Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για την ολοκλήρωση του μαρτυρίου στον Παναθηναϊκό και όσα έρχονται μέσα στην εβδομάδα στο Τριφύλλι.
Η λέξη επίτευγμα και κατόρθωμα έγινε της μόδας στον Παναθηναϊκό τον τελευταίο μήνα για να ωραιοποιήσει μία άρρωστη ποδοσφαιρική κατάσταση, οπότε θα προσπαθήσουμε να είμαστε στο κλίμα, να είμαστε trendy που λέγαμε παλιά, όταν πηγαίναμε σχολείο. Αυτό κι αν ήταν επίτευγμα, κατόρθωμα και achievement. Τρία σε ένα. Μαζί. Ποια τετράδα και ποιο προσπέρασμα του Λεβαδειακού μπροστά σε αυτό που πέτυχε το σύνολο του Ράφα Μπενίτεθ; Ποιός φοβερός και τρομερός δεύτερος γύρος, στον οποίο το Τριφύλλι νίκησε τον Βόλο, τις Σέρρες, την Κηφισιά, τον Ολυμπιακό, τον ΟΦΗ, τον Άρη, τον Λεβαδειακό και τον Αστέρα Τρίπολης! Αυτά δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτά που ήρθαν και έγραψαν ιστορία. Achievements με όλη την σημασία της λέξης.
Στα χέρια του Ισπανού τεχνικού, ο οποίος αποτελεί μία από τις χειρότερες επιλογές προπονητή τα τελευταία τριάντα χρόνια και το κλαμπ θα έπρεπε να έχει προστατεύσει τον εαυτό του, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ολοκληρώσει τα play offs χωρίς νίκη για πρώτη φορά στην ιστορία του. Κατάφερε σε έξι παιχνίδια, σε μισή ντουζίνα ντέρμπι να σκοράρει μόνο τρία γκολ, αυτό του Τεττέη στη Νέα Φιλαδέλφεια και τα αποψινά. Κατάφερε να δημιουργεί με το σταγονόμετρο, τα xG του να μην ξεπερνούν τα 0.70 ανά παιχνίδι και να παραπέμπουν σε ομάδα που παλεύει για την παραμονή στην κατηγορία.
Η αλήθεια για αυτή την ομάδα και την δουλειά του προπονητή, την μηδαμινή θετική του επιρροή μετά από επτά μήνες σε διάρκεια και όχι σε μικρά χρονικά διαστήματα, ήρθε να εμφανιστεί στα πιο ανταγωνιστικά ματς στις εν Ελλάδι υποχρεώσεις. Στα ντέρμπι. Με κρότο για όποιον δεν ήθελε να δει την ποδοσφαιρική πραγματικότητα εδώ και καιρό.
Το παιχνίδι δεν χωρά κριτική και πολλά-πολλά. Ο ΠΑΟΚ πέτυχε δύο γκολ στο πρώτο μέρος, ο Παναθηναϊκός ήταν ακίνδυνος, χωρίς τον Τεττέη στο αρχικό σχήμα, με τον οποίο έχει μάθει να ζει και να πεθαίνει στην κορυφή της επίθεσης. Μία κανονική ομάδα και μία ομάδα που ήταν τέτοια.
Στο δεύτερο μέρος το παιχνίδι έγινε ροντέο, ο ΠΑΟΚ ήταν λες και έφυγε από το γήπεδο, άμυνες δεν υπήρχαν, η μπάλα πήγαινε πάνω-κάτω και ο Παβλένκα δεν επέτρεψε στους Αθηναίους να σκοράρουν άμεσα ένα γκολ για να επιστρέψουν στη διεκδίκηση ενός θετικού αποτελέσματος γρήγορα. Ο Τσέριν που είναι και ο μόνος διασωθείς στα τρία τελευταία ματς, στο 68′, κατάφερε από κοντά να στείλει την μπάλα στο πλεκτό και να δώσει ενδιαφέρον στο ματς. Οι παίκτες έβγαλαν αντίδραση, έδειξαν εγωισμό και ο Ταμπόρδα στο 80′ έφερε το παιχνίδι στα ίσια.
Ο Παναθηναϊκός έπαιξε τουλάχιστον όλα τα ματς αντρικά και στα ίσια, όσο μπορούσε τόσο έπαιξε, δεν έκανε χάρη σε κανέναν και κράτησε την αξιοπρέπειά του μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Κανείς δεν μπορεί να του πει το παραμικρό. Όπως είπαμε. Τόσο μπορούσε, τόσο έπαιξε. Τρεις ισοπαλίες και τρεις ήττες.
Το ποδοσφαιρικό μαρτύριο της σταγόνας ολοκληρώθηκε απόψε στη Λεωφόρο, στο όπως όλα δείχνουν, όχι τελευταίο παιχνίδι του Παναθηναϊκού στην ιστορική του έδρα. Η Κηφισιά θα παίζει του χρόνου εκεί και θα φιλοξενήσει το Τριφύλλι που επί της ουσίας θα αγωνιστεί στην έδρα του και ως γηπεδούχος σε ένα ματς που θα είναι sold out. Το ”Απόστολος Νικολαϊδης” θα δηλωθεί του χρόνου ως δεύτερη έδρα και μακάρι να ευνοήσει η κατάσταση, ώστε τα πράγματα να γίνουν όπως πρέπει για την Ακρόπολη του ελληνικού αθλητισμού και το ”αντίο” να είναι αντάξιο της ιστορίας και της αγάπης που της έχει ο κόσμος.
Πάμε τώρα και στα σημαντικά, αυτά της επόμενης ημέρας: Ο Παναθηναϊκός εδώ και καιρό επικοινωνεί πως όλες οι αποφάσεις του για το μέλλον θα γίνουν γνωστές μέσα στην εβδομάδα και μετά από συνάντηση με τον Ράφα Μπενίτεθ.
Το ρεπορτάζ, όμως, είναι ξεκάθαρο εδώ και πάρα πολύ καιρό, το έχουμε μεταφέρει και στο σάιτ και στους Galacticos.
Το μεγάλο λάθος της πρόσληψης δεν θα διορθωθεί με ακόμη ένα τέτοιο, εκείνο της παραμονής για να στηριχθεί τι ακριβώς; Αυτό το έκτρωμα που βλέπουμε; Ο Παναθηναϊκός θα προστεθεί στη λίστα με την Ρεάλ, την Ίντερ, την Έβερτον, την Θέλτα και την Τσέλσι, όπου προχώρησαν σε λύση της συνεργασίας πριν τους εννιά μήνες. Και εκεί μάλλον θα έφταιγαν οι κακοί δημοσιογράφοι που τον ”έφαγαν”. Μα είναι για να γελάει κανείς με όσα έχουμε δει, ακούσει και διαβάσει όλο αυτό το καιρό, προσπαθώντας απλά να καταγράψουμε την πραγματικότητα, την οποία είδαν μέχρι και οι τυφλοί.
Ο παλιός σε καμία περίπτωση δεν ήταν αλλιώς, για να δούμε αν ο νέος θα είναι ωραίος…