Αλλα λόγια να αγαπιόμαστε από την Κομισιόν στο φλέγον θέμα των οικογενειακών επανενώσεων στην Ευρώπη χιλιάδων Παλαιστινίων που έχουν παγιδευτεί στη Γάζα, μεταξύ των οποίων πολλές εκατοντάδες παιδιά, όπως είχε αναδείξει πρόσφατα η «Εφ.Συν.» («Τα παιδιά που δεν φεύγουν ποτέ από τη Γάζα», 21/2/2026).
Τέσσερις μήνες μετά το ερώτημα 21 ευρωβουλευτών από τέσσερις πολιτικές ομάδες, μετά από πρωτοβουλία του αντιπροέδρου της Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο, Κώστα Αρβανίτη, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σχετικά με τη μη υλοποίηση εγκεκριμένων αποφάσεων οικογενειακής επανένωσης παιδιών, η Επιτροπή απάντησε τελικά επικαλούμενη τις… δύσκολες συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή και μεταθέτοντας την πλήρη ευθύνη υλοποίησής τους στους μηχανισμούς των κρατών-μελών.
Οπως αναφέρεται στην απάντηση, «η Επιτροπή έχει επίγνωση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα μέλη της οικογένειας τα οποία διαμένουν στη Γάζα, όταν προσπαθούν να εγκαταλείψουν την επικράτεια μετά από θετική απόφαση για οικογενειακή επανένωση, ιδίως μετά από εθνική απόφαση που λαμβάνεται σύμφωνα με την οδηγία 2003/86/ΕΚ («οδηγία για την οικογενειακή επανένωση»). Τα εν λόγω μέλη της οικογένειας πρέπει να διέλθουν από το έδαφος άλλων, τρίτων χωρών για να φτάσουν στο κράτος-μέλος προορισμού. Οι εν λόγω χώρες διέλευσης εκδίδουν ειδικές άδειες για να επιτρέψουν στα μέλη της οικογένειας να διέρχονται νόμιμα από τα σύνορά τους. Ορισμένα κράτη-μέλη διαθέτουν μηχανισμούς για ενεργή συνεργασία με τις οικείες τρίτες χώρες με σκοπό τη διευκόλυνση της έκδοσης των εν λόγω αδειών και τη διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης.
Ωστόσο, οι δύσκολες συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή έχουν αντίκτυπο στην εφαρμογή αυτών των μηχανισμών».
Σημειώνεται ότι η διεκπεραιωτική απάντηση της Επιτροπής έρχεται μετά και τον θάνατο μικρών παιδιών, πριν από λίγες εβδομάδες, από κρυοπαγήματα, καθώς το Ισραήλ συνεχίζει να εμποδίζει την είσοδο προσωρινών καταλυμάτων στη Γάζα, με δεκάδες χιλιάδες κινητές κατοικίες να παραμένουν εγκλωβισμένες στο πέρασμα της Ράφα με την Αίγυπτο, περιμένοντας την ισραηλινή άδεια. «Για άλλη μια φορά φαίνεται πως το “εγκρίνεται” απέχει πολύ από το “υλοποιείται”. Η οικογενειακή ενότητα δεν αποτελεί πολιτική επιλογή αλλά νομική υποχρέωση» σημείωσε ο Κώστας Αρβανίτης, υπογραμμίζοντας: «Κάποιες κυβερνήσεις ενεργοποίησαν ad hoc μηχανισμούς, σε άλλες περιπτώσεις τα δικαστήρια παρενέβησαν, όταν το κράτος υποστήριζε ότι “δεν μπορεί” να εξασφαλίσει είσοδο σε ανθρώπους που κινδύνευαν άμεσα. Χωρίς να παροτρύνει την ενεργό συνεργασία των κρατών-μελών με τις τρίτες χώρες για την ασφαλή διέλευσή τους και με συνεχή απραγία ως προς την ανεύρεση πιθανών λύσεων, η Επιτροπή συμμετέχει στην παραβίαση τόσο των θεμελιωδών δικαιωμάτων όσο και του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για τη διασφάλιση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, ως πρωταρχική μέριμνα κάθε διοικητικής και πολιτικής απόφασης».
Η «Εφ.Συν.», που έχει στη διάθεσή της αποδεικτικά έγγραφα από αρκετές υποθέσεις εγκεκριμένων επανενώσεων Παλαιστινίων στην Ελλάδα, έχει απευθύνει ερωτήματα προς το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, αναζητώντας τον ακριβή αριθμό των οικογενειακών επανενώσεων Παλαιστινίων και τον λόγο που οι αποφάσεις δεν υλοποιούνται στη χώρα μας, χωρίς να έχουμε λάβει μέχρι σήμερα κάποια απάντηση.