Η βάρβαρη επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας συνεχίζεται: Μία και μόνο ρωσική επίθεση με drones και πυραύλους σε πολυκατοικία στη δυτική Ουκρανία την περασμένη εβδομάδα σκότωσε τουλάχιστον 31 αμάχους. Παράλληλα, η Ρωσία εντείνει την εκστρατεία σαμποτάζ στην Ευρώπη: Οι πολωνικές αρχές κατηγόρησαν το Κρεμλίνο για την έκρηξη της 15ης Νοεμβρίου σε σιδηροδρομική γραμμή που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά εφοδίων στην Ουκρανία. Όπως δήλωσε πρόσφατα ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, η Ευρώπη «δεν βρίσκεται σε πόλεμο», αλλά επίσης «δεν βρίσκεται πλέον σε ειρήνη» με τη Ρωσία.
Η αυξανόμενη απειλή από το δεσποτικό, επεκτατικό καθεστώς του Βλαντίμιρ Πούτιν απαιτεί αποφασιστικότητα, ενότητα και ισχύ τύπου Τσόρτσιλ εκ μέρους της διατλαντικής συμμαχίας. Αντ’ αυτού, κυριαρχεί σύγχυση και διστακτικότητα τύπου Τσάμπερλεν και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η κατάσταση είναι πολύ πιο ανησυχητική στις ΗΠΑ παρά στην Ευρώπη, με την κυβέρνηση Τραμπ να φαίνεται ότι έχει, τουλάχιστον προς το παρόν, υιοθετήσει ένα ειρηνευτικό σχέδιο που θα έδινε στη Ρωσία μια νίκη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων την οποία δεν έχει κερδίσει στο πεδίο της μάχης.
Οι Ευρωπαίοι έχουν εντείνει τη στήριξή τους, παρέχοντας όπλα και χρηματοδότηση στην Ουκρανία καθώς η αμερικανική βοήθεια έχει στερέψει. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σχέδιο να κάνει ακόμη περισσότερα, στέλνοντας στο Κίεβο περίπου 200 δισ. δολάρια από δεσμευμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία ως δάνειο που πιθανότατα δεν θα αποπληρωθεί ποτέ. Προφανώς, λόγω του σημερινού σκανδάλου διαφθοράς στο Κίεβο, θα χρειαστούν ασφαλιστικές δικλίδες για τη διάθεση των χρημάτων. Όμως πρόκειται για μια ζωτική πηγή χρηματοδότησης που μπορεί να κρατήσει την Ουκρανία ζωντανή για χρόνια. Κι όμως, το μικροσκοπικό Βέλγιο, όπου είναι δεσμευμένο το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων, διστάζει και μπλοκάρει το σχέδιο. Δεν υπάρχει Plan B: η Ευρώπη πρέπει να στείλει τα ρωσικά κεφάλαια, αλλιώς η Ουκρανία θα ξεμείνει από χρήματα. Γιατί, λοιπόν, αυτή η καθυστέρηση;
Όσο για το ειρηνευτικό σχέδιο που παρουσίασε ο Λευκός Οίκος την περασμένη εβδομάδα: Το σχέδιο των 28 σημείων μοιάζει με εορταστική λίστα επιθυμιών του Κρεμλίνου. Απαιτεί από την Ουκρανία να παραχωρήσει ολόκληρη την περιοχή του Ντονμπάς, ακόμη και τα τμήματα που οι ρωσικές δυνάμεις δεν έχουν καταφέρει να καταλάβουν, και να μειώσει το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεών της περίπου κατά ένα τρίτο. Η Ουκρανία δεν θα επιτρέπεται να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, και το ΝΑΤΟ δεν θα επιτρέπεται να αποστείλει ειρηνευτικές δυνάμεις στο ουκρανικό έδαφος. Η Ουκρανία θα διεξήγαγε εκλογές μέσα σε 100 ημέρες και «καθετί ναζιστικής ιδεολογίας» θα απαγορευόταν. Αυτός είναι ο κώδικας του Κρεμλίνου για ανατροπή της κυβέρνησης Ζελένσκι. Η Ρωσία δεν καλείται να περιορίσει το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεών της ούτε να διεξαγάγει εκλογές Όλες οι απαιτήσεις στοχεύουν την Ουκρανία.
Τι παίρνει η Ουκρανία σε αντάλλαγμα; Ένα χωριστό σχέδιο συμφωνίας ορίζει ότι σε περίπτωση νέας ρωσικής επίθεσης, οι ΗΠΑ ενδέχεται να απαντήσουν με «ένοπλη δύναμη, πληροφοριακή και υλικοτεχνική υποστήριξη, οικονομικές και διπλωματικές ενέργειες». Όμως οι ΗΠΑ δεν δεσμεύονται να κάνουν τίποτα. Η Ουκρανία θα μείνει να βασίζεται σε μια άνευ αξίας ρωσική υπόσχεση «μη επίθεσης» — κάτι που είχε ήδη υποσχεθεί η Μόσχα στο Μνημόνιο της Βουδαπέστης το 1994.
