Σφοδρή πολιτικο-εκκλησιαστική σύγκρουση έχει ξεσπάσει με επίκεντρο την Αλεξανδρούπολη, μετά τις καταγγελίες του Κυριάκου Βελόπουλου για πωλήσεις εκκλησιαστικών ακινήτων στη Θράκη και την οξύτατη απάντηση της Μητρόπολης, η οποία μιλά για μικροκομματική εκμετάλλευση, «αναθεωρητική ρωσοφιλία» και επικίνδυνο διχαστικό λόγο σε μια γεωπολιτικά ευαίσθητη περιοχή.
Η αντιπαράθεση που ξέσπασε τις προηγούμενες ημέρες με αφορμή τις καταγγελίες για εκκλησιαστικά ακίνητα στη Θράκη όχι μόνο δεν έχει κοπάσει, αλλά συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η σύγκρουση ανάμεσα στην Ελληνική Λύση και τη Μητρόπολη Αλεξανδρούπολης παραμένει ανοιχτή, με αλλεπάλληλες δηλώσεις και παρεμβάσεις να κρατούν το θέμα ψηλά στην τοπική και πολιτική ατζέντα.
Διχασμός
Η σύγκρουση, ωστόσο, δεν προέκυψε εν κενώ. Πατά πάνω σε μια μακρά, υπόγεια αλλά σταθερά φορτισμένη συζήτηση που εδώ και καιρό διχάζει την τοπική κοινωνία: τις αγοραπωλησίες ακινήτων στη Θράκη, το ποιος αγοράζει, με ποια κεφάλαια και τι σημαίνει αυτό για το μέλλον της περιοχής.
Οι καταγγελίες του Κυριάκου Βελόπουλου από το βήμα της Βουλής περί πωλήσεων εκκλησιαστικής περιουσίας σε Βούλγαρους, οι αιχμές για «αντεθνικές πρακτικές» και οι αναφορές σε αλλοίωση του πληθυσμιακού ιστού λειτούργησαν ως επιταχυντής μιας ήδη τεταμένης κατάστασης. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης υποστήριξε ότι ακόμη και τυπικά νόμιμες συναλλαγές δημιουργούν επικίνδυνα τετελεσμένα στον Εβρο, συνδέοντας τις αγοραπωλησίες με το αφήγημα του «αθόρυβου εποικισμού» και αφήνοντας αιχμές για ανοχή και αδράνεια του πολιτικού συστήματος.
Η απάντηση της Ιεράς Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως υπήρξε άμεση. Σε ανακοίνωσή της διέψευσε κατηγορηματικά τις καταγγελίες, τονίζοντας ότι οι εκποιήσεις των ακινήτων πραγματοποιήθηκαν απολύτως νόμιμα, σύμφωνα με τον Κανονισμό Εκποιήσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος και κατόπιν δημόσιων πλειοδοτικών διαγωνισμών, ενώ διευκρίνισε ότι οι αγοραστές είναι πολίτες κρατών-μελών της Ε.Ε. και ορθόδοξοι χριστιανοί.
Ωστόσο, η Μητρόπολη δεν περιορίστηκε σε θεσμικές διευκρινίσεις, αλλά πέρασε σε ευθεία πολιτική αντεπίθεση. Σε σκληρή διατύπωση, έκανε λόγο για «μικροκομματική και αναθεωρητική ρωσοφιλία» και για «ορθόδοξη χριστεμπορία», αφήνοντας σαφείς αιχμές κατά του προέδρου της Ελληνικής Λύσης και προαναγγέλλοντας συνέχιση της αντιπαράθεσης.
Η σύγκρουση κλιμακώθηκε με την ανταπάντηση του βουλευτή Εβρου της Ελληνικής Λύσης, Πάρη Παπαδάκη, ο οποίος ζήτησε να διευκρινιστεί αν, πέραν των πωλήσεων, έχουν υπάρξει και μισθώσεις εκκλησιαστικών ακινήτων σε πολίτες τρίτων χωρών, υπαινισσόμενος ακόμη και Τούρκους. Οπως σημείωσε, σε μια παραμεθόρια περιοχή το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλή οικονομική συναλλαγή.
