Στο διάλειμμα από την παράσταση όπου πρωταγωνιστεί, ο Ορέστης Τζιόβας μίλησε στη δημοσιογράφο Φρόσω Κυριαζή και την εκπομπή Super Κατερίνα. Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε τόσο στη δουλειά του όσο και στην εικόνα που έχει σήμερα για την κοινωνία και τον χώρο του θεάτρου.
Όσα δήλωσε ο Ορέστης Τζιόβας
Ο ίδιος ξεκίνησε σχολιάζοντας τη σημερινή κοινωνία: «Στη σημερινή κοινωνία θα έλεγα ότι είμαστε γεμάτοι αντι-ήρωες. Αλλά νομίζω ότι η πολιτική στάση μπορεί να έχει διαβρωθεί και περισσότερο, η συνολική».
Όσο για την τηλεόραση, αποκάλυψε πως τον ερχόμενο Μάρτιο θα κάνει γυρίσματα για μια σιρά : «Έχω κάτι στη σκαριά για την τηλεόραση. Θα ξεκινήσουν το Μάρτιο τα γυρίσματα. Τώρα το πότε θα προβληθεί, δεν μπορώ να το πω με ακρίβεια. Θα είναι ένα δράμα, αστυνομικό».
Στη συνέχεια, η κουβέντα στράφηκε στο κίνημα #MeToo και στη συζήτηση γύρω από το «μεγάλο κρεβάτι» του θεάτρου. Ο Τζιόβας σχολίασε: «Όλη η ζωή είναι ένα μεγάλο κρεβάτι. Δηλαδή, σεξουαλικές σχέσεις και ερωτικές, υπάρχουνε σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις διαβαθμίσεις και δυστυχώς υπάρχουν και στον εργασιακό τομέα. Πολύ συχνά. Και αυτό μπορεί να μπλεχτεί με τον κλάδο, αλλά δεν μπλέκονται. Είναι δύο ξεχωριστά πράγματα, αλλά και δύο συνυφασμένα πράγματα, οι ερωτικές ζωές με τις επαγγελματικές».
Διαβάστε επίσης: Ορέστης Τζιόβας: «Κορόιδευα ομοφυλόφυλα παιδιά και ένα κοριτσάκι που είχε σύνδρομο…»
Τόνισε ωστόσο: «Δεν θα ‘λεγα ότι το θέατρο είναι ένα μεγάλο κρεβάτι. Αυτά είναι ντροπή δηλαδή, όποιος τα λέει. Πολλοί άνθρωποι σε πολλούς κλάδους θα εκμεταλλευτούν την ερωτική τους ζωή για να πετύχουν επαγγελματικά. Είναι μια πραγματικότητα. Ξεκίνησε από το θέατρο. Δυστυχώς, έχει μείνει στο θέατρο, στον αθλητισμό, περιορισμένα το #MeToo. Εκεί που δεν ακούγονται οι φωνές των ανθρώπων, στην εστίαση, στη δημοσιογραφία».
Μιλώντας για το πώς έχουν αλλάξει τα πράγματα μετά τις καταγγελίες, είπε: «Έχει γίνει μία εξυγίανση στον χώρο. Έχει, υπάρχει διαφορετική στάση. Δηλαδή το να μιλήσω αυτόματα για μια κακή συμπεριφορά και επί τόπου, είτε να κάνω μια καταγγελία, είναι πολύ πιο εύκολο. Εννοώ, νιώθει ο καθένας μια ασφάλεια να το κάνει, ότι υπάρχει ένα κίνημα, ένα κύμα που θα ακουστεί η φωνή μου, δεν θα χαθώ, δεν θα με φάει η μαρμάγκα. Παλιότερα φοβόντουσαν οι περισσότεροι άνθρωποι την επαγγελματική τους αποτυχία, λόγω του ότι οι άνθρωποι που τους είχαν κακοποιήσει είχαν και μια δύναμη μέσα στο χώρο και θα μπορούσαν να τους σβήσουν απ’ τον χάρτη».

