rewrite this content and keep HTML tags as is:
Οι αποφάσεις που πρέπει να πάρει ο Γιοβάνοβιτς, η πρόκριση στο επόμενο Euro, η ΑΕΚ και η μάχη με τον Λανουά και άλλα πολλά στον Τύπο.
Διαβάστε παρακάτω αποσπάσματα από την αρθρογραφία αθλητικών εφημερίδων και του διαδικτύου…
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΠΕΤΟΠΟΥΛΟΣ – SPORTDAY
Ο Γιοβάνοβτς πρέπει να αποφασίσει τι ομάδα θέλει να φτιάξει στη συνέχεια. Γιατί μέχρι τώρα δεν έχει φτιάξει ομάδα… Αν θέλει να φτιάξει μία επιθετική ομάδα θα πρέπει να πείσει τους παίκτες του πρώτα απ’ όλα ότι ένα γκολ των αντιπάλων δεν συνιστά κάποιου είδους καταστροφή. Πρέπει επίσης να τους πείσει ότι ο σταθερός τους προσανατολισμός πρέπει να είναι το πως θα βρουν γκολ. Με τους Σκωτσέζους στα τελευταία 20 λεπτά ειδικά νόμιζες ότι στο γήπεδο υπάρχουν δύο ομάδες: οι μία που ήθελε να σκοράρει και η μία που ήθελε να αμυνθεί και μάλιστα μαζικά. Από την άλλη αν ο Γιοβάνοβιτς θέλει μια ομάδα που να παίζει το αγαπημένο του control ποδόσφαιρο πρέπει να κοιτάξει να βρει ένα σχήμα που να επιτρέπει μία κάποια αμυντική ισορροπία.
Αυτή η ομάδα που είδαμε στα προκριματικά του δεν είναι μια επιθετική ομάδα όπως πολλοί νομίζουν. Είναι απλά μια ομάδα με κάμποσους παίκτες που αγαπάνε να έχουν την μπάλα στα πόδια και δεν αναφέρομαι μόνο στους κυνηγούς της. Φυσικά είναι νομίζω περιττό να πω ότι αυτή ομάδα που είδαμε δεν έχει καθόλου αμυντικό φίλτρο. Ο πανικός με τον οποίο τελείωσε το παιχνίδι με την Σκωτία (ένα παιχνίδι στο οποίο έχει προηγηθεί με 3-0) μαρτυρά ότι δεν έχει τρόπους άμυνας, αλλά και τρόπους κατοχής και ελέγχου της μπάλας. Παίζει με βάση την έμπνευση των παικτών της. Έμπνευση μπορεί να υπάρχει στην επίθεση. Όχι όμως και στην άμυνα.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΙΓΚΙΡΗΣ – LIVE SPORT
Το έργο δεν είναι εύκολο και το γνωρίζει καλύτερα ο Γιοβάνοβιτς, που καταλαβαίνει ότι πλέον υπάρχει μία τεράστια διαφορά στα επόμενα προκριματικά σε σύγκριση με τώρα. Ο Ιβάν έχει παρουσιάσει μία πολύ ωραία στο μάτι ομάδα που αρέσει στο φίλαθλο κοινό. Ο στόχος της πρόκρισης στο Μουντιάλ δεν επιτεύχθηκε, αλλά ο κόσμος, αν και απογοητεύθηκε, δίνει δεύτερη ευκαιρία στην Εθνική, γιατί πιστεύει ότι μπορεί να χαρίσει υπέροχες στιγμές που μπορούν να συγκριθούν με εκείνες του 2004. Προσέξτε όμως. Η ευκαιρία που δόθηκε ναι μεν είναι η δεύτερη, αλλά παράλληλα είναι και η τελευταία. Και αυτό ο Ιβάν το ξέρει πολύ καλά.
Ο «μήνας του μέλιτος», η περίοδος χάριτος και η ψυχολογία του «δεν πειράζει» τελειώνει οριστικά με τον αγώνα στη Λευκορωσία. Και πλέον έρχεται το «πρέπει» σε κάθε επίσημο παιχνίδι από τα επόμενα της Εθνικής. Η Γαλανόλευκη πρέπει να βρίσκεται στα γήπεδα του Euro, γιατί διαφορετικά θα θεωρηθεί αποτυχία. Και δεύτερη συνεχόμενη θα είναι -κακά τα ψέματα- βαριά για τον Γιοβάνοβιτς, παρά την εμπιστοσύνη της ΕΠΟ, παρά το νέο συμβόλαιο, παρά το χειροκρότημα του κόσμου. Καλό το επιθετικό ποδόσφαιρο, καλό το ταλέντο, αλλά στο τέλος μετρούν πάντα τα αποτελέσματα. Η απουσία της ομάδας τα τελευταία χρόνια από όλες τις κορυφαίες διοργανώσεις έχουν ρίξει στο ναδίρ την ψυχολογία και νέος αποκλεισμός θα κάνει ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Πλέον σε κάθε ματς για τα προκριματικά θα υπάρχει το τεράστιο «πρέπει» της νίκης. Μόνο μία μεγάλη πρόκριση μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα. Διαφορετικά, τα πράγματα θα γίνονται συνεχώς χειρότερα.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΟΓΛΟΥ – ΩΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Είδαμε τρομερά πράγματα αυτές τις ημέρες. Να ευτελίζεται ο θεσμός του αρχιδιαιτητή, αλλά να κάνουν πως δεν βλέπουν τίποτα και όλο που τους έρχεται να είναι απλά… στάλες βροχής. Έτσι είναι εάν νομίζετε. Η ΑΕΚ προχώρησε στη πιο δυναμική κίνηση που μπορούσε να κάνει θεσμικά, μέσω της καταγγελίας στην Επιτροπή Δεοντολογίας της ΕΠΟ. Από εκεί κι έπειτα, διαβάζω και ακούω αναλύσεις για το κατά πόσον έχει ουσία η κίνηση της ΑΕΚ με τον Λανουά, αν μπορεί να φάει καμιά ποινή και άλλα στο ίδιο μήκος κύματος.
