Προκάλεσε για χρόνια θάνατο και πόνο με τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ο αγώνας του Ντόναλντ Τραμπ να δικαιολογήσει τη συνέχιση του πολέμου κατά του Ιράν θυμίζει την προσπάθεια του Ρίτσαρντ Νίξον για «ειρήνη με τιμή». Πόση ακόμη καταστροφή θα προκαλέσει οΑμερικανός πρόεδρος προτού βάλει τέλος στις απώλειες και τελειώσει αυτή την σύγκρουση για το ξεκίνημα της οποίας δεν έχει δώσει καμία πειστική απάντηση;
Ο Νίξον, θυμίζει στον Guardian, o αρθρογράφος και επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Δημοσίων και Διεθνών Υποθέσεων του Πρίνστον Kένεθ Ροθ, ζήτησε για πρώτη φορά «ένα έντιμο τέλος» στον πόλεμο στην ευχαριστήρια ομιλία του στο εθνικό συνέδριο των Ρεπουμπλικανών το 1968.
Το «σύνθημα» εγινε κεντρικό θέμα της προεδρικής του εκστρατείας, και της προεδρίας του.
Καθώς γινόταν σαφές ότι η κυβέρνηση του Νοτίου Βιετνάμ δεν θα μπορούσε να επιβιώσει αν αποχωρούσαν οι ΗΠΑ από τον πόλεμο, ο τότε Αμερικανός πρόεδρος προσπάθησε να υπερασπιστεί την αξιοπιστία της Ουάσινγκτον, που εκλαμβανόταν ως ένα αξιοπρεπές διάστημα μεταξύ της αποχώρησης της Αμερικής και της κατάρρευσης της Σαϊγκόν.
Βαρύς φόρος αίματος
Για να εξασφαλίσουν αυτό διάστημα – από τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Παρισιού τον Ιανουάριο του 1973 έως την πτώση της Σαϊγκόν τον Απρίλιο του 1975 – ο Νίξον και ο σύμβουλός του σε θέματα εθνικής ασφάλειας, Χένρι Κίσινγκερ, υπέβαλαν τον λαό του Βιετνάμ σε τέσσερα χρόνια βομβαρδισμών, τους οποίους επέκτειναν και στη γειτονική Καμπότζη και το Λάος. Περισσότεροι από 20.000 Αμερικανοί στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο αριθμός των νεκρών Βιετναμέζων, Καμποτζιανών και κατοίκων του Λάος ήταν πολλαπλάσιος.
Τι δεν επιδιώκει πια για το Ιράν ο Τραμπ
Αυτό μας φέρνει στον Τραμπ. Γιατί συνεχίζει να βομβαρδίζει το Ιράν;
Κατά τον Ροθ, όχι για να καταστρέψει τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς του Ιράν. Ο Λευκός Οίκος λέει: «Η ικανότητα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν έχει καταστραφεί λειτουργικά» και ο ρυθμός εκτόξευσης πυραύλων του έχει μειωθεί δραματικά.
Όχι για να περιορίσει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Αυτό «εξαλείφθηκε» τον περασμένο Ιούνιο, σύμφωνα με τον Τραμπ, μετά από 12 ημέρες αμερικανικών και ισραηλινών βομβαρδισμών.
Το Ιράν πιστεύεται ότι εξακολουθεί να έχει 970 κιλά εξαιρετικά εμπλουτισμένου ουρανίου θαμμένα κάτω από τις πυρηνικές εγκαταστάσεις στο Ισφαχάν και τη Νατάνζ, αλλά λίγοι πιστεύουν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα αναλάβει την επικίνδυνη αποστολή να στείλει στρατεύματα στο έδαφος για να το ανακτήσει.
Όχι για αλλαγή καθεστώτος. Ο Τραμπ φαίνεται να έχει εγκαταλείψει αυτόν τον στόχο. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει προηγούμενο κατάρρευσης μιας κυβέρνησης από αέρος- το παραδέχεται ακόμη και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Και η βάση MAGA του Τραμπ θα πάθαινε αποπληξία στην περίπτωση ενός χερσαίου πολέμου.
Όσο για τον ιρανικό λαό, είναι κατανοητό ότι είναι απρόθυμος να ακολουθήσει την έκκληση του Τραμπ να ανατρέψει το απεχθές καθεστώς του, δεδομένου ότι τουλάχιστον 7.000 από αυτούς σφαγιάστηκαν όταν το προσπάθησαν τον Ιανουάριο, ενώ η αμερικανική κυβέρνηση έχει κακό ιστορικό υποστήριξης των προτροπών για εξέγερση εναντίον ενός δυνάστη, όπως θυμάται ο λαός του Ιράκ, όταν ακολούθησε την έκκληση του Τζορτζ Μπους να ανατρέψει τον Σαντάμ Χουσεΐν.
Το πρόβλημα των Στενών του Ορμούζ…
Το σημαντικότερο πρόβλημα του Τραμπ αυτήν την στιγμή είναι το μπλοκάρισμα από το Ιράν των Στενών του Ορμούζ, μέσω του οποίου ταξιδεύει το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και φυσικού αερίου.
…και ο διακαής πόθος να κερδίσει τον πόλεμο
Αλλά κυρίως επιθυμεί να «κερδίσει» τον πόλεμο. Έχει πει ότι επιδιώκει την «άνευ όρων παράδοση». Θέλει το ιρανικό καθεστώς να παραδεχτεί την ήττα του ζητώντας έλεος.
Αυτοί είναι πολιτικοί και όχι στρατιωτικοί στόχοι. Είναι η προσπάθεια του Τραμπ να προστατεύσει τον εαυτό του.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πρόεδρος των ΗΠΑ παραπέμπει στον Νίξον.
Η «τιμή» που επιδίωξε ο Νίξον δεν ανήκε στον αμερικανικό λαό. Οι περισσότεροι ήθελαν να φύγουν από το Βιετνάμ με τον τρόπο που οι περισσότεροι σήμερα δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με τον πόλεμο Τραμπ-Νετανιάχου στο Ιράν.
Η τιμή που επιδίωξε ο Νίξον ήταν η δική του. Δεν ήθελε να πληρώσει το πολιτικό τίμημα του να έχει «χάσει» το Βιετνάμ.
Παρομοίως ο Τραμπ, έχοντας ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο χωρίς να υπάρχει κάποια δικαιολογία που να μοιάζει με βάσιμη, χρειάζεται μια διέξοδο για να σώσει τον εαυτό του. Αλλά πόσοι Ιρανοί πρέπει να πεθάνουν, πόση καταστροφή πρέπει να προκαλέσει αυτός ο παράλογος πόλεμος, πόση εξαθλίωση και οικονομική δυστυχία πρέπει να υπομείνει ο κόσμος, μόνο και μόνο για να μπορέσει ο Τραμπ να δηλώσει νικητής;
naftemporiki.gr
Όλες οι εξελίξεις λεπτό προς λεπτό στο liveblog της Ναυτεμπορικής.