Ο Δημήτρης Βέργος γράφει για την ΑΕΚ που δεν αγκάλιασε τον τίτλο, για το βήμα που παρ’ όλα αυτά έκανε και για το σωστό μήνυμα που στέλνει ο Νίκολιτς στην ομάδα παρά το +6 στην κορυφή.
Φεύγοντας από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας το βράδυ της Κυριακής αισθανόμουν σιγουριά από τα λόγια του Μάρκο Νίκολιτς. Όχι ότι δεν το περίμενα, αλλά μου άρεσε που είδα έναν προπονητή, ο οποίος μετά από ένα ισόπαλο αποτέλεσμα που είναι για την ΑΕΚ «δεν πάθαμε και τίποτα» να βγαίνει και να επισημαίνει τη χαλαρότητα που αντιλήφθηκε και να επαναλαμβάνει ότι δεν τελείωσε τίποτα στη μάχη για την κατάκτηση του τίτλου παρά τη σημαντική διαφορά που υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει για την Ένωση στην κορυφή με αυτό το +6.
Το ισόπαλο 0-0 με τον Παναθηναϊκό, ειδικά μετά την ήττα του Ολυμπιακού στην Τούμπα και έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι της Λεωφόρου, είναι σαφώς μια χαμένη ευκαιρία για την ΑΕΚ που σε περίπτωση διπλού θα είχε αγκαλιάσει τον τίτλο. Από την άλλη όμως αν στο ξεκίνημα των play offs έλεγε κανείς ότι ο Δικέφαλος θα είχε επτά βαθμούς συγκομιδή στα μισά του δρόμου και θα είχε ανοίξει τη διαφορά στους έξι βαθμούς από τους ανταγωνιστές του, τότε οι περισσότεροι θα το υπογράφαμε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Να μην κοιτάει τίποτε άλλο πέρα από το ματς της Κυριακής
Η ΑΕΚ λοιπόν μπορεί να έχασε την ευκαιρία, μπορεί να μην αγκάλιασε τον τίτλο, αλλά από την άλλη έκανε ακόμα ένα βήμα προς αυτόν. Αυτά είναι τα δύο δεδομένα από το ντέρμπι της Λεωφόρου. Το πιο σημαντικό από εδώ και πέρα είναι η νοοτροπία του νικητή που έχει διαμορφώσει ο Νίκολιτς στο σύνολό του να βγει στο αμέσως επόμενο παιχνίδι που θα είναι ξανά με τον Παναθηναϊκό, αυτή τη φορά στη Νέα Φιλαδέλφεια. Αυτό το +6 της διαφοράς στην κορυφή δεν πρέπει να υπάρχει καν στο μυαλό των παικτών της ΑΕΚ. Πρέπει να «σβήσει» αν είναι δυνατό. Ούτε ματιές στα αποτελέσματα των άλλων χρειάζονται τώρα. Παρά μόνο το ντέρμπι που ακολουθεί και πώς η ΑΕΚ θα καταφέρει να πάρει τη νίκη την ερχόμενη Κυριακή.
Δεν ξέρω αν ήταν η διακοπή που επηρέασε την ΑΕΚ, η οποία είναι μια ομάδα ρυθμού που έχει ανάγκη τα συνεχόμενα ματς. Σίγουρα πάντως οι κιτρινόμαυροι έβγαζαν ένα άγχος, μια βιασύνη, μια επιπολαιότητα στις ενέργειές τους στο τελευταίο τρίτο. Τόσο στην τελική πάσα, όσο και στην εκτέλεση με αποκορύφωμα την ευκαιρία του Βάργκα, ο οποίος επιβάλλεται να τελειώνει στα δίχτυα αυτές τις στιγμές. Η εμφάνιση της ΑΕΚ δεν ήταν κακή καθώς η μπάλα έφτανε μπροστά με ορθολογικό τρόπο, αλλά στο τελείωμα οι παίκτες του Νίκολιτς δεν είχαν καθαρό μυαλό και ψυχραιμία, ενώ έπεσαν πάνω και σε έναν εξαιρετικό Λαφόν. Όμως και οι τερματοφύλακες είναι μέρος του παιχνιδιού.
Το know-how του Νίκολιτς για να γίνει αυτό που πρέπει
Η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το αριθμητικό της πλεονέκτημα, ενώ παρά το σωστό σκεπτικό των παρεμβάσεών του στο παιχνίδι ο Νίκολιτς αυτή τη φορά δεν μπόρεσε να πάρει κάτι από τις αλλαγές του στο δεύτερο μέρος. Στο τέλος μάλιστα λίγο έλειψε να γίνει και η ζημιά που θα ήταν άδικο με βάση τη συνολική εικόνα. Δεν αποκλείεται και το γεγονός ότι προηγήθηκε το ματς της Τούμπας να ήταν εκείνο που αύξησε και το άγχος στην ΑΕΚ, το οποίο στα μάτια τα δικά μου κυριάρχησε στον ψυχισμό των παικτών της. Οι ίδιοι ξέρουν αν προήλθε και από εκεί.
Σε κάθε περίπτωση το ποτήρι είναι μισογεμάτο. Η ΑΕΚ πάει παρακάτω, κοιτάει αποκλειστικά το ντέρμπι με τους «πράσινους» στη Νέα Φιλαδέλφεια για να μην γίνει απλά ένα βηματάκι, αλλά το πιο αποφασιστικό βήμα για τον μεγάλο στόχο μέχρι το επόμενο. Γιατί όπως είπε σωστά και ο Νίκολιτς, θα τελειώσει όταν τελειώσει και μαθηματικά. Για να μην το ξεχνάμε πάντως, η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που παραμένει αήττητη εδώ και 21 παιχνίδια στο πρωτάθλημα και έχει την ευτυχία να διαθέτει έναν προπονητή που, όπως φαίνεται και πίσω από τις δηλώσεις του, έχει το know-how για να τελειώσει με τους παίκτες του τη δουλειά στις τρεις αγωνιστικές που απομένουν.