Αυτό δεν είναι ειρηνευτικό σχέδιο. Είναι ένα σχέδιο συνθηκολόγησης της Ουκρανίας. Αν εφαρμοστεί, θα μετέτρεπε αυτό το φιλοδυτικό, δημοκρατικό κράτος, που αντιστέκεται με αξιοθαύμαστη γενναιότητα στη ρωσική επιθετικότητα από το 2014, σε αποικία του Κρεμλίνου.
Προφανώς, η απαράδεκτη αυτή πρόταση προέκυψε από μυστικές συναντήσεις μεταξύ του Στιβ Γουίτκοφ, του εύπιστου απεσταλμένου ειρήνης του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, και του Κιρίλ Ντμίτριεφ, του ευφυούς επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων, ο οποίος φέρεται να υπόσχεται κερδοφόρες ρωσικές επενδύσεις εάν η κυβέρνηση Τραμπ τερματίσει τον πόλεμο με τους όρους του Κρεμλίνου. (Το σχέδιο συμφωνίας μιλά για «αμοιβαία επωφελείς» ευκαιρίες, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας και της τεχνητής νοημοσύνης.) Η Ουκρανία και η Ευρώπη δεν είχαν ενημερωθεί και τώρα προσπαθούν να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί στην Ουάσιγκτον.
Ωστόσο, ο Λευκός Οίκος πιέζει την Ουκρανία να συμφωνήσει έως την Ημέρα των Ευχαριστιών, αλλιώς θα χάσει όλη την εναπομείνασα αμερικανική υποστήριξη — συμπεριλαμβανομένων, πιθανότατα, και των αμερικανικών προειδοποιήσεων για εκτοξεύσεις ρωσικών πυραύλων και drones. Πρόκειται για μια γεωπολιτική κατάσταση ύψιστου συναγερμού, με τη μόνη παρηγοριά ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να αλλάξει γνώμη, όπως έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν.
Τον Αύγουστο, ο Τραμπ συναντήθηκε με τον Πούτιν στην Αλάσκα και αμέσως μετά είπε σε Ευρωπαίους ηγέτες ότι η Ουκρανία θα έπρεπε να παραχωρήσει στη Ρωσία εδάφη που ακόμη ελέγχει. Αλαφιασμένοι, οι Ευρωπαίοι έσπευσαν στον Λευκό Οίκο και τον έπεισαν να κάνει πίσω. Έκτοτε, ο Τραμπ επέβαλε κυρώσεις σε δύο ρωσικές πετρελαϊκές εταιρείες, τη Rosneft και τη Lukoil, και μάλιστα έδωσε στην Ουκρανία άδεια να χρησιμοποιήσει αμερικανικούς πυραύλους για να χτυπήσει για πρώτη φορά στόχους στη Ρωσία.
Οι αμερικανικές κυρώσεις, σε συνδυασμό με τις ουκρανικές επιθέσεις με drones, μειώνουν τα διαθέσιμα κεφάλαια που τροφοδοτούν τη ρωσική πολεμική μηχανή: τα ρωσικά έσοδα από το πετρέλαιο έχουν μειωθεί κατά 20% τον τελευταίο μήνα. Ακόμη και η Ινδία μειώνει σταδιακά τις εισαγωγές ρωσικής ενέργειας. Θα ήταν ανοησία να αρθεί η πίεση τώρα, τη στιγμή που αρχίζει να αποδίδει αποτελέσματα.
Αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό λόγω άλλων εξελίξεων που ευνοούν τη Ρωσία: συγκεκριμένα, το σκάνδαλο διαφθοράς που συγκλονίζει τον Ζελένσκι και η πιθανότητα ότι η ανατολική ουκρανική πόλη Ποκρόφσκ θα πέσει τελικά στα χέρια του ρωσικού στρατού μετά από μακρά και αιματηρή πολιορκία. Από την οπτική του Πούτιν, η Ουκρανία ίσως τώρα να είναι αρκετά αδύναμη ώστε να υποκύψει στις μαξιμαλιστικές του απαιτήσεις. Ο Τραμπ φαίνεται να το πιστεύει κι αυτός.
Αυτό είναι μια αυταπάτη. Παρότι οι Ουκρανοί είναι ίσως πιο διχασμένοι σε σχέση με παλαιότερα ως προς την ηγεσία Ζελένσκι και ίσως πιο πρόθυμοι να παραχωρήσουν κάποιο έδαφος για την ειρήνη, παραμένουν ενωμένοι στην άρνησή τους να παραδοθούν. Η συμφωνία Γουίτκοφ–Ντμίτριεφ είναι μια ειρήνη του νικητή, αλλά η Ουκρανία δεν έχει ηττηθεί. Ο ρωσικός στρατός έχει σημειώσει ελάχιστη πρόοδο από το 2022, με κόστος περίπου ένα εκατομμύριο απωλειών. Όμως η προθυμία της κυβέρνησης Τραμπ να συνθηκολογήσει με τους όρους του Κρεμλίνου μπορεί μόνο να ενθαρρύνει τον Πούτιν ότι μπορεί τελικά να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.