Ορφανό έμεινε το ελληνικό τραγούδι από την απώλεια της Κυρίας του πενταγράμμου. Ο θάνατος της μεγάλης Μαρινέλλας, πάγωσε τις ψυχές όλων των Ελλήνων, μιας και η φωνή της μας συνόδευσε σε μία πορεία άνω των 60 χρόνων.
Η ιέρεια του ελληνικού τραγουδιού έφυγε από τη ζωή το Σάββατο (28.03.2026) μετά από άνιση μάχη που έδινε ύστερα από το βαρύ εγκεφαλικό που υπέστη πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου. Η Μαρινέλλα, όπως και στη ζωή της, πάλεψε γενναία για να ξεπεράσει το πρόβλημα υγεία της. Δυστυχώς το Σάββατο άφησε την τελευταία πνοή στο σπίτι της.
Η ζωή της γεμάτη πάθος, έρωτες, επιτυχίες και τις πίστες που την λάτρευαν και τις λάτρευε. Η μεγάλη τραγουδίστρια ευχόταν να φύγει όρθια και πάνω στην σκηνή. Εκεί ήταν το σπίτι της, εκεί ήταν το «καταφύγιό της». Πάνω στην πίστα ενώ από κάτω ο κόσμος την αποθέωνε.
Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση θανάτου της, καλλιτέχνες και άτομα από την πολιτική σκηνή, δεν έχουν σταματήσει να την αποχαιρετούν.
Η αρχή της λαμπρής καριέρας
Η μεγάλη τραγουδίστρια ερμήνευσε αμέτρητα τραγούδια σπουδαίων συνθετών και στιχουργών ενώ εμφανίστηκε σε εκατοντάδες κέντρα, θεατρικές σκηνές και και συναυλιακούς χώρους.
Η Κυριακή Παπαδοπούλου, όπως ήταν το όνομά της, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη από γονείς με καταγωγή από την Ανατολική Θράκη και την Κωνσταντινούπολη.
Η οικογένειά της δεν την εμπόδισε να αναζητήσει την τύχη της, αφού από μικρή η φωνή της έκανε σε όλους εντύπωση.
Η αρχή στην καριέρα της έγινε στα 17 της χρόνια, όταν η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και έτσι πήρε την θέση της ερμηνεύοντας το τραγούδι της Σοφίας Βέμπο «Ο άνθρωπός μου».
Από Κυριακή Παπαδοπούλου έγινε Μαρινέλλα το 1956, λίγο πριν γνωρίσει τον αείμνηστο και πρώην σύζυγό της Στέλιο Καζαντζίδη.
Η καριέρα της απογειώθηκε μετά το 1966 και το τέλος του γάμου της με τον Στέλιο Καζαντζίδη. Με το «Σταλιά-σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα από την ταινία «Ο πιο καλός ο μαθητής» του 1968 και το «Άνοιξε πέτρα» του Μίμη Πλέσσα από την ταινία «Γοργόνες και Μάγκες», κατέκτησε για πάντα την αγάπη του κοινού, γράφει η ΕΡΤ.
Προβλέποντας τις προτιμήσεις του ελληνικού κοινού, κατάλαβε γρήγορα πως το μουσικό ρεύμα πλέον ήταν το ελαφρολαϊκό. Ήταν η πρώτη που συνειδητοποίησε πως το κοινό αναζητούσε καινούργια ερεθίσματα και τόλμησε να κάνει την αλλαγή.
«Έκανα πράγματα που δεν μπορούσαν να τα φανταστούν ότι θα κάνουν τραγουδίστριες. Εγώ σηκώθηκα από την καρέκλα» έλεγε με περηφάνεια.
Το 1973 εκπροσώπησε την Ελλάδα με το τραγούδι «Κρασί, θάλασσα και τα’ αγόρι μου» του Γιώργου Κατσαρού σε στίχους Πυθαγόρα στη Eurovision.
Ήταν η εποχή που η Μαρινέλλα έφερε στη ζωή την κόρη Τζορτζίνα Σερπιέρη, καρπό του έρωτά της με τον πρωταθλητή της ιππασίας Φρέντυ Σερπιέρη.