Είναι φανερή η πρόθεση από συγκεκριμένες πλευρές, για να την αποδομήσουν, αν και η ΑΕΚ με τρόπο θεσμικό και άμεσο, οριοθέτησε ως αντίπαλο της τον αρχιδιαιτητή, τον οποίο στήριζε απόλυτα το σύστημα. Είναι μια μετωπική της ΑΕΚ με την κορυφή του συστήματος γιατί πλέον είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να φάει ποινή ο Λανουά και να χάσει και το τελευταίο αίσθημα ισονομίας. Η ΑΕΚ επιβεβαιώνει στην πράξη, πως είναι η μοναδική στο ελληνικό ποδόσφαιρο που ζητά το δίκιο της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΓΓΛΙΔΗΣ – ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είπε ότι οι παίκτες τους, παλαιότεροι και νεότεροι, έχουν ένα σημαντικό προσόν, πέραν του ταλέντου τους. Τη μεγάλη διάθεση να παίζουν για την Εθνική, να μην αφήνουν κανένα ματς χωρίς μάχη. Είτε υπάρχει σοβαρό κίνητρο είτε είναι βαθμολογικά αδιάφορο και το κίνητρο το έχει ο αντίπαλος. Μετά το αυριανό ματς με τη Λευκορωσία και την ολοκλήρωση αυτής άτυχης και αποτυχημένης προσπάθειας στα προκριματικά του Μουντιάλ, η Εθνική θα παίξει ξανά επίσημους αγώνες το επόμενο φθινόπωρο. Σε έναν χρόνο.
Κάνεις προπονητής δεν είναι εύκολο να πείσει παίκτες μεγάλων ευρωπαϊκών και ελληνικών συλλόγων να είναι συνεπείς και αποφασιστικοί στο πλάνο, όταν πρόκειται για ένα τόσο μεγάλο διάστημα στο οποίο θα υπάρχουν μόνο φιλικοί αγώνες. Ο Γιοβάνοβιτς, όμως, δείχνει να έχει πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη γιατί βλέπει παίκτες που υπολογίζουν κάθε παιχνίδι με το εθνόσημο και δεν αφήνουν καμία ευκαιρία να πάει χαμένη. Για τους ίδιους και για την ομάδα. Σε κάθε συμμετοχή. Κι αυτό δεν παύει να αποτελεί το μεγάλο προσόν για το συγκεκριμένο συγκρότημα ενόψει της επόμενης προσπάθειας. Για το ευρωπαϊκό του 2028. Τότε που οι σημερινοί νεαροί διεθνείς θα έχουν πόλο αυξημένη εμπειρία από τέτοιου είδους αγώνες, ώστε να παίζουν ακόμη καλύτερα δημιουργικά και να αποφεύγουν τα σοβαρά ανασταλτικά σφάλματα. Αυτά που κόστισαν ετούτο το φθινόπωρο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΣΜΗΣ – ΤΑ ΝΕΑ
Για τρεις μήνες αναρωτιέται η ποδοσφαιρική Ελλάδα τι έφταιξε και η πιο ταλαντούχα ομάδα των τελευταίων χρόνων τέθηκε νοκ άουτ από τη διεκδίκηση της πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 από τα μισά της διαδρομής. Το αίτιο αποκαλύφθηκε επιτέλους με επιστημονικό τρόπο το Σάββατο, στο «Γ. Καραϊσκάκης», στο παιχνίδι με τη Σκωτία. Η «γαλανόλευκη» υποφέρει από ιογενή λοίμωξη, απόρροια της απουσίας σεβασμού προς τον προπονητή της.
Τον σεβασμό είτε τον κατακτάς είτε τον επιβάλλεις. Στην περίπτωση του ομοσπονδιακού προπονητή δεν έχει συμβεί τίποτε από τα δύο. Ο προπονητής τα δικαιολογεί όλα, τα θεωρεί μέρος του παιχνιδιού ή, για την ακρίβεια, μέρος της τακτικής που θέλει να εμφυσήσει. Πόσες φορές έχετε δει τον εκλέκτορα να βάζει τις φωνές στη διάρκεια αγώνα ύστερα από ένα λάθος; Ποτέ. Το ελληνικό ταμπεραμέντο μοιάζει με ατίθασο άτι, στο οποίο αν του δώσεις τον παραμικρό ελεύθερο χώρο είναι ικανό να διαλύσει τα πάντα… Ο εκλέκτορας της Εθνικής, με την ασυλία που προσφέρει στους παίκτες και τις αγωνιστικές τακτικές του, έχει αφοπλίσει το μπαζούκας με το οποίο πολεμούσε πάντοτε η ομάδα: την άμυνα, η οποία χρειάζεται μυαλό, καρδιά και πόδια. Τα δύο τελευταία τα διαθέτουμε. Το πρώτο μας λείπει. Χωρίς άμυνα καμία ομάδα στον κόσμο δεν πήγε μακριά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
*Για να διαβάσετε ολόκληρο ένα άρθρο θα πρέπει να απευθυνθείτε στο περίπτερο της γειτονιάς σας. Ενισχύοντας την εφημερίδα που εκτιμάτε περισσότερο, δίνετε πνοή στην πολυφωνία του Τύπου.