελαίου και ελλείψεις όπλων, εκείνος τους διέκοψε με ένα νεύμα του χεριού. Ερωτηθείς από τον Tucker Carlson πώς μπορεί να είναι τόσο σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά, ο Tραμπ απάντησε: «Επειδή πάντα έτσι γίνεται».
Αρκετοί κορυφαίοι σύμβουλοι είχαν πραγματικές αμφιβολίες — αλλά όχι αρκετές ώστε να προβάλουν σθεναρή αντίσταση. Ο Rubio ήταν αμφιταλαντευόμενος. Ο πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Dan Caine, επισήμανε τους κινδύνους, αλλά δήλωσε ότι δεν ήταν δικός του ρόλος να πάρει θέση. Ο Υπουργός Άμυνας Pete Hegseth ήταν ο πιο ενθουσιώδης στον στενό κύκλο.
Αυτή ήταν μια απόφαση του ενστίκτου. Κάτι που έχει υποτιμηθεί σχετικά με τον Tραμπ είναι ότι είναι πιο φιλοπόλεμος από τους συμβούλους του όσον αφορά το Ιράν. Πολλοί στο κίνημα «Πρώτα η Αμερική» αγνόησαν το ιστορικό της επιθετικής πολιτικής του Tραμπ απέναντι στο Ιράν. Και τα συναισθήματά του έγιναν ακόμη πιο έντονα μετά την πρώτη του θητεία, όταν το Ιράν συνωμότησε για να τον δολοφονήσει.
Οι σύμβουλοι της δεύτερης θητείας του Tραμπ θεωρούν ως πρωταρχικό τους καθήκον την εκτέλεση των επιθυμιών και των αποφάσεών του, παρά την προάσπιση των δικών τους απόψεων. Ως επί το πλείστον, τον θεωρούν έναν σπουδαίο άνδρα της ιστορίας, που συχνά βλέπει πράγματα που οι άλλοι αδυνατούν να δουν. Σε αυτή τη θητεία, για τον Tραμπ, σχεδόν τίποτα δεν μεσολαβεί ανάμεσα στο ένστικτο και την πράξη.
Ο JD Vance ήταν το μόνο άτομο στον στενό κύκλο του Tραμπ που προσπάθησε ενεργά να σταματήσει την πορεία προς τον πόλεμο. Προειδοποίησε τον πρόεδρο και άλλα μέλη της ανώτερης ομάδας ότι κάτι τέτοιο θα διέλυε τη συμμαχία του Tραμπ, θα προκαλούσε περιφερειακό χάος, θα εξαντλούσε επικίνδυνα τα αμερικανικά πυρομαχικά και θα εκτόξευε τις τιμές του πετρελαίου.