Σχετικά με τον Τόλη Βοσκόπουλο, η συνεργασία τους άφησε εποχή. Τον Νοέμβριο του 1974 ηχογράφησαν μαζί το τραγούδι «Εγώ κι εσύ», το οποίο γνώρισε τεράστια επιτυχία, ανάλογη της ανταπόκρισης που είχαν οι κοινές τους εμφανίσεις στο κέντρο «Νεράιδα».
Ο γάμος τους κράτησε έως το 1981 αν και ο έρωτάς τους ήταν τεράστιος.
Η στιγμή που πάγωσε το Ηρώδειο
Όλη η Ελλάδα σοκαρίστηκε όταν είδε live το εγκεφαλικό που υπέστη στη σκηνή του Ηρωδείου. Υπέρλαμπρη όπως πάντα, η Μαρινέλλα τραγουδούσε το «Εγώ και εσύ» όταν ξαφνικά ένιωσε αδιαθεσία και έπεσε στο έδαφος.
Συνάδελφοί της έσπευσαν να την βοηθήσουν ενώ το κοινό παρακολουθούσε τα όσα διαδραματίζονταν. Λίγη ώρα μετά ανακοινώθηκε και η ακύρωση της συναυλίας.
Το εγκεφαλικό που υπέστη ήταν βαρύτατο. Από εκείνη την ημέρα δεν έκανε καμία δημόσια εμφάνιση και πάλευε είτε στο νοσοκομείο είτε σε κέντρο αποθεραπείας να βρει ξανά τα πατήματά της.
Εν τέλει έφυγε από τη ζωή το Σάββατο αφήνοντας ορφανή την ελληνική μουσική και θλίψη στις καρδιές όσων την αγαπούσαν.
Και αυτοί που την αγαπούσαν ήταν εκατομμύρια.
«Γεννήθηκα και θα πεθάνω νέα»
Ήταν 2019, όταν η Μαρινέλλα είχε πει το αείμνηστο «γεννήθηκα και θα πεθάνω νέα». Και η αλήθεια είναι ότι όλοι θα την θυμόμαστε όπως ήταν στις ελληνικές σειρές. Αυτό το εξωτικό πλάσμα με το κοντό καστανό μαλλί, που τραγουδούσε σαν «σειρήνα», μαγεύοντας όσους την άκουγα.
Σε ερώτηση που της είχαν κάνει για το μυστικό ελιξίριο που την κάνει αεικίνητη, είχε δείξει την αγάπη της και το πάθος της για την ζωή.
«Δεν έχω ελιξίριο. Είναι θέμα ψυχής. Γεννήθηκα νέα, θα πεθάνω νέα. Ένα πράγμα φοβάμαι πολύ: τις αρρώστιες. Τίποτε άλλο. Αυτό είναι κάτι που πολλές φορές δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Προσέχω. Δεν πίνω, δεν καπνίζω. Το τσιγάρο το έκοψα πριν από 40 χρόνια, σε ένα βράδυ. Ήμουν στο νοσοκομείο και είπα “αυτό δεν θα το ξανακαπνίσω ποτέ”. Και δεν ξανακάπνισα ποτέ.
Πίνω κανένα ποτήρι κρασί με παρέα, όταν βγούμε… Δεν παίζω χαρτιά, δεν παίζω ιππόδρομο, δεν έχω τέτοια πάθη. Διαπιστώνω ότι τραγουδάω καλύτερα από ό,τι πριν δέκα χρόνια. Είμαι καλύτερη και αυτό είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Καλύτερα αναπνέω, καλύτερα περπατάω, καλύτερα χορεύω… Σε εισαγωγικά, όχι ότι χορεύω. Δεν είμαι και η Ουλάνοβα. Κάνω κάτι βηματάκια για να διανθίζω το τραγούδι», είχε πει στην εκπομπή του Τάσου Τρύφωνος.
