Φόρτωση Text-to-Speech…
Τον θρυλικό ήρωα του υποβρυχίου «Κατσώνης» Ηλία Τσουκαλά τον γνωρίζουν όλοι όσοι ξέρουν έστω και στοιχειωδώς την ένδοξη ιστορία του Π.Ν. στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό που ίσως αγνοούν είναι ότι μετά τη θάλασσα έκανε μια δεύτερη πολυετή καριέρα ως γενικός διευθυντής στο Εθνικό Εκπαιδευτήριο Αναβρύτων, μέχρι που τον απέλυσε η χούντα. Η κόρη του και καλή συνάδελφος Μπήλιω μάς έστειλε ένα συγκινητικό κείμενο για ένα νέο μικρό μουσείο στο σχολείο αυτό:
Το 1949, στην τότε ταλαιπωρημένη Ελλάδα δημιουργείται ένα πρωτοποριακό σχολείο, βασισμένο στο εκπαιδευτικό σύστημα του Γερμανοεβραίου φιλοσόφου Κουρτ Χαν και στις καινοτόμους απόψεις του, εμπνευσμένες από τις διδαχές του Πλάτωνα περί δικαιοσύνης, αριστείας, παιδείας και ευθύνης. Ηταν το Εθνικό Εκπαιδευτήριο Αναβρύτων, μέσα στο κτήμα του Ανδρέα και της Ιφιγένειας Συγγρού στην Κηφισιά, ένα σχολείο αρρένων οικοτρόφων, που πρέσβευε την ισότητα των ευκαιριών, την ανάδειξη της παιδείας, την καλλιέργεια της αυτοπεποίθησης, την επιδίωξη της υπευθυνότητας και τον σεβασμό στον άνθρωπο και στο περιβάλλον. Ιδρύθηκε από τους βασιλείς Παύλο και Φρειδερίκη με στόχο την άρτια και πολύπλευρη εκπαίδευση των Ελληνόπουλων και τη φοίτηση σε αυτό του εννέα ετών τότε διαδόχου Κωνσταντίνου.
Το 1976, το Εθνικό Εκπαιδευτήριο Αναβρύτων, έπειτα από 27ετή λαμπρή πορεία, σταμάτησε να λειτουργεί. Τα σημερινά Πρότυπα Γυμνάσιο και Λύκειο Αναβρύτων, που στεγάζονται στη θέση του, θεωρούν ότι εκείνο το σχολείο αποτελεί τις καλά στερεωμένες στο έδαφος ρίζες τους. Εβδομήντα έξι χρόνια μετά την ίδρυση του εμβληματικού εκείνου σχολείου, το Πρότυπο Γυμνάσιο Αναβρύτων εγκαινίασε το Σάββατο 7 Μαρτίου ένα μικρό «σχολικό» μουσείο, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της διευθύντριάς του Χρυσούλας Κανιαδάκη για να στεγάσει ενθύμια και μνήμες της μαθητικής ζωής του από την εκκίνηση μέχρι σήμερα.
Το μικρό αυτό μουσείο φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν ζωντανό πυρήνα μνήμης και γνώσης, μέσα από αρχειακό υλικό, ιστορικά τεκμήρια, αντικείμενα, έγγραφα και φωτογραφίες από χαρακτηριστικές στιγμές της σχολικής και κοινωνικής τους ζωής, που προσέφεραν με χαρά και συγκίνηση οι «βετεράνοι» απόφοιτοι του Εθνικού Εκπαιδευτηρίου Αναβρύτων. Συνέβαλε και ο εξαιρετικά ενεργός σύλλογός τους (με πρόεδρο τον ακαδημαϊκό, καθηγητή Ορθοπαιδικής Παναγιώτη Σουκάκο) που αγκάλιασε με θέρμη από την πρώτη στιγμή το όλο εγχείρημα.
Με νοσταλγία οι παλιοί απόφοιτοι ενθυμούνται με μεγάλη αγάπη και τιμούν το σχολείο τους, τις αξίες ζωής που έλαβαν από τους δασκάλους και παιδαγωγούς τους, τη μόρφωση και τη διάπλαση πνεύματος και σώματος που τους χάρισε από την πιο τρυφερή τους ηλικία. Το καθημερινό τους πρόγραμμα ήταν φτιαγμένο έτσι, ώστε οι νέοι έφηβοι μαθητές να αναμετρούνται διαρκώς με τον εαυτό τους, μέσω των επιδόσεών τους, του αυτοελέγχου, των συναναστροφών και της ευθυκρισίας τους. Εννοιες όπως η σωφροσύνη, η δικαιοσύνη, η πειθαρχία, η μετριοπάθεια, η ειλικρίνεια, το θάρρος, η τιμιότητα, η ανθεκτικότητα, η εγκράτεια, η συμπόνια, ήταν συνθετικά υλικά του 15ωρου ημερήσιου προγράμματός τους, στο οποίο βεβαίως υπήρχε η καθημερινή άθληση, κάποιες φορές σκληρή. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς και τις εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως η ναυτική εκπαίδευση, θεατρικές παραστάσεις, εκδρομές ιδίως ορειβατικές κ.ά.
«Παρά τις θεσμικές και ιστορικές μεταβολές, η σύνδεση παρελθόντος και παρόντος παραμένει ζωντανή: η αριστεία συμπορεύεται με το παιδαγωγικό ήθος και την κοινωνική ευθύνη», λέει η κ. Κανιαδάκη, η οποία για τη δημιουργία του μουσείου απευθύνθηκε στη μουσειολόγο και μητέρα σημερινού μαθητή, Στέισι Βεντούρα, που έκανε τη μουσειολογική μελέτη, τη σύνθεση των κειμένων και την εμπνευσμένη επιλογή των αντικειμένων/κειμηλίων.