Φόρτωση Text-to-Speech…
Στο κείμενο δεν αναφέρεται το όνομά του. Αλλά οι βουλευτές που συνυπογράφουν την προκήρυξη κατά (και, επί της αρχής, υπέρ) του επιτελικού κράτους, δεν άφησαν περιθώρια ερμηνείας για τον στόχο τους. Το δήλωναν, πριν και μετά τη δημοσίευση, ότι στόχος τους είναι ο Ακης Σκέρτσος. Αυτός είναι «οι μικροί πυρήνες» στους οποίους καταγράφεται «υπερσυγκέντρωση εξουσιών». Αυτός είναι όλοι οι πυρήνες, γιατί οι υπόλοιποι πυρήνες που είχαν κατά καιρούς εγκαταστασταθεί στο Μέγαρο Μαξίμου, αργά ή γρήγορα οδηγήθηκαν σε αποσυναρμολόγηση.
Οι βουλευτές παρουσιάζουν το επιτελείο της μητσοτακικής διακυβέρνησης ως άτρωτο. «Οταν εμφανίζονται σοβαρές παθογένειες, η ευθύνη διαχέεται προς τα κάτω και ιδιαίτερα προς τους βουλευτές», γράφουν. Δεν θυμούνται τα «επιτελικά» στελέχη που έχουν απομακρυνθεί από το 2019 – ο Δημητριάδης, ο Παπασταύρου, ο Μπρατάκος, ο Πατέλης είναι τα πιο ηχηρά εξωκοινοβουλευτικά ονόματα που δεν «αποσυγκεντρώθηκαν».
Αρα, το πρόβλημα της θεσμικής ανισορροπίας που καταγγέλλουν οι βουλευτές είναι ένα πρόσωπο; Ο υπουργός Επικρατείας; Αν έφευγε αυτός και στη θέση του έμπαινε ένας βουλευτής, γέννημα θρέμμα του κόμματος και γειωμένος σε μια εκλογική περιφέρεια της επαρχίας, θα αποκτούσαμε «το μοντέρνο και λειτουργικό κράτος», στο οποίο ομνύουν οι διαμαρτυρόμενοι; Και αντιστρόφως: Για τη στοχοποίηση των αιρετών εκπροσώπων, που ματώνουν τη φανέλα του κόμματος, φταίει ο «υπερσυγκεντρωτικός πυρήνας» του Μαξίμου; Τι όφειλε να κάνει; Να τους πει να μην τηλεφωνούν στο κομματικό στέλεχος που είχε διοριστεί παράγοντας στον ΟΠΕΚΕΠΕ;
Το πρόβλημα, όπως το παρουσιάζουν οι ίδιοι οι συντάκτες της προκήρυξης, δεν είναι ο Σκέρτσος. Είναι ότι το Μαξίμου (ας το πούμε έτσι, απρόσωπα, προς στιγμήν) δεν τους ακούει. Ζητούν «νέο ρόλο» για τον βουλευτή. Και η «αρχιτεκτονική» που εισηγούνται προβλέπει «αυτοτέλεια των υπουργείων και ιδιαίτερα της κοινοβουλευτικής ομάδας». Τι σημαίνει «αυτοτέλεια των υπουργείων» στα συμφραζόμενα της ελληνικής τεχνολογίας του κυβερνάν; Τι άλλο μπορεί, λογικά, να σημαίνει, παρά περισσότεροι βουλευτές σε υπουργικές θέσεις που θα μπορούν να έχουν μεγαλύτερη αυτονομία στη δράση τους. Που δεν θα έχουν στην πλάτη τους επιτηρητές με ηλεκτρονικά μπλοκάκια.
Οι βουλευτές διεκδικούν ανοιχτά μεγαλύτερο μερίδιο εξουσίας και το διεκδικούν από το πρόσωπο που τη διαθέτει και τη νέμεται. Το πρόσωπο αυτό δεν είναι φυσικά ο διορισμένος τεχνοκράτης. Είναι εκείνος που τον διόρισε.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, ο ανταγωνισμός που παροξύνεται στο εσωτερικό της Ν.Δ., δεν είναι ούτε ξαφνικός, ούτε αφύσικος. Εχει αρχίσει να εκδηλώνεται μετά τις ευρωεκλογές του 2024 – την πρώτη στιγμή από τον Ιανουάριο του 2016 που η μητσοτακική Ν.Δ. εμφανίστηκε να χάνει δυνάμεις. Εκτοτε λειτουργούν τα γαλάζια συγκοινωνούντα δοχεία: Οσο περισσότερο χάνει δυνάμεις το πρωθυπουργικό κέντρο, τόσο εντονότερες γίνονται οι πιέσεις προς τον Μητσοτάκη να «μαζευτεί». Να κόψει το κλυδωνιζόμενο imperium σε «αυτοτέλειες».