Οι μεγάλοι έρωτες
Στέλιος Καζαντζίδης
Η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης έζησαν για δέκα ολόκληρα χρόνια έναν μεγάλο έρωτα και χώρισαν το 1966, δύο χρόνια, δηλαδή, μετά τον γάμο τους που έγινε στο Χαλάνδρι, στις 7 Μαΐου 1964.
Η Μαρινέλλα και ο Καζαντζίδης, γνωρίστηκαν το 1956 και ο τραγουδιστής, όχι μόνο ενθουσιάζεται με τη φωνή της αλλά την ερωτεύεται κεραυνοβόλα. Το ίδιο και εκείνη.
Όπως έχει αναφέρει ο συλλέκτης Άρης Λουπάσης το ζευγάρι παντρεύτηκε σε κλειστό οικογενειακό κύκλο στην εκκλησία Αγία Βαρβάρα Χαλανδρίου, με κουμπάρους τον Μανώλη Χιώτη και τη Μαίρη Λίντα.
Ο Άρης Λουπάσης δημοσιεύει σπάνια φωτογραφία του γάμου του διάσημου ζευγαριού και αναφέρει:
«Στις 7 Μαΐου του 1964 ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα αποφασίζουν να ενωθούν με τα ιερά δεσμά του γάμου στην Αγία Βαρβάρα Χαλανδρίου σε στενό οικογενειακό κύκλο με την παρουσία συγγενών και αγαπημένων φίλων και συναδέλφων, αποτελώντας το καλλιτεχνικό γεγονός της χρονιάς. Κουμπάροι του ζευγαριού ο Μανώλης Χιώτης με την Μαίρη Λίντα και ανάμεσα στους καλεσμένους και οι Πόλυ Πάνου, Μιχάλης Μενιδιάτης, ο συνθέτης Γιάννης Παπαϊωάννου και ο στιχουργός Κώστας Βίρβος. Η γνωριμία τους γίνεται το 1956 στη Θεσσαλονίκη όταν εκείνος ενθουσιάζεται με τη φωνή της στο μαγαζί στο οποίο εμφανίζεται και της προτείνει συνεργασία και ερωτεύονται κεραυνοβόλα με την πρώτη ματιά.
Για τα επόμενα δέκα χρόνια μέχρι και τον χωρισμό τους τον Σεπτέμβριο του 1966, αποτελούν ένα από τα εμβληματικότερα καλλιτεχνικά ντουέτα με ανεπανάληπτες φωνές που έγραψαν ιστορία μέσα από τις μνημειώδεις ερμηνείες σε τραγούδια “διαμάντια”, καθώς και ένα υποδειγματικό ζευγάρι που δεν έδωσε ποτέ δικαίωμα τόσο στον τύπο όσο και στο κοινό που τους λάτρεψε…».
«Το βαρύ επαγγελματικό τους πρόγραμμα με συνεχείς πρόβες, ηχογραφήσεις και εμφανίσεις, σε συνδυασμό με την απόφασή του να αποχωρήσει από τη μουσική σε αντίθεση με την ίδια που επιθυμεί με πάθος να συνεχίσει, οδηγεί στο διαζύγιο το οποίο καταρρακώνει κυριολεκτικά και τους δύο οι οποίοι προσπαθούν με δύναμη ψυχής να το ξεπεράσουν.
Η μεγάλη ερμηνεύτρια ξεκινάει σόλο καριέρα στο πλάι του Γιώργου Κατσαρού για να απογειωθεί το άστρο της σύντομα στην κορυφή με τη συνεργασία της με τον Γιώργο Ζαμπέτα και άλλους μεγάλους δημιουργούς, σε μία μεγαλειώδη καριέρα που συνεχίζεται με την ίδια δυναμική μέχρι και σήμερα.
