Η ανάλυση DNA έριξε νέο φως στο μυστήριο των 129 Βρετανών ναυτών που χάθηκαν στην Αρκτική το 1845. Επιστήμονες αποκάλυψαν σοκαριστικά στοιχεία για κανιβαλισμό, ψεύτικες ταυτότητες και την εφιαλτική μάχη επιβίωσης μέσα στους πάγους
Το μυστήριο γύρω από τον θάνατο 129 Άγγλων ναυτών που παγιδεύτηκαν στους πάγους της Αρκτικής το 1845 αρχίζει να αποκαλύπτεται.
Η ανάλυση DNA όχι μόνο βοήθησε στην ταυτοποίηση μελών της αποστολής Franklin αλλά αποκάλυψε και φρικιαστικές λεπτομέρειες για όσα συνέβησαν πάνω στα πλοία.
Γενετική έρευνα μέσα στον μόνιμο πάγο
Το 1845, τα πλοία Erebus και Terror απέπλευσαν από την Αγγλία αναζητώντας πέρασμα μέσω του καναδικού αρχιπελάγους. Οι 129 άνδρες της αποστολής εξαφανίστηκαν, αφήνοντας πίσω μόνο διάσπαρτα οστά στο King William Island.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα ευρήματα από τον βυθό και τις ακτές δεν επέτρεπαν την ταυτοποίηση των θυμάτων.
Η κατάσταση άλλαξε όταν βιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Waterloo ανέλαβαν την υπόθεση. Οι ειδικοί συνέκριναν γενετικό υλικό από τα οστά με τα Υ χρωμοσώματα και το μιτοχονδριακό DNA ζωντανών συγγενών των ναυτών.
Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να ταυτοποιήσουν επίσημα τρία μέλη του πληρώματος του Erebus: τους William Orren, John Bridgens και τον νεαρό καμαρότο David Young.
Η εξέταση των σκελετών αποκάλυψε ότι η φυσική κατάσταση του πληρώματος λίγο πριν τον θάνατό του είχε ξεπεράσει τα όρια της ανθρώπινης αντοχής!
Το μυστήριο του «επαναστάτη» θαλαμηπόλου
Η πιο μυστηριώδης περίπτωση ήταν εκείνη του Harry Peglar από το Terror. Ο σκελετός του βρέθηκε το 1859, αλλά τα έγγραφα που υπήρχαν στις τσέπες του έρχονταν σε αντίθεση με τη στολή που φορούσε.
Ο Peglar εμφανιζόταν να φορά στολή θαλαμηπόλου, παρότι στα αρχεία καταγραφόταν ως αξιωματικός του καταστρώματος. Η αντίφαση αυτή δημιούργησε πολυάριθμες θεωρίες περί κλοπής ταυτότητας ή λεηλασίας μεταξύ των ίδιων των ναυτών.
Η γενετική ανάλυση επιβεβαίωσε τελικά ότι τα οστά ανήκαν πράγματι στον Peglar. Τα αρχειακά στοιχεία αποκάλυψαν επίσης πτυχές του χαρακτήρα του: ο ναύτης είχε τιμωρηθεί επανειλημμένα για μέθη και απείθεια. Φαίνεται πως λίγο πριν την καταστροφή είχε υποβιβαστεί.
Σε αντίθεση με αρχαιολογικά ευρήματα που εντοπίζονται σε αρχαία πλοία, εδώ η βιολογία βοήθησε στην ανασύσταση ολόκληρης της κοινωνικής ιεραρχίας ενός χαμένου κόσμου.
Ίχνη κανιβαλισμού και αρκτικού τρόμου
Η εξέταση των λειψάνων του James Fitzjames αποκάλυψε ακόμη πιο σοκαριστικές λεπτομέρειες. Στα οστά του βρέθηκαν σημάδια κοπής που παραπέμπουν σε τεμαχισμό σώματος!
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπροστά στον λιμό οι επιζώντες φαίνεται ότι εγκατέλειψαν κάθε ηθικό φραγμό.
Έτσι, η ιστορία της αποστολής μετατρέπεται από ηρωικό δράμα σε εφιαλτικό χρονικό επιβίωσης σε ακραίες συνθήκες, όπου η ίδια η ζωή εξαρτιόταν αποκλειστικά από τα ελάχιστα αποθέματα τροφής.
Η αναζήτηση συνεχίζεται
Μέχρι στιγμής, οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να ταυτοποιήσουν μόνο ένα μικρό μέρος του πληρώματος.
Τα περισσότερα οστά παραμένουν ανώνυμα θραύσματα διάσπαρτα κατά μήκος των ακτών.
Η αναζήτηση απογόνων συνεχίζεται παγκοσμίως, με στόχο τη σύγκριση νέων δειγμάτων DNA και τη συμπλήρωση των κενών μιας ιστορίας της οποίας η τραγικότητα ξεπερνά ακόμη και τις μεγαλύτερες σύγχρονες καταστροφές.
www.bankingnews.gr