Του Γιώργου Κράλογλου
Ας καταργήσουμε τα οθωμανικής “λογικής” χαράτσια του τέλους επιτηδεύματος και προκαταβολής φόρου και ας πάμε σε εκλογές χωρίς “κουπόνια” και pass το 2027. To επιβάλλει η αβεβαιότητα.
Και στο κάτω-κάτω, αυτή η απαράδεκτα λαϊκίστικη “πολιτική” δεν ήταν ποτέ δίκαιη. Ούτε σαν χαράτσι ούτε σαν “μοιρασιά”. Ζητάς φορολογικά χαράτσια (με μορφή προκαταβολής) να τα κάνεις τι;
Να τα μοιράσεις σε ιθαγενείς σου; Τους οποίους όμως “γδέρνεις” ταυτόχρονα με την ακρίβεια (την ασταμάτητη ακρίβεια) την οποία βεβαίως και δεν έχεις εξηγήσει επαρκώς τι σου συμβαίνει και δεν μπορείς να την καταπολεμήσεις…
Και γιατί δεν την έχεις καταπολεμήσει;
Μήπως για να φανείς και πολιτικά αρεστός όταν πουλάς, από τις ΔΕΘ, τις δήθεν φορολογικές μειώσεις και τα όποια κρατικά σου χαρτζιλίκια;
Δεν εκφράζουμε δική μας αγανάκτηση με τα όσα γράφουμε. Το μόνο που κάνουμε είναι να μεταφέρουμε την αγανάκτηση από την αγορά και από τα νοικοκυριά.
Και το κάνουμε αυτό γιατί κλείνουμε μια 6ετία και ετοιμαζόμαστε να πορευθούμε σε εκλογές (σε έναν χρόνο από σήμερα) με φιλοδοξίες για αυτοδυναμία χωρίς να έχουμε δώσει απαντήσεις για όλη αυτή την ανακύκλωση… των πολιτικών και υποσχέσεων (μιας 6ετίας) με επίκεντρο (λέει και επιμένει να λέει…) τα δήθεν φορολογικά κίνητρα.
Όταν όμως βγήκαμε (όπως βγήκαμε…) από την πανδημία, είχαμε πάλι να μοιραστούμε ελπίδες για φορολογικές απαλλαγές από χαράτσια “πνιγμού” με την ονομασία Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης τους οποίους πάλι θα μελετούσαμε. Πάλι θα αφανίζαμε. Αλλά πού;
Τι έγινε μέσα στην 6ετία της κρίσης μέχρι και σήμερα;
Μελέτες και εκθέσεις επί των μελετών για τους ειδικούς φόρους σε συνδυασμό με τις μελέτες για τα αδικαιολόγητα τέλη επιτηδεύματος, τα οποία ακόμη τα μελετάμε και ίσως τα καταργήσουμε μέσα στο προεκλογικό 2027… (οι δημοσκοπήσεις θα δείξουν αν θα τηρηθούν οι υποσχέσεις…)
Ποιος ο λόγος της αμφιβολίας μας;
Την τελευταία 4ετία, που είμαστε πάλι έτοιμοι για κατάργηση, μας πρόλαβε το Ιράν και ο πόλεμος που κανείς δεν λέει με βεβαιότητα πού θα μας πάει.. Και κυρίως πού και πώς θα μας αφήσει…
Η άλλη αβεβαιότητα (που επίσης δεν ξέρουμε πού θα μας πάει και πού θα μας αφήσει…) έρχεται από τις Βρυξέλλες.
Τι θα τους πούμε όταν θα μας λείπουν περίπου 10,5 δισ. ευρώ, τα οποία θα πέσουν φέτος στην οικονομία από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας; “Capital.gr: Τ. Δασόπουλος – Οι προτεραιότητες του οικονομικού επιτελείου για το πακέτο της ΔΕΘ εν μέσω επιπτώσεων του πολέμου”.
Θα τους πούμε πως έχουμε ετοιμάσει ένα πακέτο μέτρων στα 2 δισ. ευρώ, για να δοθεί θετική εικόνα στην οικονομία μας πριν μπούμε επίσημα στον προγραμματισμένο μας (από το 2025) εκλογικό κύκλο του 2027; Αυτό θα πούμε..
Αλλά ως πότε θα συνδέουμε τις απίθανες φορολογικές μας αντιθέσεις με την πορεία προς την ανάπτυξη που αναστέλλουν επί 15ετία εμπόδια πολιτικής όλων των κομμάτων και κυβερνήσεων, όταν η αβεβαιότητά μας αυτή εμφανίζεται κάθε φορά που (μόνο στα λόγια) επιχειρούμε δήθεν αναστροφή πολιτικών μας.
Την ίδια αβεβαιότητα που συναντάμε και τώρα παντού. Και πολύ αμφιβάλλουμε αν η κυβέρνηση θα είναι σε θέση να την αναστρέψει μέχρι τη ΔΕΘ. Ώστε να έχουν βαρύτητα και οι εξαγγελίες της.
george.kraloglou@capital.gr