Παρά τους διαφορετικούς δρόμους που ακολουθούν, (σ.σ. Μαρινέλλα – Καζαντζίδης) παραμένουν δύο αγαπημένοι φίλοι με ιδιαίτερα συγκινητικές τις στιγμές όταν εκείνη βρίσκεται συνεχώς στο πλάι του την περίοδο της νοσηλείας του στο νοσοκομείο καθώς και της συζύγου του Βάσως, με σεμνότητα και διακριτικότητα μέχρι το τέλος. Δύο ογκόλιθοι του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού που σημάδεψαν και συνέβαλαν καθοριστικά στην εξέλιξη του συγκεκριμένου είδους με τρόπο μοναδικό και απλά αξεπέραστο».
Τόλης Βοσκόπουλος
Το «Εγώ κι εσύ», ή αλλιώς «Τα λόγια είναι περιττά», δεν είναι μόνο ένα από τα πιο γνωστά ελληνικά τραγούδια. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το τραγούδι της ζωής της Μαρινέλλας. Συνώνυμο μίας μεγάλης καριέρας, ενός μεγάλου έρωτα, σαν εκείνου που έζησε με τον Τόλη Βοσκόπουλο. Γράφτηκε το 1974, σε σύνθεση του Τόλη Βοσκόπουλου και στίχους του Μίμη Θειόπουλου.
Οι δύο σπουδαίοι καλλιτέχνες το είπαν μαζί, ως ντουέτο, κάνοντας τεράστια επιτυχία. Μάλιστα, το «Εσύ και εγώ» κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1974, στην πρώτη επέτειο της γνωριμίας τους, που έγινε το 1973.
Ο έρωτας αυτών των δύο σπουδαίων καλλιτεχνών επισφραγίστηκε τον Δεκέμβριο του 1975, με έναν διαφορετικό τρόπο. Μαρινέλλα και Τόλης Βοσκόπουλος παντρεύτηκαν στο διαμέρισμα που διατηρούσε η σπουδαία τραγουδίστρια, στην οδό Αστυδάμαντος στο Παγκράτι. Στον μυστικό γάμο του ζευγαριού ήταν μόλις 6 καλεσμένοι, ανάμεσά τους, το ζεύγος Κατσαρού που ήταν και κουμπάροι, ο Φρέντι Γερμανός και η αδερφή της Μαρινέλλας.
Το ζευγάρι έμεινε μαζί 6 χρόνια και ο χωρισμός δεν ήταν βελούδινος. Η ίδια η Μαρινέλλα, μάλιστα, είχε δηλώσει: «Είχα μόνο σοβαρές σχέσεις που κρατούσαν χρόνια. Και όταν η Τζωρτίνα ήταν 10 ετών και είχα πάρει διαζύγιο από τον Βοσκόπουλο –είχα ξεμπερδέψει για την ακρίβεια γιατί ο Τόλης δεν ήταν το πιο εύκολο αγόρι- αποφάσισα πως οι άντρες είχαν τελειώσει πια για μένα. Δεν ήθελα να δω πότε το παιδί μου κατσουφιασμένο από κάποιο αρνητικό σχόλιο που θα άκουγε για την προσωπική μου ζωή».
Φρέντι Σερπιέρης
Εκείνη την περίοδο, αρχές της δεκαετίας του ’70, η Μαρινέλλα τάραξε την κοινωνία της εποχής, αφού έγινε ανύπαντρη μητέρα, φέρνοντας στον κόσμο τη μοναχοκόρη της, Τζωρτίνα Σερπιέρη (Γεωργία-Χριστίνα), καρπό του έρωτά της με τον πρωταθλητή Ελλάδας στην ιππασία Φρέντι Σερπιέρη.
Οι δύο τους έμειναν μαζί 4 χρόνια. Δεν παντρεύτηκαν ποτέ, παρά την επιθυμία του ιππέα και επιχειρηματία, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής.
Η ιστορία αγάπης σφραγίστηκε με τον τραγικό θάνατό του από μία μπουκιά φαγητό. Στις 20 Δεκεμβρίου του 2015, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα και κατά τη διάρκεια του φαγητού, ο Φρέντι Σερπιέρης ένιωσε να πνίγεται.