Το παράδοξο είναι ότι όλοι ξεκινούν από μια κοινή παραδοχή: υπάρχει δημογραφικό πρόβλημα, εγκατάλειψη και ανάγκη χαρτογράφησης των αγοραπωλησιών. Εκεί που καταρρέει η συναίνεση είναι στον τρόπο με τον οποίο αυτά τα ζητήματα μεταφέρονται στον δημόσιο λόγο.
Για να γίνει κατανοητό γιατί η σύγκρουση παίρνει διαστάσεις «εμφυλίου», πρέπει να ανατρέξει κανείς στα όσα προηγήθηκαν στην πόλη το προηγούμενο διάστημα. Η Αλεξανδρούπολη ζει διαχρονικά με τη γεωπολιτική πάνω στους ώμους της: ως κόμβος για το ΝΑΤΟ, την ενέργεια και τη στρατιωτική κινητικότητα, αλλά και ως περιοχή όπου η συζήτηση για τη μειονότητα και τη σχέση με την Τουρκία παραμένει μόνιμα ευαίσθητη.
Αυτό το υπόβαθρο έκανε ακόμη πιο ηλεκτρισμένη τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2025. Μια συζήτηση για τις αγορές ακινήτων κατέληξε σε σκληρή πολιτική αντιπαράθεση, με αιχμές για διχαστικό λόγο και έλλειψη τεκμηρίωσης.
Ο δήμαρχος Γιάννης Ζαμπούκης επανέφερε το αφήγημα περί «αθόρυβου εποικισμού» της Θράκης, μιλώντας για συστηματικές αγορές ακινήτων από εταιρείες και φυσικά πρόσωπα ξένης προέλευσης και για αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης σε συνθήκες δημογραφικής συρρίκνωσης. Παράλληλα, άφησε αιχμές για τον προκάτοχό του και τις διεθνείς αδελφοποιήσεις που είχε πραγματοποιήσει.
Παρασκήνια
Η συζήτηση ξέφυγε όταν το ίδιο αφήγημα συνδέθηκε με τον χώρο της δημόσιας υγείας, με αναφορές σε «ιατρικό εποικισμό» στα νοσοκομεία της περιοχής. Η αντιπολίτευση αντέδρασε έντονα, κατηγορώντας τον δήμαρχο ότι δεν παρουσίασε επαρκή, ελέγξιμα στοιχεία για τόσο βαριές γενικεύσεις.
Παρεμβάσεις έγιναν και από τον Πάρη Παπαδάκη, ο οποίος άσκησε πίεση στον δήμαρχο, υπογραμμίζοντας ότι αν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα, όφειλε να έχει κινηθεί θεσμικά και όχι επικοινωνιακά.
Στο παρασκήνιο, στην τοπική κοινωνία κυκλοφορούν σενάρια για πιθανή υποψηφιότητα Παπαδάκη στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές απέναντι στον Γιάννη Ζαμπούκη, κάτι που, σύμφωνα με πολλούς, εξηγεί την ένταση και τη διάρκεια της αντιπαράθεσης. Η σύγκρουση συνεχίστηκε και εκτός Δημοτικού Συμβουλίου. Ο πρώην δήμαρχος Βαγγέλης Λαμπάκης κατηγόρησε τον νυν δήμαρχο για συκοφαντία, υπενθυμίζοντας ότι όλες οι διεθνείς επαφές του δήμου είχαν γίνει νόμιμα, με άδειες των αρμόδιων υπουργείων.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο εκδότης της «Γνώμης», Γιάννης Λασκαράκης, προειδοποιώντας ότι η στοχοποίηση μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών είναι νομικά επικίνδυνη και γεωπολιτικά επιζήμια.
Σε μια πόλη στρατηγικής σημασίας, όπου κάθε λέξη ζυγίζεται διπλά, ο δημόσιος λόγος δεν είναι απλώς πολιτική αντιπαράθεση. Και στην Αλεξανδρούπολη, αυτή η σύγκρουση άνοιξε έναν εσωτερικό «εμφύλιο» με συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια της τοπικής πολιτικής.