Του Γιώργου Κράλογλου
Απρίλιος 2026: Τα μέτρα στήριξης της βιομηχανίας είναι ανεπαρκή και δεν έχουν λάβει υπόψη τις σημερινές συνθήκες από τον πόλεμο. Η βιομηχανία μας σε μειονεκτική θέση έναντι των ανταγωνιστών της λέει ο πρόεδρος των ενεργοβόρων βιομηχανιών κ. Αντώνης Κοντολέων (Capital.gr, Χάρης Φλουδόπουλος: Μονόδρομος για το ενεργειακό της ελληνικής βιομηχανίας η “γερμανική” επιδότηση CISAF. Το πρόβλημα θα οξυνθεί το καλοκαίρι).
Απρίλιος 1975: Οι τότε κορυφαίοι εκπρόσωποι της βιομηχανίας Μαρινόπουλος – Παπαλεξόπουλος υπερτονίζοντας την ανάγκη να ξεπεράσουμε προβλήματα που οδηγούν σε απαράδεκτη “Σοσιαλμανία” (χαρακτηρισμός που άφησε εποχή πολλών συζητήσεων) μετέφεραν το αντιβιομηχανικό κλίμα της εποχής. Το κλίμα αυτό απέδωσα (πάντα με τον δικό μου τρόπο) τονίζοντας πως από το πολιτικό σκηνικό (αλλά και το παρασκήνιο του…) προκύπτει ότι:
Δεν θέλουν την βιομηχανία τα κόμματα γιατί θα αναγκαστούν να συμφωνήσουν σε μέτρα που θα χαλάσουν το λαϊκίστικο προφίλ τους και έτσι θα χάσουν πελάτες από την δεξαμενή του 75% των πάσης φύσεως κομμουνιστών και αριστερών ψηφοφόρων της χώρας.
Δεν θέλουν την βιομηχανία οι πολιτικοί και οι βουλευτές γιατί οι διορισμοί στο κράτος είναι μόνιμοι και χωρίς δουλειά, ενώ στους ιδιώτες είναι δύσκολη αφού συνοδεύεται και από δουλειά.
Δεν θέλουν την βιομηχανία οι Δήμαρχοι, όλης της χώρας, γιατί πρέπει να χαλάσουν τα χατίρια των οικοπεδοφάγων που με τον μανδύα του οικολόγου φτιάχνουν αντιπολιτευτικά μέτωπα στους Δήμους στηριγμένα στον διωγμό των τοπικών βιομηχανιών.
Δεν θέλει την βιομηχανία το 75% της κοινωνίας γιατί έτσι θα μειωθεί ο έλεγχος της οικονομίας από το κράτος που ξεπερνάει ακόμη το 70% και θα λιγοστέψουν οι θέσεις μισθού χωρίς δουλειά…
Δεν θέλει την βιομηχανία η κουλτούρα τύπου ΠΑΣΟΚ και κομμάτων της αριστεράς και της προόδου… που ακολούθησε και η Νέα Δημοκρατία γιατί χωρίς κρατικοδίαιτη οικονομία θα χαλάσει η συνταγή του αριστερού “προοδευτισμού” με τις δεξιές τσέπες και τις αρπαχτές…
Δεν θέλουν βιομηχανία ούτε οι κρατικές συντεχνίες γιατί οι κρατικοί υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα δεν θα έχουν επίδομα μη κοπάνας… από την δουλειά και θα ρισκάρουν την απόλυση τους στις λαμογιές…
Δεν την θέλουν την βιομηχανία ούτε οι συντεχνίες των κλειστών επαγγελμάτων γιατί χαλάει η μαγιά των συμφερόντων, αφού την πίτα της οικονομίας την μοιράζονται και με άλλους.
Εάν θέλαμε βιομηχανία στον τόπο θα είχαμε ήδη εφαρμόσει ό,τι κάνει η Βουλγαρία με τις διαδικασίες ίδρυσης εργοστασίων με μια υπεύθυνη δήλωση ότι θα τηρηθούν αυτά που προβλέπει η νομοθεσία, για την συγκεκριμένη περιοχή. Θα χτίσεις το εργοστάσιο και σε δύο μήνες θα πάρεις την οριστική άδειά σου μετά από έλεγχο. Και η άδεια σου θα είναι απεριόριστης ισχύος. Δεν θα την “κουνάει” κανένας Δήμαρχος ή κάποια Επιτροπή οικολόγων της γειτονιάς, όπως στο Ελλαδιστάν.
Εάν θέλαμε βιομηχανία στον τόπο δεν θα φτιάχναμε 127 φορολογικά νομοσχέδια και φορολογικές τροπολογίες μόνο τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά θα είχαμε μια σταθερή φορολογική πολιτική με λογικούς συντελεστές που δεν θα άλλαζε τουλάχιστον μια 10ετία.
george.kraloglou@capital.gr