Το Slam Dunk καταπιάνεται με τα φρέσκα ψάρια. Και τα πραγματικά και τα φανταστικά…
Ένα ολόκληρο σύστημα στα κάγκελα. Ο Παναθηναϊκός είναι μια νίκη από την πρόκριση στο Final 4 και στην «ομάδα παραμύθας» οργιάζουν. Βγάζουν φήμες περί πώλησης από την κοιλιά τους, τα δεκάδες τρολ που είναι καλά λαδωμένα έχουν ξεσαλώσει και όλα αυτά συμβαίνουν μια ημέρα πριν το Game 4.
Κι όμως υπάρχουν κάποιοι που τσιμπάνε. Γιατί; Διότι οι Γκέμπελς ξέρουν πότε βγάζουν τι. Είδαν «ήττα», χίμηξαν. Δώσε παραμύθι, κάποιος θα τσιμπήσει.
«Πουλήθηκε η ΚΑΕ Παναθηναϊκός έναντι 300 εκατομμυρίων». Η είδηση γράφτηκε σε ένα ανύπαρκτο Μέσο. Τι έπρεπε να γίνει για να το διαβάσει και κανένας άνθρωπος; Να το ρίξουμε σε ένα Μέσο που το διαβάζουν και μερικές δεκάδες. Οπότε, μπήκε και στο μπασκετικό σάιτ της παρέας, νάτο, έτοιμο, βαρβάτο.
Δηλαδή δεν το έμαθαν οι δεκάδες δημοσιογράφοι σε όλα τα mainstream Μέσα, το πληροφορήθηκε όμως ο ανώνυμος σε ένα άγνωστο σάιτ. Παραμονή του Game 4. Ναι, πολύ αληθοφανές. Το deal πρέπει να κλείστηκε στο ημίχρονο του Game 3.
Για την ακρίβεια δεν ήταν deal. Είναι όνειρο. Το όνειρο κάποιων συγκεκριμένων ανθρώπων να απαλλαγούν από τον εφιάλτη τους. Απλά το μετέφεραν ως «πληροφορία». Φανταστικό. Κυριολεκτικά. Το εμπλουτίζουν με λίγο social media, μπαίνουν τα τρολ, κάτι μαγικό. Ο Γιαννακόπουλος πρέπει να είναι στο μυαλό κάποιων όλη μέρα. Κι από το 2024 όταν μέσα σε μια σεζόν τους ισοπέδωσε, εξυφαίνουν σενάρια. Θα ήθελαν πολύ να έχει πουλήσει αλλά δεν…
Ωστόσο δεν έμειναν εκεί. Από το πρωί ξαμόλησαν λυσσασμένα τρολ να κάνουν το άσπρο μαύρο με τον ορισμό των διαιτητών στο Game 4.
Ο Παναθηναϊκός άφησε ζωντανή την σειρά και μαζί ένα όνειρο ζωής: Να μείνει εκτός συνέχειας. Κάτι που θα σημαίνει, αυταπόδεικτα, ανάσα.
Για αυτό και τα παίζουν όλα για όλα. Και σε συνεννόηση με τον ρολογά στα κεντρικά, έφτιαξαν το χειρότερο σενάριο για κάθε γηπεδούχο. Τον Γάλλο Ντιφαλά που δεν καταλαβαίνει από έδρες και πρώτο τον Κροάτη Ράντοβιτς, πρόεδρο του συνδέσμου διαιτητών της Euroleague. Μόνο η Τσαρούχα λείπει με τον Μαγκλογιάννη.
Πώς παρουσίασε ο «στρατός» τον ορισμό; «Όρισε Ντιφαλά η Ευρωλίγκα». Ώστε να στιγματίσει έναν ορισμό κομμένο και ραμμένο όπως τον θέλει η Βαλένθια. Γιατί ο Γάλλος δεν κάνει αυτό που κάνουν ο Ράντοβιτς, ο Πουκλ, ο Γιαβόρ, ο Νίκολιτς και άλλοι. Για αυτό και δεν ορίζεται ΠΟΤΕ σε παιχνίδια συγκεκριμένης ομάδας στην Ευρωλίγκα. Γιατί άραγε; Ισως επειδή κάποτε σφύριξε ό,τι είδε, δικαιώθηκε από τα replay και έκτοτε αγνοείται.
Γιατί το 2024, όταν η Ευρωλίγκα πήγαινε πριονοκορδέλα τον Παναθηναϊκό, στα πλέι οφ και στο F4 αποφάσισε για να προστατεύσει την αξιοπιστία της διοργάνωσης να βάλει τον Ντιφαλά επειδή ήξερε τι προσπαθούσαν κάποιοι να κάνουν. Κι επειδή έπεσε βαρύ το αποτέλεσμα, και κάποιοι επενδυτές πλαντάξαν στο κλάμα, τα σκάνδαλα έγιναν δύο φορές μεγαλύτερα ώστε καροτσάκι να φτάσουν κάποια στιγμή στη γη της επαγγελίας.
Για αυτό στοχοποιείται ο Ντιφαλά, για αυτό τον κρεμάνε στα μανταλάκια. Επιχειρώντας να τον επηρεάσουν ώστε να φύγει από το 50/50 και να το πάει ακόμα παραπέρα. Για να τα παίξουν όλα για όλα.
Τώρα είναι ζήτημα και στοιχειώδους ευφυΐας του καθενός να αντιλαμβάνεται τι διαβάζει, πότε το διαβάζει, από ποιους το διαβάζει.