Ο Γιώργος Νανουρης αποχαιρετά την αγαπημένη του Μαρινέλλα στο NEWS 24/7.
Ο Γιώργος Νανούρης και η Μαρινέλλα είχαν μία σχέση βαθιά και ουσιαστική. Από την πρώτη τους συνάντηση το 2015, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», που έγραψε τη μουσική ο Σταύρος Ξαρχάκος και σκηνοθέτησε ο Γιώργος Νανούρης, μέχρι την τελευταία τους συνεργασία στην παράσταση “ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ …Ο Μύθος!!!” στην Εθνική Λυρική Σκηνή, η Μαρινέλλα ήταν πάντα μια ακούραστη επαγγελματίας, γεμάτη θετική ενέργεια και απεριόριστη γενναιοδωρία.
Ο Γιώργος Νανουρής περιγράφει την εμπειρία του με την αξεπέραστη ερμηνεύτρια με λόγια γεμάτα εκτίμηση και θαυμασμό για το ήθος και την αφοσίωσή της στην τέχνη και τη ζωή.
Ο Γιώργος Νανουρης αποχαιρετά την αγαπημένη του Μαρινέλλα και λέει στο NEWS 24/7:
“Η πρώτη φορά που συνεργάστηκα με τη Μαρινέλλα ήταν το 2015 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών που κάναμε τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος του Ρίτσου» σε διεύθυνση Σταύρου Ξαρχάκου. Eκεί την πρωτογνώρισα και κάναμε για έξι μήνες κάθε μέρα πρόβα στο σπίτι της, οπότε όπως καταλαβαίνεις χτίστηκε μία σχέση γερή και ουσιαστική. Μοιραστήκαμε, γελάσαμε, δουλέψαμε σκληρά. Όπως άλλωστε έκανε πάντα η Μαρινέλλα – ένας ακούραστης εργάτης της τέχνης της.
Μετά, το 2020, έδωσε την παράσταση «Μύθος» την οποία σκηνοθέτησα στην αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» στη Λυρική και τέλος συνεργαστήκαμε για την «Ελπίδα» μία εβδομάδα πριν της συμβεί το μοιραίο.
Ηταν ένα τεράστιο φως, τη συναντούσες και άνοιγε η ψυχή σου. Χαμογελούσε με αυτό το μεγάλο υπέροχο μεγάλο στόμα και όλος ο τόπος γέμιζε το φως της! Ηταν γεμάτη θετική ενέργεια, γενναιόδωρη και δοτική. Φορούσε, δε, και ένα χαρακτηριστικό άρωμα – ακόμη και αν δεν την έβλεπες, την ένιωθες στον αέρα.
Σαν μάνα, σε κάθε πρόβα, έφερνε φαγητά και γλυκά για όλους, «για τα παιδιά», «νηστικοί, θα μείνετε;» έλεγε.
Πάντα πάντα πάντα ερχόταν με γεμάτα τα χέρια – δεν διανοείτο να είναι ο κόσμος εκεί γύρω της χωρίς λιχουδιές.
Ηταν μια κανονική γυναίκα παρότι τόσο μεγάλη σταρ. Ετρεχε για τα εγγόνια της, τα έπαιρνε από το σχολείο, τους μαγείρευε. Η οικογένειά της ήταν και εκείνη κανονική όπως η ίδια. Στο σπίτι της δεν έβλεπες φωτογραφίες και βραβεία, δεν είχε καθόλου τουπέ σταρ.
Ηταν όμως μια ερμηνεύτρια και επαγγελματίας απίστευτα πειθαρχημένη και ακούραστη, συνεπής και δουλευταρού όσο δεν μπορείς να φανταστείς. Σε περιόδους προβών θα έκοβε το οτιδήποτε μπορεί να επηρέαζε τη φωνή της και μετά… μπορεί να έπινε ένα ποτήρι κρασί που λέει ο λόγος.
Είχε απίστευτα νεανική ενέργεια, ένα μόνιμο χαμόγελο και θετική διάθεση, διατεθειμένη να ζήσει τα πάντα μαζί σου. Βόλτες με τη μηχανή μου, το δίχως άλλο.
Καθώς ξυπνάω και εγώ πολύ πρωί, πρέπει για χρόνια να μιλούσαμε στις επτά και μισή το πρωί για όλα. Πάντα με το ίδιο κέφι και την ίδια καλή πρόθεση”.