«Τον Φρέντυ Σερπιέρη τον είχα ερωτευτεί πολύ. Ήμασταν τέσσερα χρόνια μαζί. Μετά τη γέννηση της κόρης μας, εκείνος ήθελε να παντρευτούμε. Του είπα, όμως, ότι δεν χρειάζεται, καλύτερα να μείνουμε φίλοι. Φυσικά την αναγνώρισε, της έδωσε το όνομα του, έγιναν όλα όπως έπρεπε. Τον αγαπάω πολύ, είναι εξαιρετικός άνθρωπος κι αυτός και η γυναίκα του, η Σαμπίνα, ο γιος τους επίσης, που είναι πραγματικός αδελφός της κόρης μου», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά η μεγάλη ερμηνεύτρια.
Μετά και από αυτό, η Μαρινέλλα πήρε την απόφαση να κλείσει το κεφάλαιο «έρωτας».
«Έκανα δύο γάμους, ο ένας με το Στέλιο Καζαντζίδη και ο άλλος με τον Τόλη Βοσκόπουλο, είχα και δυο-τρεις μεγάλες σχέσεις. Είδα τη ζωή μου, τον γάμο μου, για οχτώ χρόνια, με τον Τόλη Βοσκόπουλο, αλλά και την τετράχρονη σχέση μου με τον Φρέντι Σερπιέρη να γίνεται ”βορά” των περιοδικών». Γνώρισα τον πατέρα της Τζωρτίνας, γεννήθηκε εκείνη, με τον Φρέντι (σ.σ. Σερπιέρη) μείναμε καλοί φίλοι. Αν κάνεις τη σούμα, βγαίνουν πολλά χρόνια. Από τότε που το παιδί μου έγινε 11-12 ετών, είπα: “Δεν σε παίρνει πια, κoρίτσι μου, τελείωσαν οι άντρες για σένα”», είχε πει.
«Δεν ήθελα η κόρη μου να με βλέπει μια με τον έναν γκόμενο και μια με τον άλλο, ούτε να διαβάζει για τους έρωτές μου στα περιοδικά. Είμαι χορτάτη. Ερωτεύτηκα, με ερωτεύτηκαν, έκανα έρωτα, ευχαριστήθηκα, το φόρεσα αυτό το “κοστούμι”. Κάτσε να κάνω την αφαίρεση… Τριάντα χρόνια είμαι χωρίς άντρα. Δεν λέω ότι δεν με φλέρταραν από τότε, αλλά όλα είναι στο μυαλό μας.
Όπως πέταξα ένα πρωί τα τσιγάρα μου από το παράθυρο, εγώ που κάπνιζα πέντε πακέτα τη μέρα, όπως σταμάτησα να τρώω κρέας, έτσι έγινε και με τους άντρες. Τέρμα! Δεν μου λείπει ο σύντροφος. Δεν νιώθω μόνη. Είμαι πανευτυχής. Έχω κάνει τις επιλογές μου. Έχω ζήσει μεγάλους έρωτες. Είμαι χορτασμένη. Πολύ αγάπησα, πολύ με αγάπησαν, πολύ ερωτεύτηκα, πολύ χτυπήθηκα, πολύ πόνεσα. Δεν έκανα τίποτε λίγο. Ο έρωτας δεν έχει ηλικία. Αν είναι να έρθει, ας έρθει. Αλλιώς να προσπεράσει. Δεν βγήκα στη γύρα ποτέ. Κατ’ αρχήν τώρα δεν με κοιτάνε πια, τελείωσε. Πάει και αυτό το θέμα, κλείσαμε», συνέχισε.
Ο θάνατος της κλείνει ένα τεράστιο κεφάλαιο στην ελληνική μουσική. Η «μεγάλη των μεγάλων» άφησε τεράστιο κενό στο ελληνικό πεντάγραμμο αν και η παρακαταθήκη της δεν πρόκειται να ξεχαστεί. Αν και αυτή η γυναίκα έφυγε για έναν άλλο κόσμο, το σημάδι που άφησε είναι ανεξίτηλο. Τα τραγούδια της και η φωνή της θα συνεχίζουν να μας συντροφεύουν για μια ζωή, μιας και το φως της δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ.