Του Γιώργου Κράλογλου
Όλα ωραία και καλά με το Rebrain Greece στο Λονδίνο. Όταν όμως έχεις 90 ερωτήσεις για την συνέχεια της επόμενης μέρας τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά…
Οι 700.000 που εγκατέλειψαν την Ελλάδα (με την οικονομική κρίση που προκάλεσε ο κρατισμός μας και την αναγνωρίσαμε μόλις το 2010 !!) είναι ανάμεσα σε εκείνους που απογοητεύθηκαν περιμένοντας να δουν ένα κράτος αξιόπιστο.
Μια πολιτική που να κοιτά τις ανάγκες εργαζομένων και όχι το πολιτικό κομματικό κόστος. Όχι το κόψε-ράψε κάθε πολιτικής και κυβέρνησης που εξασφαλίζει μικρό πολιτικό κόστος στο κόμμα.
Όσο για τις 450.000 από 700.000 που “επέστρεψαν”…, αφήστε το. Θέλει συζήτηση με αξιοπιστία. Θέλει να συμβούν πολλά πριν καθίσουμε στο τραπέζι…
Και το ερέθισμα για την συζήτηση αυτή βάζουμε πρώτοι με το σημερινό μας σημείωμα και με το αρχικό μας ερώτημα αν αυτοί που περιμένουν τις 90 απαντήσεις που έθεσαν στο Λονδίνο θα αισθάνονται σίγουροι ότι για τον επαναπατρισμό τους και τις συνθήκες επιστροφής, θα υπάρξει πολιτική συναίνεση.
Και αυτό είναι η βάση πάνω στην οποία θα στηριχθεί ο από εδώ και πέρα διάλογος για την επιστροφή όσων χρειαζόμαστε. Αν πράγματι έχουμε κατά νου την ελληνική οικονομία σε δρόμο ανάπτυξης. Κυρίως δε τη μορφή του δρόμου και τους στόχους προς την ανάπτυξη.
Γιατί αν στον (άθλιας πολιτικής κατασκευής) κρατισμό που ακολουθούμε όλα τα χρόνια της οικονομικής μας κρίσης, της αποβιομηχάνισης και της πτώχευσης (από την οποία δεν έχουμε συνέλθει) προσθέσουμε την άρνηση της προσφοράς εργασίας για 130.000-150.000 θέσεις οφείλουμε να δούμε το όλο θέμα τους επαναπατρισμού με άλλο μάτι.
Μάλλον με το μάτι που το βλέπουν οι 300.000 που (σύμφωνα με τα κρατικά μας στοιχεία) είναι όσοι μας απομένουν έξω από την Ελλάδα από τους 700.000 που μας εγκατέλειψαν.
Από την ΔΕΘ λοιπόν και μετά, μαζί με όλα τα κίνητρα εργασίας που θα παρουσιάσει η σημερινή κυβέρνηση (βαδίζοντας στον δρόμο των εκλογών του 2027) θα έχουμε την υποχρέωση (σύμφωνα με όσα υποσχεθήκαμε για το “καινούριο ελληνικό κράτος” στο Rebrain Greece του Λονδίνου) να αποδείξουμε στα 700.000 μυαλά (που χάσαμε με την μετανάστευση της 15ετίας 2010-2025) ότι εκτός από κρατικούς υπαλλήλους της κατηγορίας που έχουμε κατατάξει και τους εντός Ελλάδας εργαζόμενους στο κράτος, θα “κατασκευάσουμε” και εκείνους του επαναπατρισμού…
Και ότι (αυτό είναι και το κυριότερο) στα προγράμματα των κομμάτων της σημερινής αντιπολίτευσης τα κίνητρα για το Rebrain, που θα ισχύσει μετά τις εκλογές του 2027, θα συναντήσουμε αν όχι τις ίδιες προτάσεις κινήτρων, τις δικές τους ανταγωνιστικές προτάσεις τις οποίες και θα αποδεχτεί η σημερινή κυβέρνηση όταν επανέλθει στην εξουσία… Να λοιπόν και ο λόγος τους σημερινού τίτλου του σημειώματος μας: “Φτάνει ο μισός φόρος για να γυρίσουν τα μυαλά που διώξαμε;”
george.kraloglou@capital.gr