- Φώτης Ιωαννίδης εξομολογείται ειλικρινά για την ζωή του στη Λισαβόνα και τις διαφορές στην ποδοσφαιρική νοοτροπία.
- Αναγνώρισε πως άλλαξε ο τρόπος παιχνιδιού του: αποφεύγει να κατεβαίνει τόσο χαμηλά στο γήπεδο.
- Δεν έφυγε νωρίτερα γιατί αγαπούσε τον Παναθηναϊκό, η στήριξη του Γιάννη Αλαφούζου έπαιξε ρόλο.
- Πιστεύει ότι ο Ράφα Μπενίτεθ μπορεί να βοηθήσει, αλλά χρειάζεται χρόνος και σταθερότητα στον οργανισμό.
- Η κριτική και η πίεση του κόσμου επηρεάζουν, αλλά πλέον έμαθε να τα αποκρούει και δεν τον απασχολούν.
Φώτης Ιωαννίδης… εφ’ όλης της ύλης! Ο πρώην αρχηγός του Παναθηναϊκού και επιθετικός της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, αλλά και της Εθνικής ομάδας, έκανε τη δική του εξομολόγηση στον Ντέμη Νικολαΐδη.
Ο Ντέμης συνάντησε τον Φώτη στο σπίτι του στη Λισαβόνα και ο “πράσινος” στράικερ, μίλησε για τη ζωή στην Πορτογαλία, το τι έχει αλλάξει στο παιχνίδι του, μίλησε για πολλά πράγματα που αφορούν τον Παναθηναϊκό, απαντώντας για τους λόγους που τον “απέτρεψαν” να αποχωρήσει νωρίτερα, ενώ ευχαρίστησε ξανά τον πρόεδρο της ΠΑΕ Γιάννη Αλαφούζο για την στήριξη και την πίστη προς το πρόσωπο του. Επιπλέον σημείωσε το τι βλέπει στο τριφύλλι φέτος, αλλά αναφέρθηκε και στην κριτική που δεχόταν!
Αναλυτικά:
Για το ποδόσφαιρο στην Πορτογαλία: «Έχει διαφορές σε πολλά κομμάτια νοοτροπίας. Σίγουρα η πίεση είναι διαφορετική για έναν Έλληνα στην Ελλάδα και για έναν Έλληνα στο εξωτερικό. Το βλέπουν διαφορετικά το ποδόσφαιρο στην Πορτογαλία, με περισσότερη χαρά. Δεν υπάρχει τόση πίεση. Από αυτή την πλευρά το απολαμβάνω περισσότερο. Από τα λίγα που έχω παίξει, βλέπω ότι υπάρχουν περισσότεροι χώροι, φτιάχνουμε περισσότερες ευκαιρίες».
Για το αν έχει αλλάξει κάτι ο ίδιος στον τρόπο παιχνιδιού του: «Αυτό που προσπαθώ είναι να μην κατεβαίνω τόσο χαμηλά στο γήπεδο όπως πριν στον Παναθηναϊκό, κάτι που με ανάγκαζε στον τρόπο παιχνιδιού. Εκεί υπήρχε μια κατάσταση, που ένιωθα ότι αν δεν κατέβαινα, δεν θα δημιουργήσει η ομάδα».
Τα πρώτα χρόνια στο ποδόσφαιρο: «Boηθά πολύ το τοπικό στο θέμα της δύναμης και της αντίληψης του ποδοσφαίρου. Στον Λεβαδειακό ήταν διαφορετικά.»
