Αντιμέτωποι με τις πολιτικές και οικονομικές επιθέσεις του Αμερικανού προέδρου τον τελευταίο χρόνο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες απάντησαν με κολακείες, δεξιώσεις και υποσχέσεις για αγορά περισσότερων όπλων και αμερικανικού LNG. Αλλά ενώ πολλοί πίστευαν ότι βρήκαν το κλειδί για τη διαχείριση του Ντόναλντ Τραμπ, οι επιθέσεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη απλώς πολλαπλασιάστηκαν.
Τελευταία προσθήκη στην λίστα των ανησυχιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ειρηνευτικό σχέδιο για την Ουκρανία. Οι Ευρωπαίοι αναλυτές το θεωρούν ως πολιτικό μέσο που θα ξεκλειδώσει μια σειρά από επικερδείς εμπορικές συμφωνίες για τις ΗΠΑ.
Διασπαστές οι ακροδεξιές κυβερνήσεις
Η επίτευξη του στόχου απαιτεί την θεμελιώδη αποδυνάμωση της ΕΕ. Βασικό μέρος του επιχειρηματικού σχεδίου οι ακροδεξιές κυβερνήσεις της Ευρώπης, που λειτουργούν διασπαστικά.
Η ειρηνευτική πρόταση παρουσιάστηκε χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση με την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους. Τώρα, η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ αποφαίνεται ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε «οικονομική παρακμή» και βιώνει «διαγραφή του πολιτισμού της» ενώ υποστηρίζει ανοιχτά κόμματα εχθρικά προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν πρόκειται για τυχαίες κινήσεις, εκτιμά το Foreign Policy. Συγκλίνουν σε μια στρατηγική οικονομικών ανακατατάξεων, που οικοδομήθηκε για να υλοποιήσει τις γεωοικονομικές φιλοδοξίες της κυβέρνησης Τραμπ: πλήρης ελευθερία κινήσεων για τις τεχνολογικές εταιρείες της Silicon Valley, στην Ευρώπη και εμπορική επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία εις βάρος της ουκρανικής και της ευρωπαϊκής κυριαρχίας.
Πρόσβαση σε τομείς που οι Ευρωπαίοι έχουν αποκλειστεί
Οι ΗΠΑ ποντάρουν στην εξομάλυνση των σχέσεων με τη Μόσχα ώστε θα εξασφαλίσουν στις αμερικανικές εταιρείες πρόσβαση σε τομείς από τους οποίους οι Ευρωπαίοι έχουν αποκλειστεί.
Εν ολίγοις είναι ένα πολιτικό εργαλείο που θα ξεκλειδώσει μια σειρά από προσοδοφόρες εμπορικές συμφωνίες. Και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ στέκονται εμπόδιο.
Οι σχεδιασμοί συμπεριλαμβάνουν μεταξύ άλλων, την αναζωογόνηση του αγωγού Nord Stream 2, επαναφορά της Exxon στο έργο φυσικού αερίου στο ρωσικό νησί Σαχαλίνη, εξαγορά προβληματικών ρωσικών ενεργειακών εταιρειών, όπως η Lukoil, και ανάπτυξη έργων φυσικού αερίου και σπάνιων γαιών στην Αρκτική.
Τα παγωμένα ρωσικά assets
Oι διαπραγματευτές του Τραμπ δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας. Αντιθέτως, πιστεύουν ότι τα χρήματα θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως επενδυτικό κεφάλαιο για την ευρύτερη οικονομική επανένταξη της Ρωσίας. Κάτι που θα επέτρεπε στις αμερικανικές επιχειρήσεις να αποκτήσουν περιουσιακά στοιχεία ή να συμμετάσχουν σε κοινοπραξίες με τη μόχλευση κεφαλαίων που κατέχουν οι Ευρωπαίοι. Το σχέδιο αυτό φέρεται να τέθηκε στο Μαϊάμι μεταξύ της διαπραγματευτικής ομάδας του Τραμπ και των Ρώσων ομολόγων τους στο πλαίσιο της συζήτησης για την έξοδο της ρωσικής οικονομίας των 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από το ψυγείο.
Οι τεχνολογικοί κολοσσοί της Silicon Valley βλέπουν επίσης τις Βρυξέλλες ως μια σημαντική απειλή για τα επιχειρηματικά τους μοντέλα. Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ προωθεί την πλήρη απορρύθμιση των κανόνων για τις εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της παραμένουν προσηλωμένα στη δέσμευση και την ικανότητα να εφαρμόζουν κανόνες για τη Μεγάλη Τεχνολογία.
Πώς μπορεί η Ευρώπη να αντιδράσει σε αυτή την επίθεση;
Το βασικό πρόβλημα για την ΕΕ είναι ότι, καθώς η Ρωσία συνεχίζει την επίθεσή της στην Ουκρανία, η εξάρτηση της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα της ασφάλειας παρέχει στην κυβέρνηση Τραμπ σημαντικό πλεονέκτημα κλιμάκωσης.
Ως κυματοθραύστης στις αμερικανικές επιθέσεις ενδεχομένως να λειτουργούσε το άνοιγμα της Ευρώπης στην αγορά της Ρωσίας και ειδικά στη ρωσική ενέργεια. Αυτό θα σήμαινε ότι οι κυρώσεις θα έπρεπε να εξασθενήσουν, η διαδικασία αδειοδοτήσεων να χαλαρώσει και η πολιτική αντίδραση στο εσωτερικό της ΕΕ να υποχωρήσει.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν την πολυτέλεια να διχαστούν ή να οδηγηθούν σε μονομερείς παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες
Ωστόσο, ο συντονισμός της πολιτικής για την Ουκρανία και τη Ρωσία μέσω των επίσημων δομών της ΕΕ δεν είναι πλέον εφικτός, δεδομένου ότι η Ουγγαρία και η Σλοβακία είναι εγγυημένο ότι θα λειτουργήσουν ως διασπαστές.
Αντί να εμπλακούν σε έναν πολιτισμικό πόλεμο με την Ουάσινγκτον ή με την ακροδεξιά, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να αναδείξουν τα εμπορικά κίνητρα που διέπουν τις επιθέσεις της κυβέρνησης Τραμπ στην Ευρώπη. Και να εστιάσουν σε αυτά.
naftemporiki.gr