Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 30 Απριλίου

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 30 Απριλίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων
της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Αργυρώ (Ρούλα)
• Ασημάκης
• Ασημίνα (Μένια)
• Ιακωβίνα
• Ιάκωβος (Γιακουμής)
• Μαλαματένια (Ματίνα)

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Απόστολος Ιάκωβος, Οσιος Κλήμης ο Υμνογράφος και Νεομάρτυς Αργυρή

Απόστολος Ιάκωβος

Ενας από τους δώδεκα μαθητές του Χριστού και αδελφός του ευαγγελιστή Ιωάννη. Στην εκκλησιαστική παράδοση αποκαλείται και «Ιάκωβος ο Μέγας», για να διακρίνεται από τον Ιάκωβο τον του Αλφαίου. Ηταν γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης, ψαράς στο επάγγελμα, και ο Χριστός τον κάλεσε μαζί με τον αδελφό του ενώ επισκεύαζαν τα δίχτυα τους στη λίμνη της Γαλιλαίας. Λόγω του ορμητικού τους χαρακτήρα, ο Χριστός τούς ονόμασε «Βοανεργές», δηλαδή «υιούς βροντής» (Μάρκ. 3, 17). Μαζί με τον Πέτρο και τον Ιωάννη, ο Ιάκωβος ανήκε στην κλειστή ομάδα των τριών μαθητών που ήταν παρόντες στις πιο προσωπικές στιγμές του Ιησού: στην ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος στο Ορος Θαβώρ και στη γεμάτη αγωνία προσευχή του Χριστού στον κήπο της Γεθσημανής.

Ο Ιάκωβος κατέχει την πρωτιά να είναι εκείνος από τους δώδεκα Αποστόλους που έδωσε τη ζωή του πρώτος για τον Χριστό. Σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων (12, 1-2), ο βασιλιάς Ηρώδης Αγρίππας Α΄ τον συνέλαβε το έτος 44 και τον θανάτωσε διά αποκεφαλισμού στην Ιερουσαλήμ, για να ικανοποιηθούν οι Ιουδαίοι που διαμαρτύρονταν για τη διάδοση της νέας πίστης. Αν και στην Ανατολή τιμάται ως μάρτυρας, στη Δύση υπάρχει η παράδοση ότι κήρυξε στην Ισπανία. Ο τάφος του πιστεύεται ότι βρίσκεται στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα (Santiago de Compostela), το οποίο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τόπους προσκυνήματος παγκοσμίως. 

Οσιος Κλήμης ο Υμνογράφος

Εζησε τον 9ο αι. και υπήρξε μία από τις πιο σημαντικές υμνογραφικές μορφές της Εκκλησίας, στενά συνδεδεμένος με τη μοναστική κοινότητα της Μονής Στουδίου στην Κωνσταντινούπολη, καθώς ήταν μαθητής και συνασκητής του Αγ. Θεοδώρου του Στουδίτη. Εζησε την ταραγμένη περίοδο της Εικονομαχίας, παραμένοντας ακλόνητος στην ορθόδοξη πίστη και την τιμή των αγίων εικόνων, γι’ αυτό και υπέστη διωγμούς και εξορίες μαζί με άλλους στουδίτες μοναχούς.

Μετά την αποκατάσταση των εικόνων, αφιερώθηκε στη συγγραφή ύμνων. Διακρίθηκε για τη βαθιά του παιδεία και τη μουσική του κατάρτιση, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση του Τριωδίου και του Μηναίου, καθότι είναι ο δημιουργός πολλών κανόνων και τροπαρίων που ψάλλονται μέχρι σήμερα. Το ύφος του χαρακτηρίζεται από θεολογικό βάθος, συνδυάζοντας την ακρίβεια των δογμάτων με την ποιητική ευαισθησία, το δε έργο του αναγνωρίζεται συχνά από την ακροστιχίδα του, γιατί χρησιμοποιεί το όνομά του. Στον κανόνα στον Αγ. Παντελεήμονα, η ακροστιχίδα του αναγράφει «Τον παντάνακτα Παντελεήμονα κρότω. Κλήμης», ενώ σε αυτόν προς τον Αγ. Πολύκαρπο «Πολύκαρπον μέλπω τον θεόφρονα. Κλήμης». Ως υμνογράφος, επεξεργάστηκε και μελοποίησε τους ειρμούς των εννέα βιβλικών ωδών, προσθέτοντας όμως δικά του τροπάρια. Στον συναξαριστή του κατονομάζεται ως ένας από τους «αστέρες της υμνολογίας».

Νεομάρτυς Αργυρή

Γεννήθηκε στην Προύσα της Βιθυνίας και όταν μεγάλωσε τόσο πολύ «έλαμπε» από την ομορφιά της, που την πόθησε ένας Οθωμανός γείτονάς της και θέλησε να την κάνει γυναίκα του. Η Αργυρή αρνήθηκε, απέρριψε τις προτάσεις του, αλλά αυτός επέμεινε φορτικά. Τότε, οι γονείς της, για να αποφύγουν την επιδείνωση της κατάστασης, αποφάσισαν να την παντρέψουν με έναν νεαρό χριστιανό. Λίγο πριν αρχίσει ο γάμος, άγνωστοι εισέβαλαν στην εκκλησία, απήγαγαν το κορίτσι και όπως ήταν με το νυφικό την προσήγαγαν στον δικαστή, στον οποίο την είχε καταγγείλει ο Τούρκος που την ήθελε για γυναίκα του, ότι τάχα είχε δώσει την υπόσχεση ότι θα αλλαξοπιστήσει για χάρη του. 

Η Αργυρή με αποφασιστικότητα και σταθερότητα απέρριψε τους ισχυρισμούς και διακήρυξε άφοβα την πίστη της. Η απάντηση ήταν ραβδισμοί και άλλα βασανιστήρια και, τέλος, η φυλάκισή της στην Κωνσταντινούπολη. Η παραμονή της στη φυλακή και οι συνεχείς δίκες μαζί με βασανιστήρια κράτησαν 17 ολόκληρα χρόνια. Αλλά η Αργυρή αγόγγυστα και με τη συνεχή προσευχή της υπέμενε με χαμόγελο τα πάντα. Ακόμη και όταν με τη βοήθεια συγγενών και φίλων χριστιανών ήταν επικείμενη η απελευθέρωσή της, αυτή επέμενε να μείνει στο «ανάκτορό της», για να μεταδώσει εκεί μέσα το μήνυμα του Χριστού. Από την πολύχρονη κακοπέραση πέθανε στις 5 Απριλίου 1721, τάφηκε στον περίβολο του ναού της Αγίας Παρασκευής Πικριδίου (Χάσκιοϊ) και τα λείψανά της βρίσκονται σήμερα στον Πατριαρχικό Ναό του Αγ. Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μάρτυρος Μάξιμου, Δονάτου Επισκόπου Ευροίας και του Ιγνατίου (Μπριαντσιανινώφ) Επισκόπου Σταυρουπόλεως.