Μια άβολη στιγμή; Ή κάτι άλλο;
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Η κυβέρνηση άλλαξε το νόμο για τη συνεπιμέλεια διαβάζω, δίνοντας τη δυνατότητα να εκδικαστει ξανά σε πρώτο βαθμό η απόδοση της εφόσον ένα μέλος δεν συμφωνεί. Είναι η άβολη στιγμή που μία δεξιά κυβέρνηση νομοθετει φεμινιστικές απαιτήσεις ή πελατειακή ρύθμιση για λίγους;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φλώρα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι το θέμα των ημερών!
Για να απαντήσω σύντομα με λίγα λόγια, σημαίνει και τα δύο. Έχουμε συνηθίσει να βάζουμε σε κουτάκια, άσπρο-μαύρο, καλό-κακό, δεξιά-αριστερά, τα πράγματα, και κατόπιν απορούμε πώς γίνεται οι καταστάσεις να είναι πιο μπερδεμένες και πολυσύνθετες.
Για όσες τυχόν δεν γνωρίζουν, πρώτα τα γεγονότα.
Στο νομοσχέδιο της 19ης Δεκεμβρίου 2025 που αφορούσε κυρίως τον ΟΠΕΚΕΠΕ (και την εξυγίανση του πλαισίου ώστε να μην υπάρχει η σκανδαλώδης κλοπή των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων από τους λίγους απατεώνες εις βάρος των πολλών νομίμως δικαιούχων) ενσωματώθηκε στη ζούλα μια τροποποιητική διάταξη για το νόμο που αφορά την υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Ως εδώ θα απορούσε κανείς; Και ποιό το πρόβλημα; Το ψήφισε η βουλή με ευρεία συμμετοχή: όλοι οι βουλευτές της ΝΔ, όλοι του ΚΚΕ, όλοι οι ανεξάρτητοι και οι υπόλοιποι ψήφισαν παρών, δηλαδή ΔΕΝ το καταψήφισαν. Τότε;
Το πρόβλημα είναι ότι η διάταξη είναι αρκούντως φωτογραφική, δεδομένου ότι πριν από μερικές ημέρες από τη σημαδιακή ψηφοφορία της διάταξης είχε εκδοθεί η πρωτόδικη απόφαση της επιμέλειας τέκνων της υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη και του πρώην συζύγου της Μίνου Μάτσα. Η ίδια παραδέχτηκε δημοσίως ότι ήταν η πρώτη που έκανε χρήση της νέας διάταξης ζητώντας επανεξέταση της επιμέλειας των παιδιών της που είναι νήπια. Κανονικά αυτό αποτελεί πολιτικό σκάνδαλο, επειδή η ευνοϊκή μεταχείριση των νόμων από τους κυβερνώντες δεν εμπίπτει στο αξίωμα «η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει όχι μόνο να είναι αλλά και να φαίνεται τιμία.» Σωστά; Το επίσης περίεργο είναι που το θέμα ανέδειξε όχι η αντιπολίτευση, αλλά ο…πρώην σύζυγος με εξώδικο προς την μητέρα.
Από την άλλη η υποχρεωτική συνεπιμέλεια είχε πράγματι ένα βασικότατο μειονέκτημα: ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, σε καταστάσεις όπου η συνεπιμέλεια δεν είναι προς το συμφέρον του ίδιου του παιδιού (πχ, κακοποιητικός πατέρας, διατάραξη της σταθερότητας στο νηπιακό περιβάλλον κλπ) Τότε η αλλαγή με νέα δίκη, που δεν περιμένει δηλαδή το Εφετείο, την δίκη σε δεύτερο βαθμό, είναι επιθυμητή. Ασκείται δηλαδή προς το συμφέρον του παιδιού και η αλλαγή θα ερχόταν στη βουλή κατόπιν των πολλαπλών αιτημάτων συλλογικοτήτων. Μάλιστα η Όλγα Κεφαλογιάννη, καθώς κι η αείμνηση Μαριέτα Γιαννάκου (επίσης βουλευτής ΝΔ) ΔΕΝ είχαν ψηφίσει ναι στην υποχρεωτική συνεπιμέλεια όταν αυτή είχε ψηφιστεί ως νόμος του κράτους. Και η νέα ρύθμιση θα ισχύει βεβαίως για όλους κατόπιν, όχι μόνο για την υπουργό.
Μην ξεχνάμε ότι η υποχρεωτική συνεπιμέλεια ήταν αίτημα του ιδιαίτερα επιθετικού λόμπι των «ενεργών μπαμπάδων». Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η υποχρεωτική συνεπιμέλεια καταργεί επί της ουσίας την διατροφή, δηλαδή την οικονομική καταβολή αντιτίμου στη μητέρα για την ανατροφή του παιδιού, ενώ επιπλέον χρησιμοποιείται τιμωρητικά προς τις μανάδες.
Επομένως είναι κυβερνητικό σκάνδαλο που τελικά κάνει καλό στο φεμινιστικό γίγνεσθαι. Ναι, είναι μπερδεμένο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News