Πολύ πιο αθόρυβα από την Τουρκία, το Πακιστάν αναβαθμίσθηκε από τους «οίκους γεωπολιτικής αξιολόγησης», για να δανειστούμε την ορολογία των αγορών, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον ρόλο του μεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις του Ισλαμαμπάντ ανάμεσα στις ΗΠΑ και στο Ιράν.
Στενοί σύμμαχοί εδώ και δεκαετίες, η Τουρκία και το Πακιστάν αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές εκδοχές εξισορρόπησης μεταξύ Δύσης και Ισλάμ.
Στις σχέσεις τους με το Πακιστάν και την Τουρκία οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν δύο μέτρα και δύο σταθμά, αποδεχόμενες για το Ισλαμαμπάντ έναν ρόλο που αρνούνται να παραχωρήσουν στην Αγκυρα.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η χειραγώγηση από το βαθύ κράτος του Πακιστάν του πολυπλόκαμου ακραίου ισλαμικού φονταμενταλισμού, μια ανοχή που συχνά φτάνει στα όρια της συνενοχής. Ετσι εξηγείται πώς ο Μπιν Λάντεν κρυβόταν για μια δεκαετία σε προάστιο του Ισλαμαμπάντ χωρίς να προκληθεί πρόβλημα στις σχέσεις ΗΠΑ-Πακιστάν.
Οταν η Τουρκία μεθόδευσε την εξέγερση των φονταμενταλιστών και των τζιχαντιστών κατά του Ασαντ, οι ΗΠΑ, που βιάστηκαν να τους μεταμφιέσουν σε δημοκρατική αντιπολίτευση, οριοθέτησαν με σαφείς προειδοποιήσεις, αλλά και με την εργαλειοποίηση των Κούρδων της Συρίας, την εμπλοκή του Ερντογάν.
Εδώ και 15 χρόνια ο Ερντογάν διεκδικεί από τις ΗΠΑ τη φόρμουλα στρατηγικής υπεργολαβίας που έχουν εκχωρήσει στο Ισλαμαμπάντ για τον χειρισμό των τζιχαντιστών. Σε αντίθεση με το Πακιστάν, που έχει εντάξει την αντιφατική και συγκρουσιακή σχέση με τους φονταμενταλιστές στη ρουτίνα των διμερών σχέσεων με τις ΗΠΑ, ο Ερντογάν προκάλεσε κρίση εμπιστοσύνης.
Επόμενο κορυφαίο παράδειγμα της πολιτικής καχυποψίας των ΗΠΑ είναι η προσπάθεια της Αγκυρας να μεσολαβήσει μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και στη συνέχεια μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν. Είναι ενδεικτικό ότι η πρόταση Ερντογάν για μεσολάβηση συνάντησε την αδιαφορία τόσο της Ουάσινγκτον όσο και της Τεχεράνης, οι οποίες συμφώνησαν να δώσουν τον ρόλο της μεσολάβησης στο Πακιστάν.
Με τα παραπάνω δεδομένα η εμπλοκή του Πακιστάν στην Ανατολική Μεσόγειο στο πλευρό της Τουρκίας εμπεριέχει μεγάλους κινδύνους για το Ισλαμαμπάντ, καθώς είναι δεδομένη και προεξοφλημένη η εναντίωση και των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Η δε πρόσφατη συζήτηση για Ισλαμικό ΝΑΤΟ με τη συμμετοχή του Πακιστάν, της Τουρκίας της Σαουδαραβίας και της Αιγύπτου προσέκρουσε στην καχυποψία των ΗΠΑ, που απαίτησαν από το Ισλαμαμπάντ να αποσυρθεί από τις σχετικές συζητήσεις. Το Πακιστάν είναι πυρηνική δύναμη και η ιδέα ενός Ισλαμικού ΝΑΤΟ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή υπό την προστασία της πυρηνικής ομπρέλας του Ισλαμαμπάντ δεν φαίνεται να ενθουσιάζει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Ο πόλεμος Ινδίας-Πακιστάν πέρσι το καλοκαίρι ήταν η πρώτη μεγάλης κλίμακας εμπλοκή της Τουρκίας στο πλευρό του Ισλαμαμπάντ που πυροδότησε το ενδιαφέρον του Νέου Δελχί για μόνιμη ναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το Πακιστάν από τη μεριά του συντηρεί το σενάριο παρουσίας του στη Μεσόγειο αλλά και προσδοκά ότι ο μεσολαβητικός του ρόλος στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν το διασφαλίζει από περαιτέρω σκλήρυνση της στάσης του Νέου Δελχί.