Η πορεία της ελληνικής οικονομίας και για το 2026 εκτιμάται ότι θα είναι εξαιρετικά βελτιωμένη, αφού έχει ήδη εισέλθει σε περίοδο οικονομικής κανονικότητας καθώς και θεσμικής αξιοπιστίας. Τούτο αποτυπώνεται και στον προϋπολογισμό του 2026 που μιλάει για ένα ισχυρό πρωτογενές πλεόνασμα στο 2,5% του ΑΕΠ, από 1% το 2023 και 2% το 2024-25, κάτι που δεν συνιστά βεβαίως μια απλή λογιστική μέτρηση, αλλά μία στρατηγική επιλογή αποκλιμάκωσης του δημοσίου χρέους. Οσον αφορά δε το τελευταίο, αναμένεται να υποχωρήσει εντός του έτους στο 150% του ΑΕΠ από 165% το 2024 και 200% το 2022. Οσον αφορά το σύνολο των εσόδων του προϋπολογισμού για την τρέχουσα χρονιά, εμφανίζουν μια θετική ροή της τάξης των 72 δισ. περίπου από 62 δισ. το 2022, ενώ αντίστοιχα τα έξοδα θα διαμορφωθούν στα 77 δισ., εκ των οποίων τα 31 δισ. αφορούν συντάξεις και τα 18 δισ. μισθούς του Δημοσίου.
Η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και το μείγμα συνδυαστικής πολιτικής δημοσιονομικής σταθερότητας και αναπτυξιακής δυναμικής αναβαθμίζουν ουσιαστικά το κύρος της χώρας και την εμπιστοσύνη του διεθνούς επενδυτικού κεφαλαίου. Υπάρχει, βεβαίως, και μια ισχυρή μεταστροφή της οικονομίας στην κατεύθυνση της επενδυτικής προοπτικής πέραν της κατανάλωσης και του τουρισμού, με αξιοποίηση και των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης που αντανακλούν σε επενδύσεις και με απώτερο στόχο τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.
Το νέο αφήγημα ανάπτυξης που στοχεύει αυτή τη φορά η χώρα, εδράζεται σε ένα δυναμικό αναπτυξιακό πρότυπο, βασισμένο σε συγκεκριμένους πυλώνες, όπως: πρώτον, τις ξένες άμεσες επενδύσεις, τις επενδύσεις παγίου κεφαλαίου και τις επενδύσεις μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, δεύτερον, τον εξαγωγικό προσανατολισμό της οικονομίας με έμφαση στους κλάδους αιχμής, π.χ. φαρμακοβιομηχανία, αγροδιατροφή και Logistics και τρίτον, την πράσινη μετάβαση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό που αγγίζει όχι μόνο τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και των επιχειρήσεων.
Η χώρα κάνει τη μεγάλη μετάβαση από το εσωστρεφές μοντέλο κατανάλωσης σ’ ένα εξωστρεφές ψηφιακό πρόσωπο που βασίζεται στην παραγωγικότητα, στις νέες τεχνολογίες, στην καινοτομία και στις επενδύσεις.
Και αυτή η προσπάθεια επιβάλλεται, τουλάχιστον στα αυτονόητα μεγάλα θέματα που απασχολούν την κοινωνία και την οικονομία, να τύχει της δέουσας στήριξης πολιτικών κομμάτων, εργοδοτικών οργανώσεων, φορέων εκπροσώπησης των εργαζομένων και διαφόρων άλλων συλλογικοτήτων.
*O κ. Αντώνης Ζαΐρης είναι καθηγητής Πανεπιστημίου και μέλος της Ενωσης Αμερικανών Οικονομολόγων (ΑΕΑ).
** Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην Καθημερινή της Κυριακής.
Ακολουθήστε το Money Review στο Google News