Κι αυτό γιατί μπορεί να επιφέρουν ισχυρά πλήγματα υψηλού κόστους στον αντίπαλο, επιτιθέμενοι με πολλά, ίσως εκατοντάδες drones σε στόχους κατά τα πρότυπα του ιρανικού Shaheed 136. Μ’ αυτόν τον τρόπο ευελπιστούν ότι η πλευρά τους θα κρατήσει περισσότερο, ανεβάζοντας το ανθρώπινο, οικονομικό κόστος του αντιπάλου σε απαγορευτικά επίπεδα ώστε να τον αναγκάσει να εγκαταλείψει τον πόλεμο.
Είναι ένας από τους βασικούς λόγους που αρκετοί στην αγορά ανησυχούν για παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Το γεγονός ότι φτηνά drones με ενοποίηση ΑΙ, όπως τα LUCAS, και αντι-drones συστήματα, όπως τα MEROPS, έχουν πλέον κι οι Aμερικανοί καθιστά το τοπίο πιο ομιχλώδες.
Αν κάτι είναι σίγουρο, είτε αναφερόμαστε σε περιόδους ειρήνης, είτε σε περιόδους πολέμου, αυτό είναι πως ο πληθωρισμός αφαιρεί αγοραστική αξία από τα νομίσματα. Με την τιμή του μπρεντ να έχει κερδίσει 40%+ από την αρχή του πολέμου στη Μέση Ανατολή και να μην διαφαίνεται τέλος προς το παρόν είναι εύλογο να αρχίσει να ανησυχεί κάποιος για πληθωριστικές πιέσεις.
Όμως, ο πληθωρισμός είναι φόρος. Δεν είναι τυχαίο ότι ένα δολάριο του 1925 θα άξιζε 0,97 δολάρια το 2045, 0,56 δολάρια το 1965, 0,16 δολάρια το 1985, 0,09 ευρώ το 2005 και μόλις 0,05 δολάρια σήμερα.
Από την άλλη πλευρά, ένα ευρώ του 2019 θα άξιζε σήμερα κάπου 0,75 ευρώ ή λιγότερο σήμερα κατά μέσο όρο στην ευρωζώνη λόγω του σωρευτικού πληθωρισμού τα προηγούμενα χρόνια
Γι’ αυτό θα πρέπει κάποιος να επενδύει τα λεφτά του. Ο Γουόρεν Μπάφετ είχε πει κάποτε πως θα τα επένδυε σε μετοχές ακόμη κι αν γινόταν 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος για δυο λόγους. Πρώτον, ο πόλεμος τελειώνει κάποτε. Δεύτερον, τα κέρδη των επιχειρήσεων στις ΗΠΑ αυξάνονται διαχρονικά και μαζί τους οι τιμές των μετοχών.
Όμως οι αποδόσεις που έβγαλαν όσοι επένδυσαν στον αμερικανικό χρηματιστηριακό δείκτη S&P 500 πριν και μετά τους μεγάλους πολέμους από το 1939 μέχρι σήμερα εμφανίζουν μια μικτή εικόνα. Ιδιαίτερα για όσους σκέφτονται να αγοράσουν μετοχές μετά την βουτιά που προκαλεί το σοκ του πολέμου στην αρχή, προεξοφλώντας ότι θα ακολουθήσει το ράλι ανακούφισης όπως αποκαλείται.
Πηγή: Leuthgold Group
Αν και κάθε περίοδος έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, η γενική εικόνα είναι πως οι μετοχές είχαν υψηλότερη απόδοση τις περιόδους στρες σε σχέση με τον μέσο όρο στα διαστήματα του 1 και των 6 μηνών μετά τον πόλεμο. Όμως, είχαν υποδεέστερη απόδοση στα διαστήματα των 3 και 12 μηνών όπως φαίνεται στον πίνακα.
Το συμπέρασμα από την ιστορία είναι πως δεν αξίζει τον κόπο να είναι κάποιος ριψοκίνδυνος επενδυτής όταν πέφτουν βόμβες.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.