Ο Βασίλης Βλαχόπουλος χρησιμοποιεί μία από τις ατάκες του Μανόλο Χιμένεθ η οποία πρέπει να επιβεβαιωθεί στην πράξη για να φέρει την πρόκριση στο Κύπελλο.
Ο Ισπανός συνηθίζει να εντάσσει στις εξισώσεις των αγώνων και πρόσωπα που δεν είχαν βρεθεί στο χορτάρι. Κατά την περίοδο της μάστιγας των τραυματισμών έκανε ιδιαίτερη μνεία στους φυσιοθεραπευτές του club τονίζοντας την κρισιμότητα αλλά και χρησιμότητα της δουλειάς τους. Πρόσφατα, αναφέρθηκε στους φροντιστές αλλά και στους συντηρητές των αγωνιστικών χώρων – σε «Κλ. Βικελίδης» και Ρύσιο – οι οποίοι είχαν να λογαριάσουν τον παγετό που κυριάρχησε στη Θεσσαλονίκη. Οι δε διαδοχικές επαναλήψεις περί ανάγκης δημιουργίας οικογενειακού κλίματος ούτως ώστε κανείς να μην μπορεί να διασπάσει την ομάδα, προφανώς, δεν είναι τυχαίες.
Αυτή τη συμπαγή εικόνα θέλει να αντικρίσει κι αύριο (14/1) το βράδυ στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Ο Άρης έχει ένα σωρό τελικούς μπροστά του, αυτός με τον Παναθηναϊκό είναι κάτι περισσότερο. Κι ας έχει να διαβεί δύσβατο μονοπάτι στο Κύπελλο. Η ελπίδα παράλληλα της υψηλής προσδοκίας είναι σαν το λάδι που χρειάζεται κάθε μηχανή για την άρτια λειτουργία της. Ο Άρης θέλει την πρόκριση και το σπουδαίο αποτέλεσμα. Το χρειάζεται κάθε ζωντανό κύτταρο αυτού του οργανισμού. Ο δε Χιμένεθ ξέρει ότι η τακτική συνέπεια μαζί με το αγωνιστικό θράσος είναι τα δύο στοιχεία που θα κρίνουν αυτόν τον προημιτελική.
Το πρώτο το είχε και μάλιστα «γιομάτο» απέναντι στην ΑΕΚ. Η τακτική ανάγνωση του αντιπάλου παράλληλα της ανταπόκρισης των παικτών του στα ζητούμενα, φάνηκε από τη δράση των παικτών του άξονα. Μια ανούσια κατοχή και τίποτε περισσότερο. Κι αν την περασμένη Κυριακή ήταν ο Πινέδα μαζί με τον Μαρίν, αύριο το βραδάκι είναι σίγουρα ο Τσιριβέγια. Ο Άρης με τον Καντεβέρε στην κορυφή και τον Φρέντρικ Γένσεν σε δεύτερο ρόλο στην επιθετική γραμμή έκανε καλή δουλειά στην πίσω ζώνη. Ακόμα καλύτερη έκαναν οι άλλοι δύο στον άξονα. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και τώρα.
Ο δεύτερος τρόπος του Παναθηναϊκού έχει τη μορφή… Italian job. Στο διάστημα της παρουσίας του στην Ελλάδα, ο Νταβίντε Καλάμπρια φρόντισε να (μας) δείξει τη διαφορά επιπέδου μεταξύ Ιταλίας και Ελλάδας. Άκρως δημιουργικός για την ομάδα του από τη δεξιά πλευρά. Άρα, ο αριστερός εξτρέμ έχει μπόλικη δουλειά μπροστά του και η ευθύνη του δεν περιορίζεται μόνο στην παροχή βοηθειών στον back της πλευράς. Το ίδιο και ο Μόντσου ο οποίος δίνει βοήθειες στη συγκεκριμένη πλευρά. Γι’ αυτό η τακτική συνέπεια έχει τη σημασία της στο παιχνίδι. Στο υποθετικό σενάριο ελέγχου της δράσης του άξονα και της δεξιάς πτέρυγας του Παναθηναϊκού, ο Άρης θα έχει κάνει δύο από τα βήματα που χρειάζεται για να δημιουργήσει προϋποθέσεις πρόκρισης. Προφανώς απαιτούνται κι άλλα.
Και το αγωνιστικό θράσος είναι αναγκαίο. Κατά πάσα πιθανότητα, ο Λορέν Μορόν θα είναι στην 11αδα και ο Ισπανός χρωστά ένα μεγάλο παιχνίδι. Αν δεν κάνω λάθος, το τελευταίο του – απέναντι σε αντίπαλο αυτού του επιπέδου – ήταν απέναντι στον Παναθηναϊκό τον περασμένο Φλεβάρη. Εκτός έδρας, ήταν ξανά κόντρα στον Παναθηναϊκό, επίσης την περασμένη σεζόν. Αύριο ο Μορόν θα φτάσει τα 100 παιχνίδια με τη φανέλα του Άρη. Υπέροχος τρόπος και για τον ίδιον να τα γιορτάσει.
Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Κάρλες Πέρεθ. Το παιχνίδι του Ισπανού ξεχειλίζει από στοιχεία πλην ενός. Του γκολ. Βρήκε ένα στο Κύπελλο απέναντι στον Παναιτωλικό πριν από μια εβδομάδα. Χρειάζεται περισσότερα ή μάλλον, πρέπει να βάλει περισσότερα βάσει της στατιστικής στο ελληνικό Πρωτάθλημα καθώς μετρά 22 τελικές προσπάθειες δίχως να έχει σκοράρει. Δεν μπορεί, κάπου θα σπάσει το ρόδι βάσει και του αριθμού των επαφών που κάνει σε κάθε παιχνίδι…