Ο Παναθηναϊκός AKTOR ηττήθηκε από τη Φενέρμπαχτσε από το buzzer beater του Ουέιντ Μπάλντουιν, ωστόσο έδειξε πως μπορεί να γυρίσει το διακόπτη με τον Κέντρικ Ναν και την ενσωμάτωση του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις. Γράφει ο Γιάννης Πάλλας
Ο Παναθηναϊκός AKTOR απέναντι στη Ρεάλ έγραψε τον επίλογο με το καλάθι του Τζέριαν Γκραντ μιας μεγάλης νίκης, ωστόσο την Παρασκευή και 13 στο Telekom Center Athens, έφερε ο Τι Τζέι Σορτς το ματς στα ίσια με την Φενέρμπαχτσε, όμως ο Ουέιντ Μπάλντουιν είπε την τελευταία λέξη κάνοντας… σπαγγάτο στον αέρα μπροστά στον Τζέριαν Γκραντ οδηγώντας τους Τούρκους στη νίκη (85-83) στο πλαίσιο της href=”https://www.gazzetta.gr/basketball/euroleague/2515865/euroleague-bathmologia-i-katataxi-meta-tin-itta-toy-panathinaikoy-apo”>28ης αγωνιστικής της Euroleague!
Η ήττα πονάει περισσότερο όταν έρχεται στο τελευταίο σουτ, ειδικά όταν για 39 λεπτά και μερικά δευτερόλεπτα έχεις παλέψει, έχεις επιστρέψει από δύσκολες καταστάσεις, έχεις δείξει χαρακτήρα και τελικά όλα κρίνονται σε μία φάση.
Κι όμως, αν υπάρχει μια ήττα που μπορεί να λειτουργήσει ως το turning point (σημείο καμπής) για τη συνέχεια είναι αυτή που γνώρισε το «τριφύλλι» στην έδρα του από έναν πολύ δυνατό αντίπαλο.
Ο Παναθηναϊκός AKTOR κόντρα στη Φενέρμπαχτσε έδειξε στοιχεία ομάδας που θέλει να δείχνει μεγαλύτερη διάρκεια στα καλά διαστήματα, να έχει σκληράδα αμυντικά, να ελέγχει το ρυθμό στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα και να μειώσει τις κακές αποφάσεις στην επίθεση.
Ο Κέντρικ Ναν επέστρεψε μετά από ένα σημαντικό διάστημα, αλλά ήταν εμφανές πως δεν βρίσκεται ακόμη στο επίπεδο ετοιμότητας που τον έχει συνηθίσει ο κόσμος, αλλά και η ομάδα. Πήρε πολλές επιθέσεις ειδικά στο φινάλε, κάτι λογικό για έναν παίκτη με προσωπικότητα και ένστικτο clutch, όμως η έλλειψη ρυθμού φάνηκε στις επιλογές του. Αυτό δεν είναι κάτι που προκαλεί ανησυχία, είναι μάλλον, μέρος της διαδικασίας. Οι μεγάλοι σκόρερ χρειάζονται παιχνίδια για να ξαναβρούν το ρυθμό και την αυτοπεποίθησή τους. Όταν συμβεί αυτό, η επιθετική λειτουργία θα αποκτήσει άλλη δυναμική. Ειδικά και με την προσθήκη του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις.
Σε αγώνες που κρίνονται στο νήμα, στη μια κατοχή, οι λεπτομέρειες αποκτούν βάρος. Ίσως ένα καλύτερο ροτέισον να έδινε ανάσες στους Κέντρικ Ναν, Τσέντι Όσμαν και Χουάντσο Ερνανγκόμεθ (έκανε καταπληκτική εμφάνιση σε άμυνα και επίθεση) στο τέλος, ώστε να είναι με περισσότερη ενέργεια στο παρκέ και όχι… σκασμένοι. Ακόμη και ο Τι Τζέι Σορτς που άλλαξε το ρυθμό του αγώνα στο πρώτο ημίχρονο, αποτελώντας τον πιο επιδραστικό παίκτη του Παναθηναϊκού AKTOR, στο δεύτερο μέρος έμεινε στον πάγκο και όταν επιστρατεύτηκε έκανε τη δουλειά (ισοφάρισε σε 83-83 με εντυπωσιακό τρόπο), αλλά δεν ολοκληρώθηκε η ανατροπή και αυτό οφείλεται στο καλάθι του Ουέιντ Μπάλντουιν.
Μια ακόμη λεπτομέρεια στο τέλος αποτελεί η άμυνα στην πάσα εισαγωγής της Φενέρ, όπου ο παίκτης της ομάδας του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους είχε μπροστά του τον Τι Τζέι Σορτς, άρα και πολύ καλό οπτικό πεδίο για να βρει τον Μπάλντουιν. Ένα μεγαλύτερο κορμί που θα μείωνε το οπτικό πεδίο στην πρώτη πάσα της Φενέρ να οδηγούσε σε άλλη κατάληξη την αναμέτρηση.
Αυτές είναι οι λεπτομέρειες που κρίνουν ένα παιχνίδι και οδηγούν σε νίκη ή ήττα μια ομάδα σε μια υψηλού επιπέδου αναμέτρηση. Κι εδώ είναι που «κολλάει» πλέον ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ο οποίος δεν έρχεται απλώς να προσθέσει βάθος. Έρχεται να καλύψει κενά, να προσφέρει μέγεθος, αθλητικότητα και να αποτελέσει έναν ακόμη παίκτη που μπορεί να πάρει μεγάλα σουτ στο τέλος αποφορτίζοντας τον Κέντρικ Ναν και αμυντικά να δώσει μεγαλύτερη ισχύς. Παίκτες με τα χαρακτηριστικά του 31χρονου πάουερ φόργουορντ λειτουργούν ως «κόλλα» στο σύνολο, καθώς δεν χρειάζονται απαραίτητα την μπάλα για να επηρεάσουν το παιχνίδι.
Αν κάτι πρέπει να κρατήσει ο Παναθηναϊκός AKTOR από αυτό το παιχνίδι, είναι ότι δεν έχει άλλο περιθώριο για στραβοπατήματα. Και καμιά φορά, αυτή η συνειδητοποίηση λειτουργεί απελευθερωτικά.
Οι ομάδες που φτάνουν στο Final Four δεν είναι εκείνες που δεν χάνουν, είναι εκείνες που μαθαίνουν γρήγορα από τις ήττες τους. Το ταλέντο υπάρχει. Η ποιότητα επίσης. Η αμυντική διάθεση είναι ενθαρρυντική. Οι επιστροφές και οι προσθήκες δίνουν βάθος. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι διάρκεια στο καλό αγωνιστικό πρόσωπο, καθαρό μυαλό και σταθερότητα.
Γιατί, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται μετά από ένα buzzer beater, υπάρχει μια αίσθηση ότι τώρα αρχίζει πραγματικά η ευρωπαϊκή πορεία των «πρασίνων». Είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει σε ορισμένους. Ο Παναθηναϊκός AKTOR μοιάζει με ομάδα που τώρα μπαίνει στη «μάχη» και θα χρειαστεί να κάνει άλματα.
Και αν αυτή η βραδιά αποτελεί το turning point (σημείο καμπής), τότε ίσως στο τέλος της διαδρομής να τη θυμούνται οι «πράσινοι» όχι ως την ήττα που τους πλήγωσε, αλλά ως τον αγώνα που σκλήρυνε τον χαρακτήρα μιας ομάδας φτιαγμένης για να κοιτάζει ψηλά.
VISA: Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.