Καλησπέρα σε όλους και όλες,
Επανέρχομαι με update σε προηγούμενη ιστορία που είχα στείλει (εδώ το σχετικό link: https://ampa.lifo.gr/i-istoria-soy/ego-epitychimeni-me-kariera-kai-ekeinos-anergos-poy-pisteyei-oti-o-kosmos-toy-chrostaei/#comments).
Αρχικά, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το χρόνο που διαθέσατε να μου γράψετε και την στήριξή σας. Τα σχόλια σας με βοήθησαν πολύ και ήταν η επιβεβαίωση που χρειαζόμουν (γιατί πολύ gaslighting είχα φάει που αμφέβαλλα μέχρι και για το τι ένιωθα).
Πράγματι, όπως ειπώθηκε και σε μερικά σχόλια, η απειρία μου δε με βοήθησε να αντιληφθώ νωρίτερα τα προειδοποιητικά σημάδια και να σηκωθώ να φύγω. Ήταν η πρώτη μου ολοκληρωμένη σχέση, δεν είχα μέτρο σύγκρισης, συν ότι έχω μεγαλώσει επαρχία, οπότε στην Αθήνα ήμουν τελείως μόνη και ένιωθα ότι είναι ο μόνος άνθρωπος που έχω εδώ (φιλικά πρόσωπα στην Αθήνα δεν είχα – ούτε συγγενείς).
Ανέβαλλα να πάρω την απόφαση τόσους μήνες, γιατί, από τη μία, με κρατούσε η δύναμη της συνήθειας και, από την άλλη, φοβόμουν την αντίδραση του. Φανταζόμουν ότι θα είναι άσχημη και θα ξεσπάσει (φωνές, βρισιές), όπως είχε συμβεί και στο παρελθόν σε αντίστοιχες συζητήσεις (είχα προτείνει σε κάποια φάση στο παρελθόν ότι θα ήταν καλύτερο να πάρουμε λίγο χρόνο χωριστά, αλλά δεν το είχε δεχτεί και με έβαλε να του ζητήσω συγνώμη που το είπα και να μην το ξαναπώ). Βέβαια τωρα αποδείχθηκε πολύ χειρότερη. Δυστυχώς, όταν του είπα ότι δεν πάει άλλο και αυτή τη φορά θα είναι οριστικό το τέλος, με χαστούκισε, γιατί δεν νοείται να τον απορρίπτω και μου τόνισε ότι με αυτό που του είπα μου αξίζει να με στείλει στο νοσοκομείο και είμαι τυχερή που δεν το κάνει. Σοκαρίστηκα.
Απομακρύνθηκα, δεν απαντάω σε μηνύματα και κλήσεις. Δεν ξέρω πώς να αντιδράσω σε περίπτωση που εμφανιστεί ξανά. Όπως και να έχει, δεν το μετανιώνω, γλίτωσα απο τα χειρότερα.
Είχε κάποιος/α παρόμοια εμπειρία;
Ευχαριστώ πολύ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Όχι πια κορόιδο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News