Ενδιαφέρον θέμα προέκυψε με την άρνηση του πρώην πρωθυπουργού Τσίπρα να κάνει δηλώσεις για την κρίση του 2015 που θα αποτελούσαν μέρος σχετικού αφιερώματος – ντοκυμαντέρ του τηλεοπτικού ΣΚΑΪ.
Κατά την άποψή μου, σωστά αρνήθηκε ο πρώην πρωθυπουργός να δώσει το κύρος και την επιρροή που διαθέτει σε ένα ντοκυμαντέρ εμφανώς στην υπηρεσία των εκλογικών αναγκών του συστήματος Μητσοτάκη.
Το 2015 είναι μία πολύ σύνθετη υπόθεση και η αντικειμενική του κάλυψη από ένα κανάλι με τις δεσμεύσεις και τις στοχεύσεις του ΣΚΑΪ είναι πρακτικά αδύνατη.
Οι διαμαρτυρίες των συνεργατών του Σκαϊ που έχουν την ευθύνη για την έρευνα – ντοκυμαντέρ, για το «όχι» του Τσίπρα, είναι αβάσιμες.
Δεν κάνει ζημιά το «όχι» του Τσίπρα στη δημοσιογραφία και στην ενημέρωση.
Θα πρέπει να καταλαβαίνουν τα πολιτικά χαρακτηριστικά του καναλιού στο οποίο εργάζονται.
Αποκλεισμός
Μπορεί οι υπεύθυνες του αφιερώματος – ντοκυμαντέρ να διαμαρτύρονται για το δικαιολογημένο «όχι» Τσίπρα, στο όνομα της δεοντολογίας και της αντικειμενικής ενημέρωσης, δεν τις είδα όμως να διαμαρτύρονται για τον δικό μου αποκλεισμό από το αφιέρωμα – ντοκυμαντέρ.
Το 2015 ήμουν ο ευρωβουλευτής που εκπροσωπούσε τη ΝΔ στην επιτροπή Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με βασική αποστολή ένα μη καταστροφικό τέλος στην κρίση του 2015. Υπήρξα και αυτός που απάντησα εκ μέρους της ΝΔ στον Τσίπρα το καλοκαίρι του 2015 στην ολομέλεια του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, στη συνεδρίαση κατά την οποία ο Τσίπρας παρουσίασε τις θέσεις του για την κρίση.
Το γεγονός ότι διαφώνησα το 2021 με τον ουσιαστικά ανύπαρκτο, στην κρίση του 2015, Μητσοτάκη, και με διέγραψε, αρχές του 2022 δεν καταργεί τον ρόλο μου στην κρίση του 2015.
Από τη στιγμή όμως που Μητσοτάκης και ΣΚΑΪ έχουν καταργήσει την τηλεοπτική μου παρουσία εδώ και μία πενταετία, προφανώς δεν χωρούσα στο αφιέρωμα-ντοκυμαντέρ του ΣΚΑΪ.
Αυτά περί… δεοντολογίας και ενημέρωσης που επικαλούνται οι υπεύθυνες του καναλιού.
Σύνθετη υπόθεση
Η κρίση του 2015 ήταν μια εξαιρετικά σύνθετη υπόθεση που ξεφεύγει από τα όρια της πολιτικής λογικής του ΣΚΑΪ και της πολιτικής ιδιοτέλειας του Μητσοτάκη.
Ο Τσίπρας είναι υπεύθυνος κατά την άποψή μου, για λάθος επιλογή βασικών συνεργατών, με πρώτον απ όλους τον Βαρουφάκη, και για μία οικονομικο-πολιτική αναμέτρηση που δεν μπορούσε να κερδίσει, και είχε μεγάλο κόστος για την οικονομία και τους πολλούς.
Ομως τη χρεωκοπία και τα μνημόνια, τα έφερε η ΝΔ με το πελατειακό κράτος και τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Αυτά υποστήριξα το καλοκαίρι του 2015 στην ολομέλεια του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου, καλώντας τον Τσίπρα να διορθώσει τα λάθη αυτών που μας έριξαν έξω, αντί να προσθέσει σε αυτά δικά του λάθη. Φρόντισα οι εκφράσεις μου να είναι συμβατές με την ιδιότητα του ευρωβουλευτή της ΝΔ, το νόημα όμως ήταν σαφές.
Η κρίση του 2015 δεν μπορούσε να αποδοθεί αποκλειστικά στον Τσίπρα. Αυτό υποστηρίζει με τον τρόπο της στο βιβλίο της, η Μέρκελ.
Αυτή ήταν και η θέση του τότε προέδρου της Ευρωπαικής Επιτροπής Γιούνκερ, στην κρίσιμη συνάντηση που είχαμε μαζί του 3 ευρωβουλευτές της ΝΔ, προκειμένου να ζητήσουμε την παρέμβασή του για να αποτραπεί το Grexit.
Η τελευταία μπλόφα
Θεωρώ ότι η προσπάθεια εκμετάλλευσης από τον Μητσοτάκη και τους επικοινωνιακούς συμπαραστάτες του, της κρίσης του 2015, είναι η τελευταία μπλόφα της κυβέρνησης – καθεστώτος.
Πρώτον, αποδίδει όλες τις ευθύνες για την κρίση του 2015 στον Τσίπρα, ενώ πρόκειται για μια εξαιρετικά σύνθετη υπόθεση.
Δεύτερον, εξαφανίζει από την εικόνα, διάφορους σαν κι εμένα που χαλάνε το μητσοτακικό αφήγημα για την κρίση.
Τρίτον, εμφανίζει τον Μητσοτάκη σαν πρωταγωνιστή, της μάχης που δόθηκε υπέρ της παραμονής μας στην ευρωζώνη. Ομως εκείνη την εποχή άλλοι πρωταγωνιστούσαμε στην αντιμετώπιση του φαινομένου Τσίπρα και των ευρωπαϊκών συνεπειών του.
Επιπλέον ο Μητσοτάκης έκανε ένα σωρό αντιευρωπαϊκές επιλογές, από την οικονομία μέχρι το κράτος δικαίου, προσποιούμενος τον εκφραστή της ευρωπαϊκής επιλογής.
Τέταρτον, καλλιεργείται για προεκλογικούς λόγους, ο φόβος της επανάληψης της κρίσης του 2015. Ο Μητσοτάκης μπλοφάρει, εμφανίζεται σαν εγγυητής των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών ενώ τα περιορίζει δραστικά με την πολιτική του.