Ζητούν να πάψει να αποτιμάται η θαλάσσια ασφάλεια με κριτήριο την εξοικονόμηση χρημάτων από τις ρυμουλκήσεις, «για να μην έχουμε Τέμπη στη θάλασσα».
Με ανακοίνωσή της με θέμα «Για να μην έχουμε Τέμπη στη θάλασσα» η Ελληνική Ένωση Πλοιοκτητών Ρυμουλκών, Ναυαγοσωστικών, Αντιρρυπαντικών και Πλοίων Υποστήριξης Υπεράκτιων Εγκαταστάσεων χτύπησε καμπανάκι για την ασφάλεια θαλάσσιων μεταφορών στη χώρα μας, με αφορμή την ανησυχητική είδηση ότι τα ξημερώματα της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου, κρουαζιερόπλοιο με 3.000 επιβαίνοντες έμεινε ακυβέρνητο έξω από το λιμάνι του Πειραιά. Όπως είναι γνωστό για την ασφαλή πρόσδεση του πλοίου στο λιμάνι, χρειάστηκε η σωτήρια συνδρομή τεσσάρων ισχυρών ρυμουλκών πλοίων που έσπευσαν άμεσα σε βοήθεια.
Το περιστατικό αυτό δεν είναι το μοναδικό, όπως σημειώνει η Ένωση. Το Μάιο του 2023 αντίστοιχο κρουαζιερόπλοιο είχε προσαράξει στο λιμάνι του Κατακόλου Ηλείας και αποκολλήθηκε με την συνδρομή ρυμουλκού. Αποδεικνύεται επομένως, για μια ακόμη φορά, ότι η πιθανότητα ενός ατυχήματος, ακόμη και στα πιο υπερσύγχρονα πλοία με υψηλές ελικτικές δυνατότητες είναι πάντοτε πιθανή.
«Αποδεικνύει, ωστόσο, και ορισμένα ζητήματα που η Ένωσή μας έχει από καιρού επισημάνει, προστίθεται στην ανακοίνωση. Ειδικότερα διαψεύδονται όλοι εκείνοι οι φορείς που υποστηρίζουν την άποψη ότι πλοία τέτοιων δυνατοτήτων πρέπει να εξαιρεθούν από την υποχρέωση ρυμούλκησης. Οι φωνές αυτές δεν απαντούν στο ερώτημα του τι θα γίνει αν στα πλοία αυτά προκύψει ξαφνικά μια μηχανική βλάβη ενώ βρίσκονται ήδη μέσα στο λιμάνι ή πολύ κοντά σε αυτό, και δεν υπάρχουν δυνατότητες έγκαιρης απομάκρυνσής τους.
Οι ίδιοι φορείς λησμονούν ότι η ανέλκυση ενός ενδεχόμενου ναυαγίου είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση, τόσο τεχνικά όσο και οικονομικά. Αρκεί να αναφερθεί ότι η ανέλκυση του SEA DIAMOND στη Σαντορίνη έχει υπολογιστεί ότι κοστίζει περί το 1 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο η Ελληνική Πολιτεία έχει ρητά δηλώσει ότι αδυνατεί να διαθέσει», αναφέρουν οι ιδιοκτήτεςτων ρυμουλκών.
Σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος της Ένωσης Παύλος Ξηραδάκης τόνισε: «Είναι λυπηρό, η μοίρα των ανθρώπων, του θαλάσσιου περιβάλλοντος, των πλοίων και των λιμανιών να αποτιμάται τελικά με κριτήριο την εξοικονόμηση χρημάτων από τις ρυμουλκήσεις και όχι υπό όρους εμπέδωσης πραγματικών συνθηκών ασφαλείας. Ίσως θα έπρεπε ορισμένους να τους απασχολεί περισσότερο η κατάθεση υπεύθυνων προτάσεων για το πως μπορεί να αντιμετωπιστεί ένα περιστατικό σε κρουαζιερόπλοιο με χιλιάδες επιβαίνοντες και πως μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια η εκκένωση του σε ένα λιμάνι, όταν μάλιστα γνωρίζουν ότι πουθενά στην Ελλάδα δεν υπάρχουν οι κατάλληλες σκάλες διαφυγής αλλά ούτε και δίκτυο πυρόσβεσης! Ο νοών νοείτω»…