Γιατί δεν έφυγε νωρίτερα από τον Παναθηναϊκό: «Ήταν ένας συνδυασμός παραγόντων. Είχα “πιέσει” για να κάνω το βήμα παραπάνω, δεν ήμουν σίγουρος μέσα μου, αλλά ποτέ δεν είσαι γενικά σίγουρος. Ο πατέρας μου με συμβουλεύει στο πως να αντιδράσω σε μια άσχετη κατάσταση. Δεν μου είπε “φύγε”. Με ρώτησε πως νιώθω. Αν ήταν να επιλέξω μόνος θα έφευγα. Δεν ήμουν σίγουρος, αλλά αγαπούσα τον Παναθηναϊκό και την καθημερινότητα εκεί. Οι αλλαγές τρομάζουν. Δεν έγινε εκείνη την χρονιά που θα μπορούσε. Είχα μια συνάντηση με τον πρόεδρο, τον οποίο ευχαριστώ, ξανά και ξανά, με βοήθησε πολύ και ήταν δίπλα μου εμπράκτως, όπως και με όλους τους ποδοσφαιριστές. Δεν θέλει να το δείχνει. Έπαιξε ρόλο αυτό. Ήθελε να βοηθήσω την ομάδα, να πάρουμε το πρωτάθλημα μαζί. Δυστυχώς δεν έγινε για διάφορους λόγους, αλλά ένας από τους λόγους ήταν το συμβόλαιο. Έπρεπε να τον ακούσω και να σεβαστώ την άποψή του».
Για το πως βλέπει τώρα τον Παναθηναϊκό: «Έχει πολλές αλλαγές. Ο Ράφα Μπενίτεθ είναι ένας μεγάλος προπονητής. Έχω την εντύπωση ότι θα βοηθήσει. Μου λένε τα παιδιά (σ.σ. οι παίκτες του Παναθηναϊκού), ότι είναι ένας ήρεμος άνθρωπος και γνωρίζει την κατάσταση και αντιλαμβάνεται άμεσα το περιβάλλον. Ποδοσφαιρικά δεν θα δούμε μαγικά πράγματα γρήγορα. Δεν μπορούμε σε 1-2 μήνες να δούμε άλλο ποδόσφαιρο. Νιώθω ότι χρειάζονται πολλά πράγματα για να αλλάξει ο οργανισμός. Δεν γίνεται να αλλάζει κάθε 3 μήνες προπονητές ο Παναθηναϊκός. Δεν θα βγει πουθενά. Πρέπει η κάθε ομάδα να έχει έναν προπονητή να διαχειριστεί τους παίκτες, τα μεγάλα ονόματα, τα αποδυτήρια, τον κόσμο τη διοίκηση. Αυτό έχει να κάνει με προσωπικότητα και όχι με το ποδόσφαιρο. Αν δεν μπορείς να τα κάνεις, ούτε εσύ ούτε και οι παίκτες θα έχετε ψυχολογία, θα μεταφέρεις εκνευρισμό, κάτι που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια. Όσο καλός και αν είναι στο γήπεδο ένας προπονητής, αν αυτό που ζητάει από τους παίκτες δεν μπορούν να το κάνουν, ποτέ δεν θα γίνει σωστά. Ο κόσμος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και βάζει, φυσιολογικά πίεση, μετά από τόσα χρόνια χωρίς πρωτάθλημα».
Για την κριτική του κόσμου στην Ελλάδα και την πίεση που προσθέτει στον κάθε παίκτη: «Σίγουρα επηρεάζει. Σε πιάνει το “γαμώτο”. Μπορεί να είσαι σε καλό σημείο αγωνιστικά, αλλά να “παρασύρεσαι”. Ο άλλος θέλει να σε πατήσει. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ότι το ποδοσφαιρικό κομμάτι, συνδέεται με το προσωπικό και το ψυχολογικό. Νομίζουν ότι αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, εμείς δεν ενδιαφερόμαστε και κάνουμε πάρτι, ενώ είμαστε ένα ράκος. Δεν θα αλλάξει πουθενά αυτό. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού ήταν και είναι δίπλα μου. Οι Έλληνες παίκτες προσπαθούν περισσότερο από όλους. Δεν το λέω μόνο για εμένα. Για τον Τάσο, τον Τζολάκη, τον Ρέτσο, τον Κωνσταντέλια. Όλοι καταλαβαίνουμε. Αυτό που έμαθα εγώ, ειδικότερα πέρυσι, ήταν να μάθω να τα “αποκρούω” όλα αυτά τα σχόλια. Δεν με απασχολεί πλέον. Και δεν το λέω με υπεροψία, αλλά δεν με αφορά.»