Ο Παναθηναϊκός δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και μοιραία ηττήθηκε (86-89) από τη Βαλένθια στο Game 4 της σειράς, η οποία οδηγείται πλέον σε ένα do or die ματς στην Ισπανία. Οι «πράσινοι» έκαναν την προσπάθειά τους από κάποιο σημείο και μετά, όμως είχαν να αντιμετωπίσουν και μια αισχρή διαιτησία, η οποία ήταν σε εντεταλμένη αποστολή.
Το πρόβλημα για τον «επτάστερο» ήταν ότι μπήκε σε έναν ακόμα αγώνα με κάπως… μπλαζέ νοοτροπία και σίγουρα όχι με το μαχαίρι στα δόντια, όπως επιβαλλόταν. Από την αρχή πάλι παρασύρθηκε στον ρυθμό των φιλοξενούμενων και βρέθηκε στο -15 στα μέσα της 2ης περιόδου (24-39), έχοντας κυριευτεί από νευρικότητα, λόγω και της απελπιστικής αστοχίας του.
Από ‘κει και πέρα, οι παίκτες του Αταμάν ανέβασαν στροφές και στα επόμενα 10 (περίπου) αγωνιστικά λεπτά έτρεξαν επιμέρους σκορ 25-11! Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι ότι το «τριφύλλι» πέτυχε μόλις 25 πόντους στα πρώτα 17 λεπτά, αλλά στα 8 αμέσως επόμενα πέτυχε άλλους! Κάπως έτσι κατάφερε να αναστρέψει την εις βάρος του κατάσταση και να προσπεράσει στο σκορ.
Καθοριστικό ωστόσο σε εκείνο το σημείο ήταν ότι δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ του και τη ροή του αγώνα, που έδειχνε… πράσινο. Από το 53-52 και μετά ο Παναθηναϊκός είχε 6 διαδοχικές επιθέσεις, οι οποίες πήγαν (όλες) στον βρόντο, αφού η μία ήταν χειρότερη από την άλλη. Αυτό το τετράλεπτο όπου ο «επτάστερος» έμεινε άποντος ήταν ίσως και το πιο κομβικό στην αναμέτρηση.
Όσον αφορά την ατομική κριτική, οι Όσμαν και Ναν ήταν συγκινητικοί και πάλεψαν να κρατήσουν όρθιο το «τριφύλλι», έχοντας και κάποιες βοήθειες από τον Λεσόρ (8 πόντοι, 11 ριμπάουντ, 5 ασίστ). Ο Τούρκος φόργουορντ ήταν ασταμάτητος και ξεχαρβάλωσε την αντίπαλη (26 πόντοι), ενώ ο Αμερικανός γκαρντ έκανε… όργια στο δεύτερο ημίχρονο (19 πόντοι, οι 17 εξ αυτών μετά την ανάπαυλα).
Σε επίπεδο τακτικής, ο Παναθηναϊκός πάλι έμεινε μετεξεταστέος, ειδικά στο πρώτο κομμάτι του αγώνα. Ο Αταμάν είχε ένα ακόμα κακό βράδυ τη φετινή σεζόν και έκανε λανθασμένες επιλογές στο ροτέισον, αφού μάλλον… ξέχασε στον πάγκο τον θετικότατο Τολιόπουλο και τον Ρογκαβόπουλο. Επιπροσθέτως, η επιλογή του να πάει με την ίδια σχεδόν πεντάδα σε όλο το δεύτερο ημίχρονο δεν ήταν η ενδεδειγμένη, καθώς στο φινάλε οι περισσότεροι παίκτες είχαν ξεμείνει από δυνάμεις και ανάσες.
Μέσα σ’ όλα, ο «επτάστερος» είχε να αντιμετωπίσει και μια αισχρή διαιτησία. Κάτι τύπους που ήταν σε εντεταλμένη αποστολή, που έκαναν επίδειξη δύναμης και είχαν σκοπό να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μην επιτρέψουν στους «πράσινους» να διεκδικήσουν τη νίκη. Από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις; Δεν έχει νόημα να καταγράψουμε μία-μία τις φάσεις που αδικήθηκε το «τριφύλλι», διότι είναι και πολλές…
Το μόνο που θα αναφέρουμε και θα σταματήσουμε εκεί τη συζήτηση, είναι ότι ο Κέντρικ Ναν δεν έχει κερδίσει ούτε ένα φάουλ για 102 σερί αγωνιστικά λεπτά. Για 2,5 αγώνες σερί. Σε σειρά playoffs που πέφτουν κορμιά! Ένας παίκτης από τον οποίο περνούν οι περισσότερες επιθέσεις της ομάδας… Τι άλλο να κουβεντιάσουμε μετά από αυτό; Αλήθεια, υπάρχει οποιαδήποτε λογική εξήγηση;
Όποια κριτική και να κάνουμε λοιπόν θα πρέπει να συνυπολογίζουμε και τον παράγοντα-διαιτησία. Δεν πρόκειται απλώς για 1-2 φαλτσοσφυρίγματα και έχουμε να κάνουμε με ένα ματς που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Και όλοι γνωρίζουμε ότι 2-3 διαφορετικές αποφάσεις των «γκρι» κάλλιστα θα μπορούσαν να αλλάξουν τη μοίρα του αγώνα.
Υ. Γ. Για να έχει τύχη στο Game 5 ο «επτάστερος», θα πρέπει να μπει αγριεμένος από την αρχή. Σίγουρα δεν είναι χαμένος από χέρι, όμως η Βαλένθια είναι αυτή που έχει τον πρώτο λόγο τώρα.
Υ. Γ. 2 Ο Παναθηναϊκός μάλλον θα πρέπει να ζητήσει το μυστικό από τον Ολυμπιακό για τον τρόπο που κέρδισε 16 περισσότερες βολές (κάποια στιγμή ήταν 0-21) από τη Βαλένθια στην πρόσφατη αναμέτρηση των δύο ομάδων.