- Πολύ σκληρή ήττα στο Τελ Αβίβ, 75-71, με το παιχνίδι να χάνεται στις λεπτομέρειες και το θυμό να κυριαρχεί.
- Απουσίες και κακές στιγμές (Ναν, Όσμαν, Μήτογλου, Σλούκας, Φαρίντ) και εχθρική ατμόσφαιρα αποδυνάμωσαν την ομάδα.
- Κακή ευστοχία στα τρίποντα (7/30, 1/9 στην 4η περίοδο) και αμφισβητούμενες διαιτητικές αποφάσεις σε κρίσιμα σημεία.
- Ελπίδα και ανάγκη αντίδρασης: ο θυμός και η μαχητικότητα δίνουν ώθηση πριν το must-win με τη Βιλερμπάν.
Πολύ «σκληρή» ήττα για τον Παναθηναϊκό στο Τελ Αβίβ από τη Μακάμπι (75-71), σε ένα ματς που χάθηκε στις λεπτομέρειες. Οι «πράσινοι» πάλεψαν κόντρα σε θεούς και δαίμονες, αλλά δεν τα κατάφεραν, με το αίσθημα του θυμού να επικρατεί στις τάξεις τους μετά το παιχνίδι.
Ο «επτάστερος» υποχώρησε στο 14-10 και πλέον βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, αφού έχει μείνει πολύ πίσω στη μάχη για την τετράδα, ενώ και η εξάδα φαντάζει δύσκολη υπόθεση τη δεδομένη χρονική στιγμή. Μόνο που άπαντες στο «τριφύλλι» ξέρουν ότι ακόμα ορίζουν τη μοίρα τους, αρκεί να παρουσιάσουν το καλό τους πρόσωπο από ‘δω και πέρα.
Κόντρα στη Μακάμπι ο Παναθηναϊκός είχε να τα βάλει με… όλους και με όλα. Από τις κομβικότατες απουσίες που είχε (Ναν, Όσμαν, Μήτογλου) μέχρι την εχθρική ατμόσφαιρα που συνάντησε και από το κακό βράδυ σημαντικών μονάδων του (Σλούκας, Φαρίντ) μέχρι την ανεκδιήγητη διαιτησία, η οποία ήθελε να «παρέμβει» στο ματς στην τελική ευθεία, με τους τρεις διαιτητές να παίρνουν απαράδεκτες αποφάσεις σε κρίσιμες στιγμές.
Μέσα σ’ όλα υπήρχε και αυτή η εκνευριστική αστοχία έξω από τα 6,75μ. (7/30 τρίποντα), ιδίως στα κρίσιμα σημεία (1/9 τρίποντα στην 4η περίοδο). Το ακόμα πιο εκνευριστικό της υπόθεσης είναι ότι τα συγκεκριμένα σουτ ήρθαν με ιδανικές προϋποθέσεις για τους παίκτες του Αταμάν, που εκτελούσαν εντελώς ανενόχλητοι στις περισσότερες των περιπτώσεων.
Την ίδια ώρα ο Μπλατ -που σούταρε με 33% φέτος στα τρίποντα στην Ευρωλίγκα- μετατράπηκε σε… Στεφ Κάρι και είχε 5/6 τρίποντα, κάνοντας ματς καριέρας. Αδιανόητα πράγματα. Κόντρα λοιπόν σε θεούς και δαίμονες πάλεψε ο «επτάστερος», ωστόσο του έλειψε αυτό το κάτι παραπάνω για να φύγει με το διπλό. Κανείς όμως δεν μπορεί να κατηγορήσει τους «πράσινους» για αδιαφορία και για έλλειψη μαχητικότητας, όπως έχει συμβεί σε άλλες αναμετρήσεις, κυρίως εκτός έδρας.
Αυτή τη φορά ο Αταμάν και οι παίκτες του έδωσαν τα πάντα και το πάλεψαν όσο δεν πάει. Και αυτό είναι το ενθαρρυντικό ενόψει της συνέχειας. Αν προσθέσουμε και τον… θυμό που επικρατεί στο εσωτερικό της ομάδας -όπως είπε και ο κόουτς Σερέλης-, τότε είναι φανερό ότι το «τριφύλλι» αρχίζει σιγά-σιγά να γυρίζει τον διακόπτη.
Μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για επιστροφή στις εργοστασιακές ρυθμίσεις, αλλά και για… απαντήσεις, θεωρείται το ματς με τη Βιλερμπάν στη Γαλλία, το οποίο θεωρείται ως το απόλυτο must-win.